در طول سی ساله پس از انقلاب اسلامی در ایران شاید هیچ پرونده ای بجز جنگ ایران و عراق مانند پرونده هسته محیط بین المللی را تحت تاثیر قرار نداده است . این پرونده علاوه بر آنکه بازیگران بین المللی از جمله واحدهای سیاسی و کشورها را به اتخاذ موضع مثبت و یا منفی کشانده است سازمان های بین المللی را نیز به تقابل و یا تشریک مساعی وادار نموده است . همچنین بازیگران دیگر از جمله شخصیت های فردی دخیل در روابط بین الملل و سازمان های غیر دولتی نیز هرکدام به نوعی با این پرونده در تعامل می باشند. و علاوه بر این ها در سطح جوامع در کشورهای مختلف این موضوع در راس گزارش رسانه ها و مباحث نخبگان کشورهای مختلف بوده است.
از ابتدای تشکیک برخی از کشورها به فعالیت های صنعتی ایران در زمینه انرژی هسته ای تاکنون اقدامات و فعالیت های متعددی توسط آنان در این رابطه انجام شده است . مهمترین این اقدامات عبارتند از قطعنامه های شورای حکام و دیگر نهادهای مربوط به آژانس بین المللی انرژی هسته ای راستی آزمایی آژانس بین المللی انرژی هسته ای از فعالیت های ایران مذاکرات آژانس با مقامات ایرانی در زمینه های مختلف از جمله اتهاماتی که ناشی از اطلاع رسانی گروه های مخالف نظام ایران بوده است قطعنامه های صادره توسط شورای امنیت ملل متحد در محکومیت ادامه فعالیت های ایران در زمینه غنی سازی اورانیوم مواضع کشورهای مختلف در این زمینه و نهایتا فعالیت های گروه موسوم به 1 +5 که موضوع هسته ای ایران را دنبال می نمایند. آمریکا انگلیس فرانسه چین روسیه و آلمان اعضای گروه 1+5 را تشکیل می دهند. فعالیت های این گروه شامل مذاکره با ایران عقد توافقنامه های متعدد مانند سعدآباد بروکسل و پاریس و همچنین پیشنهاد بسته های مشوق برای جلب نظر ایران بوده است. در این منازعه دیپلماتیک ایران نیز از مذاکره رفت و آمد تحرکات رسانه ای و همچنین ارسال بسته پیشنهادی سود برده است . در این مقاله ابتدا نگاهی به متن دو بسته پیشنهادی ایران و کشورهای عضو دائم شورای امنیت انداخته و این دو را سپس با یکدیگر مقایسه کرده و به نتایجی سعی می کنیم که دست یابیم .
بسته پیشنهادی ایران
ایران در برابر پیشنهادهای غرب نظرات خود را بصورت یک بسته مطرح کرده است . آخرین پیشنهاد ایران که 13 مه 2008 (24 اردیبهشت 1387) در اختیار مقامات کشورهای مختلف و از جمله دبیرکل سازمان ملل قرار داده شده است دارای متن زیر است:
با تاکید بر ضرورت پایبندی به اصول عدالت قانونگرایی به رسمیت شناختن حقوق ملتها احترام به حق حاکمیت کشورها تحکیم صلح و ثبات منطقه ای و جهانی پرهیز از انحصارگرایی و تهدید احترام به دموکراسی ارزش انسانی و فرهنگ ملت ها و با اعلام برائت از بی عدالتیها و بی قانونیهای اعمال شده نسبت به حقوق ملتها جمهوری اسلامی ایران معتقد است طیف وسیعی از موضوعات نظیر مسائل امنیتی تحولات منطقه ای و جهانی انرژی هسته ای تروریسم دموکراسی و.. . وجود دارد که به طور جدی ظرفیت زیادی را برای همکاری دارا می باشد. این مباحث در کنار موضوعاتی نظیر مبارزه با مواد مخدر و حفظ محیط زیست مسائل اقتصادی تکنولوژیک تجاری و به ویژه انرژی فرصت ها و زمینه های بسیار خوبی را برای همکاری های سازنده فراهم می آورد. لذا با توجه به تحولات حادث در سطح منطقه ای و جهان ارائه طرحی نو و تکامل یافته از تعامل ضرورت می یابد.
