علیاکبر جعفری
آقای سیدمحمد خاتمی رئیسجمهور سابق کشورمان اظهار داشت دولتهای هفتم و هشتم «با برنامهترین دولتهای بعد از انقلاب بودهاند»، که این اظهارنظر با تاکیدات قبلی ایشان مبنی بر آمادگی نداشتن برای شرایط پیروزی در انتخابات دوم خرداد 76 منافات دارد. با این حال اشاره به برخی از شاخصهها و مقایسه آنها در دولتهای هشتم و نهم میتواند سند گویایی از میزان صحت ادعای رئیس دولت پیشین باشد.
1- نرخ بیکاری در سال 83، 3/12 درصد بود که در سال 85 به 3/11 درصد رسید و حتی از نرخ پیشبینی شده در برنامه چهارم (8/11 درصد) جلو زد.
2- در سال 83 فقط 7/2 میلیارد دلار موافقت با سرمایهگذاری خارجی صورت گرفت که این رقم در سال 85 به 3/10 میلیارد دلار افزایش یافت.
3- در سال 83 مجموعا 5850 میلیارد تومان فعالیت عمرانی صورت گرفت، حال آن که این عدد در سال 85 با 25 درصد رشد به 13800 میلیارد تومان رسید.
4- رشد اقتصادی در سال 83 عدد 8/4 درصد را نشان میدهد، اما در سال 85 رشد اقتصادی 9/6 درصدی را تجربه کردیم.
5- در 15 سال گذشته، معادل 3500 میلیارد تومان از سرمایهگذاریها به بخش خصوصی واگذار شد، حال آن که فقط در نخستین سال کاری دولت نهم 2600 میلیارد تومان، واگذاری به مردم صورت گرفت.
6- واردات 4/35 میلیارد دلار سال 83 به 4/41 میلیارد دلار در سال 85 افزایش یافت که صرفا 4/4 درصد رشد را نشان میدهد و در واقع کاهش آهنگ رشد میزان واردات را نسبت به سالهای قبل به نمایش میگذارد.
7- در سال 83، 6/7 میلیارد دلار صادرات داشتیم که در سال 85 با 47 درصد رشد، این رقم به 3/16 میلیارد دلار رسید.
بنابراین در دولت نهم از رشد واردات کاسته و بر رشد صادرات افزوده شده است که روند مطلوبی است.
اگرچه شاخصهای فراوان دیگری نیز برای ارائه وجود دارد، لیک همین اندک برای ارزیابی ادعای جناب آقای خاتمی کافی است.
با توجه به شاخصههای فوق تردیدی باقینمیماند که اگر مقصود آقای خاتمی از «با برنامهترین دولت»، برنامههای توسعه اقتصادی و پیشرفتهای علمی و صنعتی بوده است. نه فقط سندی برای اثبات این ادعا وجود ندارد، بلکه شواهد و اسناد موجود حکایتی دیگرگونه ـ اگر نگوییم وارونه ـ را ارائه میدهند. اما ادعای رئیسجمهور پیشین را میتوان از زاویه دیگری به ارزیابی نشست. برای این ارزیابی میتوان به گلایههای شدید آقای خاتمی از اطرافیان خود طی چند سال گذشته اشاره کرد. مخصوصا آنجا که جناب خاتمی، ناکامیهای دولت خویش را به افراطیگری و برخوردهای غیرمردمی برخی از یاران خود نسبت میدادند که از آن میان هجوم شماری از نزدیکان آقای خاتمی به ارزشهای انقلابی، قانون اساسی و به سخره گرفتن نیازهای معیشتی مردم قابل ذکر است. بنابراین اگر مقصود آقای خاتمی از «با برنامهترین دولت»، برنامه تخریب ارزشهای انسانی و عقیدتی مردم و انقلاب بوده است باید ادعای ایشان را پذیرفت و البته این نکته را نیز اضافه کرد که برنامه تخریب ارزشهای انقلابی و عقیدتی مردم و بیتوجهی به مسائل معیشتی آنان، اگرچه از سوی برخی دستاندرکاران و نزدیکان آقای خاتمی دنبال شد ولی خوشبختانه با هوشیاری مردم این «برنامه»! ناکام ماند!