علی رضوانی
1 – خبر انتشار نامه دکتر احمدینژاد به رئیس سازمان تربیت بدنی در خصوص فراهم آوردن مقدمات حضور زنان در استادیومهای ورزشی حجم وسیعی از انتقادات و اعتراضات را برانگیخت.
در این میان اعتراضات بسیاری از مراجع تقلید در مخالفت با این اقدام بسیار حائز اهمیت است و میتواند در شکلدهی به افکارعمومی بسیار تاثیرگذار باشد. بسیاری از نمایندگان مجلس نیز در این خصوص اعتراض خود را اعلام داشتند. خبر فوق از جمله اخباری بود که شنوندگان را دچار نوعی شوک و تردید کرد که چگونه و بر چه اساس و چه معیارهایی رئیس جمهور چنین دستوری را صادر کرده است.
چندی پیش خبر احتمال مذاکره ایران با آمریکا در خصوص حل بحرانهای کشور عراق شوک بزرگی را به وجود آورد و گروههای مختلف در این خصوص مواضع گوناگونی را اتخاذ کردند و تا چند روز نیز واکنشها ادامه یافت. قصد نداریم به اصل موضوع مذاکره بپردازیم که آیا این کار ضرورت دارد یا خیر؟ و یا اینکه با چه ویژگیهایی باید صورت بگیرد؟ بلکه تا حدودی میخواهیم به واکنش مردم در این خصوص بپردازیم. بسیاری از مردم متدین و اصولگرا به این اقدام جمهوری اسلامی با دیده تردید و شک نگریستند، که مبادا نکند ایران از مواضع اصولی خود عقب نشسته باشد، برخی از کارشناسان و نمایندگان مجلس نیز به آن اعتراض کردند. در این میان دانشجویان عدالتخواه در خط مقدم مخالفت مذاکره با آمریکا قرار داشتند. از طرف دیگر طیف دیگری نیز که انتظار چنین لحظهای را میکشیدند، اظهار داشتند اگر این اتفاق در زمان رئیسجمهور پیشین رخ میداد متهم به خیانت میشد، اظهارات دیگری نیز صورت گرفت، که اقدام دولت را قدم گذاشتن در مسیر عملگرایی عنوان کرد.
چندی بعد با اظهارات سلطهجویان عناصر آمریکایی طرف ایرانی به تدریج از مذاکره با آمریکا منصرف شد تا اینکه دولت مردمی در عراق تشکیل شد و ایران به طور رسمی اعلام کرد که مذاکره با آمریکا را ملغی کرده است.
اگر چه این مذاکره صورت نگرفت اما موضوع این است که هزینههایی که در خلال این چند روز به جمهوری اسلامی تحمیل شد، چگونه جبران خواهد شد.
3 – اعلام عدم تغییر ساعات رسمی کشور نیز میتواند از جمله اقدامات مذکور دولت تلقی گردد، این اقدام نیز باعث تعجب بسیاری از مردم و نخبگان کشور شد، مجددا تاکید میکنیم بحث ما به درستی یا نادرستی عدم تغییر ساعات رسمی کشور مربوط نمیگردد بلکه به آثار و تبعات روانی اقداماتی از این دست اشاره دارد.
4 – در خصوص اقداماتی از این دست باید اذعان کرد که مقداری با تعجیل صورت گرفته است در صورتی که با کار کارشناسی عمیق و دقیق ممکن بود برخی از ابعاد نادرست اقدامات را اصلاح کرد و با یک طرح جامع و مانع به سراغ افکار عمومی رفت. از سوی دیگر مقدمهسازی و فراهم کردن بستری مناسب جهت طرح این مباحث و طرحهای جدید میتواند در پذیرش آن توسط افکار عمومی یا جامعه نخبگان کشور اقدامی اثرگذار تلقی گردد. بنابراین دولت محترم میبایست در خصوص هزینههای احتمالی برخی اقدامات خود بیش از پیش دقت کرده و گروه کارشناسی خاصی را مامور ارزیابی تبعات و آثار روانی و تبلیغاتی اقدامات خود گرداند تا در آینده شاهد اعلام طرحهایی و اقداماتی باشیم که کمترین نواقص را داشته باشد و از سوی دیگر هزینههایی را به کلیت نظام جمهوری اسلامی وادار نکند.