هدف اصلی جمهوری اسلامی ایران در دور جدید مذاکرات توافق همه جانبه مبتنی بر حسن نیت دسته جمعی برای تحقق همکاری های بلند مدت طرفین و تحکیم صلح و امنیت پایدار منطقه ای و بین المللی مبتنی بر عدالت می باشد. ما بر این باوریم که این مذاکرات ظرفیت آن را دارد که در ادامه از سایر دولت هایی که برای همکاری حول این بسته ظرفیت ها و علایق لازم را دارند نیز دعوت به عمل آید. نتیجه اصلی دور جدید مذاکرات توافق درباره «تعهدات دسته جمعی» در زمینه همکاری های اقتصادی سیاسی منطقه ای بین المللی هسته ای و امنیت انرژی است . لذا ما آمادگی داریم مذاکرات همه جانبه و فراگیری را بر مبنای موضوعات ذیل آغاز نماییم :
1 ـ دفاع از حقوق و کرامت انسان ها و احترام به فرهنگ ملت ها از مهم ترین دغدغه های جامعه بشری است که گفتگو برای تحقق شایسته آن ضرورت دارد.
2 ـ گفتگو درباره تقویت ثبات و تحکیم صلح عادلانه و پیشرفت مردم سالاری در جهان و منطقه بر مبنای .
- احترام به حقوق ملتها و منافع ملی آنها؛
- کمک به حاکمیت ملی کشورها بر مبنای روش های مردم سالارانه؛
- جلوگیری از خشونت و نظامی گری؛.
- جلوگیری از تروریسم و عوامل ایجادکننده و تقویتکننده آن.
3 ـ بر این مبنا جمهوری اسلامی ایران آماده گفتگو برای همکاری در جهت تقویت ثبات و تحکیم صلح عادلانه و پیشرفت مردم سالاری در مناطقی است که از بی ثباتی نظامی گری خشونت و تروریسم رنج می برند. این همکاری می تواند در نقاطی از جهان به خصوص خاورمیانه بالکان آفریقا و آمریکای جنوبی شکل گیرد. همکاری برای کمک به مردم فلسطین در جهت یافتن طرحی جامع پایدار دموکراتیک و عادلانه برای حل موضوع 60 ساله فلسطین می تواند نمونه ای از این همکاری ها باشد .
4 ـ مبارزه با تهدیدهای مشترک امنیتی و گفتگو برای تحقق همکاری دسته جمعی جهت مبارزه با عوامل ایجاد کننده و تقویت کننده تهدیدهای امنیتی ذیل .
- تروریسم؛
- مواد مخدر؛
- مهاجرت های غیرقانونی؛
- جرائم سازمان یافته.
5 ـ همکاری در زمینه انرژی و امنیت آن در عرصه های تولید عرضه انتقال و مصرف.
6 ـ همکاری در زمینه تجارت و سرمایه گذاری.
7 ـ کمک عمومی به رفع فقر از کشورهای ضعیف و تلاش برای کاهش فقر و فاصله طبقاتی.
8 ـ کاهش آسیب های ناشی از نوسانات شدید قیمت ها و بازتنظیم مناسبات پولی و مالی جهان برای حمایت از کشورهای جهان.
9 - در ارتباط با موضوع هستهای، ایران آماده است در یک نگرش جامع و به عنوان عضوی فعال و موثر از NPT و آژانس، موضوعات ذیل را در دستور کار قرار دهد:
- حصول اطمینان بیشتر از عدم انحراف فعالیت هسته ای کشورها؛
- ایجاد کنسرسیوم غنی سازی و تولید سوخت هسته ای در نقاط مختلف دنیا از جمله ایران؛
- همکاری مشترک برای دستیابی و بهره گیری از فناوری صلح آمیز هسته ای و تسهیل بهره مندی عموم کشورها از آن؛
- تحقق خلع سلاح هسته ای و تعیین کمیته ای برای پیگیری این موضوع؛
- تقویت نظارت آژانس بر فعالیت هسته ای کشورها؛
- همکاری های مشترک در ایمنی و حفاظت فیزیکی هسته ای
10 ـ جمهوری اسلامی ایران در چارچوب این بسته آماده شروع مذاکراتی جدی و هدفمند برای نیل به نتیجه ای مشخص می باشد. این مذاکرات می تواند پس از دوره ای مشخص (حداکثر 6 ماه) مورد ارزیابی قرار گرفته و درباره ادامه آن تصمیم گیری شود .
بسته پیشنهادی 1+5
پیشنهاد اول کشورهای ششگانه در تیرماه 1385 در اختیار ایران قرار گرفت و نهایتا توسط ایران رد شد. آخرین بسته پیشنهادی 1 +5 که توسط خاویر سولانا در تهران در خرداد 1387 در اختیار خبرنگاران قرار گرفت دارای متن زیر است:
به منظور دستیابی به راه حلی جامع دراز مدت و مناسب برای مساله هسته ای ایران که با قطعنامه های مربوط سازمان ملل متحد سازگار باشد در تکمیل پیشنهاد ارائه شده به ایران در ژوئن 2006 (تیرماه 85) که هنوز به قوت خود باقی است موارد زیر به عنوان سر فصل های مذاکره ما بین کشورهای 1+5 به همراه نماینده اتحادیه اروپا پیشنهاد می شود تا زمانی که ایران به شکل تصدیق پذیر، تمامی فعالیت های مربوط به غنی سازی و بازفراوری خود را ذیل OP19 و OP15 قطعنامه 1803 شورای امنیت سازمان ملل به حالت تعلیق درآورد. در راستای این مذاکره همچنین از ایران انتظار داریم که درخواست های شورای امنیت سازمان ملل و آژانس بین المللی انرژی اتمی را اجابت کند. در مقابل چین فرانسه روسیه آمریکا انگلستان و آلمان و نماینده اتحادیه اروپا اعلام می کنند :
1 ـ حق ایران را برای توسعه و کاربرد انرژی صلح آمیز هسته ای را به رسمیت بشناسند.
2 ـ به محض اطمینان از فعالیت کاملا صلح آمیز هسته ای ایران با آن همان رفتاری را داشته باشند که با برنامه هر کشور فاقد سلاح هسته ای در چارچوب معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای دارند.
3 ـ تاکید دوباره بر حق ایران نسبت به انرژی هسته ای برای مقاصد صلح آمیز مطابق با تعهدات این کشور در چارچوب پیمان منع گسترش سلاح های اتمی .
4 ـ تامین کمک های مالی و تکنولوژیک لازم جهت استفاده صلح آمیز ایران از انرژی هسته ای و حمایت نسبت به از سرگیری پروژه های همکاری فنی در ایران توسط آژانس بین المللی انرژی هسته ای .
5 ـ حمایت از ساخت نیروگاه های آب سبک منطبق با آخرین فناوری روز .
6 ـ حمایت از تحقیق و توسعه در انرژی هسته ای به موازات بازیابی تدریجی اعتماد بین المللی .
7 ـ تامین تضمین های الزام آور حقوقی عرضه سوخت هسته ای .
8 ـ همکاری در جهت مدیریت سوخت مصرف شده و پسماند رادیو آکتیو .
9 ـ بهبود روابط شش کشور و اتحادیه اروپا با ایران و ایجاد اعتماد متقابل .
10 ـ تسهیل تماس و گفتگوی مستقیم با ایران .
11 ـ پشتیبانی از ایران در جهت ایفای نقش مهم و سازنده در امور بین الملل .
12 ـ ارتقای سطح گفتگو و همکاری در حوزه های منع گسترش سلاح های هسته ای و موضوعات مربوط به امنیت و ثبات منطقه ای .
13 ـ کار با ایران و دیگر کشورهای منطقه در جهت ارتقای ترتیبات اعتماد سازی و امنیت منطقه ای .
14 ـ ایجاد مکانیزم های مناسب مشاوره و همکاری .
15 ـ حمایت از برگزاری یک کنفرانس درباره مسائل امنیت منطقه ای .
16 ـ تاکید دوباره بر اینکه حل مساله هسته ای ایران به تلاش های منع گسترش سلاح های هسته ای کمک خواهد کرد .
17 ـ همکاری در مورد افغانستان شامل همکاری جدیتر در مبارزه با قاچاق مواد مخدر حمایت از برنامه های بازگشت آواره های افغان به افغانستان همکاری در بازسازی افغانستان و همکاری بر تامین امنیت مرزهای ایران و افغانستان
18 ـ گامهایی در جهت عادی سازی روابط اقتصادی و بازرگانی از قبیل تسهیل دسترسی ایران به اقتصاد بازارها و سرمایه های بین المللی از طریق حمایت عملی در جهت الحاق کامل ایران به ساختارهای بین المللی شامل سازمان تجارت جهانی و ایجاد چارچوبی برای سرمایه گذاری مستقیم و نیز تجارت بیشتر با ایران.
19 ـ گامهایی در جهت عادی سازی همکاری با ایران در حوزه انرژی شامل ایجاد یک مشارکت درازمدت و وسیع الطیف استراتـژیک انرژی بین ایران و اتحادیه اروپا و دیگر طرف های علاقمند با کاربردها و تدابیر عینی و عملی .
20 ـ حمایت از توسعه کشاورزی در ایران تسهیل خودکفایی کامل ایران در غذا از طریق همکاری در فناوری مدرن .
21 ـ پروژه های غیر نظامی در حوزه حفاظت از محیط زیست زیر ساخت ها علم و فناوری و تکنولوژی پیشرفته توسعه زیر ساخت های حمل و نقل شامل کریدورهای حمل و نقل بین المللی .
22 ـ حمایت از نوین سازی زیر ساخت های مخابراتی شامل امکان لغو محدویت های تجاری مرتبط کامل .
23 ـ همکاری در هواپیمایی غیر نظامی شامل امکان لغو محدویت های صادراتی سازندگان هواپیما به ایران .
24 ـ قادر سازی ایران به نوسازی ناوگان هواپیمایی غیر نظامی خود .
25 ـ کمک به ایران در جهت حصول اطمینان از اینکه هواپیماهای ایرانی مطابق با استانداردهای ایمنی بین المللی هستند .
26 ـ در اختیار گذاشتن در صورت نیاز کمک به نیازهای توسعه اقتصادی و اجتماعی و بشر دوستانه .
27 ـ همکاری و حمایت فنی در حوزه های آموزشی مفید برای ایران .
28 ـ حمایت از ایرانیان برای شرکت در دوره های آموزشی یا کسب مدارج علمی در حوزه هایی مانند مهندسی عمران کشاورزی و مطالعات زیست محیطی .
29 ـ حمایت از برنامه های مشترک بین موسسات آموزش عالی مانند بهداشت عمومی معیشت روستایی پروژه های مشترک علمی مدیریت عمومی تاریخ و فلسفه .
30 ـ همکاری در حوزه توانایی های پاسخ موثر به حوادث غیر مترقبه مانند زلزله نگاری پژوهش زمین لرزه مدیریت بحران و غیره .
31 ـ تشکیل گروههای ناظر مشترک در جهت اجرای یک موافقت نامه آتی .
مقایسه دو بسته
با نگاهی به دو بسته پیشنهادی ایران و گروه 1 +5 شاهد برخی از شباهت ها و برخی تفاوت ها هستیم .
شباهتهای دو بسته:
1) در باب موضوعات سیاسی و امنیتی دو طرف در بسته های پیشنهادی خود همکاری در زمینه افغانستان همکاری در مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مهاجرتهای غیر فانونی و بازگشت آوارگان افغانی به کشور خود را آورده اند.
2) گروه شش در پیشنهاد خود برای ارتقای امنیت منطقه ای از کار با ایران در جهت ارتقای ترتیبات اعتماد سازی و برگزاری یک کنفرانس در باره مسائل امنیت منطقه ای سخن گفته است . منظور از منطقه در حالیکه صراحتا ذکر نشده است اما می توان حدس زد که منطقه مورد نظر شامل مناطقی است که افغانستان و عراق در آن قرار دارند و احتمالا منطقه حلیج فارس و آسیای جنوب غربی است . در حالیکه ایران در پیشنهاد خود آمادگی جمهوری اسلامی ایران را برای گفتگو برای همکاری در جهت تقویت ثبات و تحکیم صلح عادلانه و پیشرفت مردم سالاری در نقاطی از جهان بخصوص خاورمیانه بالکان آفریقا و آمریکای جنوبی اعلام کرده است .
3) در بخش اقتصادی گروه شش بر عادی سازی روابط اقتصادی و بازرگانی ایران از طریق دسترسی ایران به بازارها و سرمایه های بین المللی پرداخته است. ایران پیشنهاد همکاری در زمینه تجارت و سرمایه گذار ی را نموده است که کم و بیش شبیه پیشنهاد گروه شش است. الحاق کامل ایران به سازمان تجارت جهانی و ایجاد چارچوبی برای سرمایه گذاری مستقیم با ایران از پیشنهادات دیگر گروه شش است.
4) ایران همکاری در زمینه انرژی و امنیت آن در عرصه های تولید عرضه انتقال و مصرف آن را پیشنهاد نموده است . در حالیکه گروه شش عادی سازی همکاری با ایران در حوزه انرژی و ایجاد یک مشارکت استراتژیک بین ایران و اتحادیه اروپا را پیشنهاد داده است.
5) در موضوعات سیاسی گروه شش بهبود روابط شش کشور و اتحادیه اروپا ایجاد اعتماد متقابل و تسهیل تماس . گفتگوی مستقیم با ایران را نوید داده است در حالیکه ایران هدف از این رابطه را دفاع از حقوق و کرامت انسانها احترام به فرهنگ ملتها تقویت ثبات و تحکیم صلح عادلانه و پیشرفت مردم سالاری در جهان دانسته است .
6) در مورد انرژی هسته ای ایران و گروه شش متفق القول هستند که حقوق ایران نسبت به انرژی هسته ای برای مقاصد صلح آمیز مورد تاکید است . ایران باید عضوی فعال و موثر در معاهده عدم گسترش سلاح های هسته ای باشد.
تفاوتهای دو بسته
1) در مقدمه بسته پیشنهادی ایران شاهد جملاتی هستیم که به نوعی بازگو کننده اهداف انقلاب اسلامی ایران و ایده آل های جمهوری اسلامی در سطح جهانی است . مخاطب اصلی متن نظام بین الملل و به تعبیر فنی تر جامعه بین الملل است به این دلیل که اساسا بسته مناسبات قدرت موجود در نظام بین الملل را ناعادلانه دانسته و این مناسبات را ریشه بسیاری از بحران های موجود در مناطق مختلف جهان می داند. این نگاه برگرفته از ریشه های آرمان گرایانه و سازنده گرایانه بخشی از بسته پیشنهادی است . همچنین ایران بر عنصر عدالت در روابط بین الملل تاکید کرده و تعهدات دستجمعی را برای همکاری های اقتصادی سیاسی منطقه ای و بین المللی لازم دیده است . در طرف مقابل مقدمه بسته پیشنهادی گروه شش چشم انداز خود را تنها دستیابی به راه حل جامع درازمدت مناسب و سازگار با قطعنامه های شورای امنیت ملل متحد برای مسئله هسته ای ایران دانسته است . مشاهده می شود که در برابر طرح نو و تکامل یافته ایران از تعامل گروه شش تنها به یک موضوع مشخص و محدود یعنی پرونده هسته ایران پرداخته و مشوق های مختلف را تنها برای حل این مسئله می داند.
2) در طرح ایران مشخصا به مسئله فلسطین و نیاز به همکاری برای یافتن طرحی جامع پایدار دموکراتیک و عادلانه برای حل موضوع 60 ساله فلسطین اشاره شده است .
3) گروه شش تعهد می نماید که کمک های مالی و فنی جهت استفاده ایران از انرژی هسته ای را انجام دهد و همکاری های فنی آژانس بین المللی انرژی هسته ای از سر گرفته می شود. عرضه سوخت از طرف گروه شش با تضمین الزام آور حقوقی تامین می شود و از تحقیق و توسعه در انرژی هسته ای ایران حمایت شده و نهایتا با ایران در جهت مدیریت پسماندهای رادیوآکتیو همکاری می گردد.
4) ایران در عوض در موضوع هسته ای به ایجاد کنسرسیوم غنی سازی و تولید سوخت هسته ای در نقاط مختلف از جمله ایران پرداخته است و تسهیل بهره مندی عموم کشورها از آن را خواستار شده است . ایران همچنین خلع سلاح هسته ای را پیشنهاد کرده و خواستار تشویق کشورها در اعمال کنترل صادرات تجهیزات و مواد هسته ای شده است .
5) همچنان بسته گروه 6 بر تعلیق تمامی فعالیت های غنی سازی و باز فرآوری اورانیوم را توسط ایران تاکید می ورزد در حالیکه ایران بر غنی سازی از راه های مختلف از جمله کنسرسیوم تاکید می نماید.
نتیجهگیری
1 ـ بنظر می رسد که راهبرد بهینه برای ایران در موضوع هسته ای می تواند دارای سه محور باشد : عادی سازی اقتصادی کردن و روابط عمومی . نگارنده عقیده دارد که هر اقدامی جهت عادی سازی وضعیت صنعت هسته ای ایران در جهت منافع ملی ایران است . ایران از کشورهای دارای منابع انرژی فراوان و متنوع است . ایران دومین دارنده منابع هیدروکربوری جهان از حیث مجموعه ذخائر ثابت شده نفت و گاز جهان و از بزرگترین مصرف کنندگان انرژی بلحاظ سرانه است . این کشور دارای منابع دیگر انرژی مانند ذعال سنگ و انرژی های تجدید پذیر مانند انرژی خورشیدی بادی امواج دریا باران و ژئوترمال است . یکی از منابع دیگر تولید انرژی در ایران می تواند انرژی هسته ای باشد. در این راه ایران از قبل از پیروزی انقلاب سرمایه گذاری کرده و رها نمودن اینگونه تاسیسات بصلاح نبوده و نمی باشد. اما این به معنای حیاتی ترین و مهمترین بخش از صنایع انرژی کشور نیست . ایران قصد دارد که بخشی از نیروگاه های تولید الکتریسیته خود را به روش هسته ای تخصیص دهد کمااینکه بدلیل وجود منابع سرشار نفت و گاز اکثر نیروگاه های ایران از چرخه های ترکیبی استفاده می نمایند. اقتصادی کردن به معنای آن است که مناسب است از طریق روش تحلیل هزینه ـ منفعت هزینه های تولید برق توسط نیرگاه بوشهر و همچنین هزینه های بالاسری آن را محاسبه نموده و آن را با هزینه های تولید الکتریسیته توسط دیگر چرخه ها مقایسه نموده و نقطه بهینه تولید مجموعه حاملهای انرژی را محاسبه نماید. روابط عمومی به معنای آن است که ایران نیاز به طرح مجدد فعالیت های هسته ای خود در رسانه ها و در برابر افکار عمومی دارد. این خود یک پروژه مشخص و محدودی است که صلح آمیز بودن و عادی بودن فعالیت های هسته ای ایران را به ایرانیان و دیگران نشان می دهد. واقعیت آن است که نفوذ رسانه های غربی در رساندن اطلاعات به مردمان کشورهای مختلف بسیار است و ایران مناسب است که با تعریف یک فعالیت مشخص سعی در آشنا سازی جوامع مختلف با نیات صلح آمیز و فعالیت های محدود هسته ای خود بنماید. در این راه می توان از کنفرانس های بین المللی دعوت از روزنامه نگاران ارائه تورهای گردشگری و بازدید از برخی تاسیسات برای دانشمندان دیگر کشورها بهره برد.
2 ـ در حالی که شش کشور این بسته را سخاوتمندانه خوانده اند مشوق هایی که در این بسته به ایران تعارف شده کمتر از حد انتظار است . از یک سو طبق این بسته انتقال سوخت هسته ای به ایران تضمین می شود که این به طور ضمنی به معنای تعلیق بلندمدت فعالیت های غنی سازی در ایران است . طبق گفته سولانا غرب تنها خواستار تعلیق تا پایان مذاکرات است . در حالیکه همچنان تعلیق مهمترین موضوع اختلاف مابین دو طرف است به تازگی روزنه ای باز شده است . به گزارش رویترز دیپلماتهای غربی اعضای گروه موسوم به 1+5 پیشنهاد گفتگوهای مقدماتی را به ایران به شرط محدود کردن برنامه غنی سازی آن به سطوح کنونی تا مدت 6 هفته در ازای توقف تلاشها برای اعمال تحریمهای سخت تر ارائه کرده اند. به گونه ای که ایران به جای تعلیق فعالیتهای غنی سازی و بازفرآوری توانمندی کنونی خود را در مدت مذاکرات افزایش ندهد . این به آن معناست که در طول 6 هفته گفتگوهای مقدماتی در حالیکه سانتریفیوژهای نطنز در حال تولید اورانیوم غنی شده با درجه خلوص بین 3 تا 5 درصد است ایران نسبت به نصب سانتریفیوژهای جدید اقدام نمی کند . در طول این مدت هم گروه 1+5 تلاشها برای تشدید تحریمها را متوقف خواهد کرد . بنظر می رسد این پیشنهاد می تواند راه را برای مذاکرات بیشتر باز نماید.
3 ـ ایران در بسته پیشنهادی سه ویژگی برای مذاکرات خود با 1+5 برشمرده است که عبارتند از جدی بودن باهدف بودن و زمان مند بودن . یعنی مذاکرات نمی تواند برای طولانی مدت ادامه پیدا کند. ایران از ابتدا حداکثر زمان لازم برای مذاکرات را شش ماه اعلام کرده بود و در این بسته نیز آن را تکرار کرده است . منظور از جدی بودن مذاکرات این است که در طول مذاکره سیری جز دیپلماسی پیگیری نشود. سیاست دوگانه آمریکا و غرب در حال حاضر استفاده از ابزار مذاکره و تهدید و فشار به صورت همزمان است . اما ایران خواستار آن است که در روند مذاکرات هر نوع اعمال فشار از طریق صدور قطعنامه های شورای امنیت یا تهدیدات نظامی کنار گذاشته شود. هدفمندبودن به این معناست که مذاکرات باید از دستور کار مشخصی تبعیت کند و با هدف گذاری برای آن معلوم شود طرفین در یک فاصله زمانی مشخص به دنبال حل کدام اختلاف نظر یا رسیدن به کدام اجماع نظر می باشند.
4 ـ گروه شش در پیشنهاد خود برای ارتقای امنیت منطقه ای از کار با ایران در جهت ارتقای ترتیبات اعتماد سازی و برگزاری یک کنفرانس در باره مسائل امنیت منطقه ای سخن گفته است . در حالیکه ایران در پیشنهاد خود آمادگی جمهوری اسلامی ایران را برای گفتگو برای همکاری در جهت تقویت ثبات و تحکیم صلح عادلانه و پیشرفت مردم سالاری در نقاطی از جهان بخصوص خاورمیانه بالکان آفریقا و آمریکای جنوبی اعلام کرده است . برگزاری یک رشته کنفرانس های منطقه ای برای ایجاد امنیت در منطقه خلیج فارس یکی از ایده هایی است که جمهوری اسلامی ایران حداقل از 1366 تاکنون پی گیری می نماید . بند هشتم قطعنامه 598 شورای امنیت ملل متحد که به پایان یافتن جنگ عراق و ایران انجامید مشخصا برگزاری ترتیبات امنیت منطقه ای جدید را مطرح و تضمین کرده بود. این بند از جمله پیش شرط های ایران برای پذیرش قطعنامه بود. اکنون پس از بیست سال همچنان جای خالی یک دیالوگ سازنده و چند جانبه برای ایجاد امنیت دستجمعی در این منطقه احساس می شود.
5 ـ می توان از بسته پیشنهادی ایده خاورمیانه بدون سلاح های هسته ای را دنبال کرد . اگر ایران و جامعه جهانی به توافقی دوطرفه برسند بپیوندد و برنامه هسته ای مخفی خود را متوقف سازد و بازرسان بین المللی از این کشور NPT نگاه ها به سمت اسرائیل خواهد بود تا به بازدید کنند. در نامه ای که وزرای امور خارجه این شش کشور به همراه بسته پیشنهادی فرستاده اند به ایران اطمینان داده شده که از برنامه هسته ای صلح آمیز این کشور حمایت خواهد شد و این کشور از امنیت منطقه ای برخوردار خواهد داشت البته به شرط این که تهران با تعلیق فعالیت های غنی سازی اورانیوم خود موافقت کند. چون این نامه به امضای کاندولیزا رایس هم رسیده است می توان گفت که این گامی رو به جلو است چرا که برای اولین بار است که آمریکا به ایران تعهد می دهد تا امنیت منطقه ای این کشور را تمهید نماید. اگر کشوری به کشور دیگر در مورد امنیت منطقه ای تضمین دهد بطریق اولی تعهد داده است که علیه آن کشور به اقدام نظامی دست نزند.
ضمن آن که در نامه آمده که این کشورها بار دیگر بر وظیفه سازمان ملل مبنی بر حفظ تمامیت ارضی ایران تاکید می ورزند. حفظ تمامیت ارضی ایران با اقدامات نظامی علیه ایران تناقض دارد. دیگر کشورهای عضو دائم شورا نیز با امضای نامه تعهد خود را علنی نموده اند.