ترجمه: مریم جعفری
شکست «سگولن رویال» به عنوان نخستین زنی که خواهان کسب سمت ریاست جمهوری فرانسه بود، میتواند درسی برای هیلاری کلینتون باشد که اکنون در نیمه راه ورود به کاخ سفید است.
آیا شکست رویال را میتوان به عنوان سیگنالی برای توقف جنبش کاندیداهای زن در جهان دانست. جنبشی که پس از ریاست «آنگلا مرکل» صدراعظم آلمان، «میشله باچلت» رئیسجمهوری شیلی و «آلن جانسونسیرلیف» رئیسجمهوری لیبریا، به سرعت در حال پیشرفت است. رویال سوسیالیست زمانی به شکست نزدیک شد که در مبارزهای انتخاباتی خود به نقش مادرانه و بیان جزئیات طرحهایش پرداخت. این در حالی است که «نیکلا سارکوزی» محافظهکار برنده، بر طرحهایی تکیه کرد که در مقابل جنایت و مهاجرت بود و مرکل برخلاف این دو در انتخابات 2005 میلادی به عنوان نخستین صدراعظم زن آلمان به شدت روی اقتصاد و قوانین کارگری متمرکز شد. روزنامه نیویورک تایمز در تحلیلی مینویسد: اکنون در داخل و یا خارج رقابتهای ریاست جمهوری آمریکا مخالفتهای چندانی با زن بودن رئیسجمهوری آینده آمریکا شنیده نمیشود و در حقیقت آمریکاییها میخواهند زنان به مراحل بالاتر و رهبری نیز دست پیدا کنند و رأیدهندگان بر این باورند که زنان برای رسیدن به این مرحله از مسیر دشوارتری عبور میکنند.
در همین حال، «پیتر هارت» یکی از محققان آمریکایی دموکرات میگوید: «بزرگترین چالشهای کنونی این است که «فرمانده کل بودن» بیش از یک تعریف شغلی است، وقتی شما ابرقدرت جهان هستید وجود کاندیدای زن برای مقابله با مشکلات، مانع به نظر میرسد.» ولی برخی دیگر بر این باورند که هیلاری کلینتون نشان داده است که آماده پذیرش سمت ریاست جمهوری آمریکا است. هیلاری به رغم فشارهای حزبش حاضر نشد از رأی سال 2002 میلادی خود مبنی بر آغاز جنگ عراق عذرخواهی کند و قسمخورد در صورت حمله مجدد تروریستها به آمریکا تغییر نرمی در عمل متقابل واشنگتن به وجود نیاید. از سوی دیگر برخی از شاهدان سیاسی معتقدند که زنان برای ورود به پارلمان مسیر راحتتری نسبت به مردان طی میکنند. دولتهای پارلمانی توانستهاند زنان رهبر بهتری را به جهان معرفی کنند و نمونه آن «مارگارت تاچر» انگلیسی است و در آمریکا نیز حضور «نانسیپلوسی» به عنوان رئیس مجلس نمایندگان خود نمونهای بارز از این مدعا است.
ولی در فرانسه سگولنرویال به شدت به آرای زنان کشورش تکیه کرد. او بر طرحهای اجتماعی متمرکز شد و قول داد جریمههای سنگینتری را برای خشونتهای داخلی وضع کند و با دفاع از 35 ساعت کار هفتگی نقش مادری را ایفا کرد که همواره به فکر چهار فرزند خود است. خبرگزاری فرانسه در همین حال گزارش میدهد: در ابتدای مبارزه توجه رویال به مسائل زنان باعث افزایش محبوبیتش شد و کمک کرد که دوشادوش رقیب محافظهکار خود قرار بگیرد ولی وی تنها توانست 48 درصد آرای زنان فرانسوی را به خود اختصاص دهد.
برخی از تحلیلگران معتقدند که جنسیت، عامل تعیینکننده نیست و سارکوزی با طرح مسائل اقتصادی به پیروزی دستیافت و رویال حزب سوسیالیست، نتوانست رأیدهندگان میانهرو را به سمت خود بکشاند. ولی هنوز بسیاری از فرانسویها بر این باورند که رویال نتوانست قابلیتهای خود را به تصویر بکشد و برخی زن بودن او را عامل اصلی این شکست دانستند.
اما اگر هیلاری کلینتون خواهان درس گرفتن از مبارزات سگولن رویال است، باید بداند که نباید بر رأی زنان آمریکایی تکیه کند. مسألهای که به خوبی در انتخابات فرانسه مشخص شد، این است که کاندیداهای زن نباید به رأی همجنسان خود به عنوان تضمینی برای پیروزی بنگرند. ولی نکتهای که کارشناسان بر آن تاکید میکنند، این است که هیلاری کلینتون در حالی که بر آرای شهروندان زن آمریکایی حساب میکند، کمتر از رویال از زن بودن خود در مبارزاتش استفاده میکند. این در حالی است که «کتی دولان» یکی از تحلیلگران آمریکایی در این باره میگوید: «استراتژی مبارزاتی هیلاریکلینتون کاملا با رویال متفاوت است. رویال به شدت روی تغییرات و ما در کشور بودن تمرکز کرد ولی هیلاری کلینتون سعی میکند که تصویری از یک کاندیدای محکم و قومی را به تصویر بکشد.»
«فیلسینگر» سخنگوی مبارزات کلینتون نیز میگوید: «این دو هیچ ربطی به یکدیگر ندارند، تنها حقیقت و شباهت موجود، زن بودن آنان است.» «دونابرازیل»که یکی از برنامهنویسان «الگور» در مبارزات ریاست جمهوری بود، در این باره میگوید: «تنها درس رویال برای هیلاری کلینتون عدم استفاده از احساسات زنان است. وقتی که رویال در آخرین مناظره تلویزیونی کنترل خود را از دست داد، نشان داد که زنان همواره کاندیداهای ضعیفی هستند.» ولی روزنامه دیلی میل مهمترین نکته مبارزات سگولن رویال و بزرگترین درسی که او میتواند به هیلاری کلینتون بدهد، این است که چطور شرایط زندگی خصوصی رویال علیه وی ظاهر شد. جایگاه «فرانسوااولاند» رهبر حزب سوسیالیست و شریک زندگی رویال در این مبارزات، تصویری نامناسب را برای فرانسویها ترسیم کرد.
در حال حاضر، تنها آمریکاییهای معدودی معتقدند که شیرازه انتخاباتی هیلاری در دستان بیلکلینتون است. هیلاری از سال 1990 میلادی زمانی که بیل به فکر خروج از صحنه سیاسی آمریکا بود، به جانشینی همسرش میاندیشید. ولی برخی از نظرسنجیها نیز نشان میدهد که آمریکاییها با کاندیداتوری هیلاری مخالف هستند و تاکید میکنند که او دستنشانده بیل کلینتون است. شکست ائتلاف رویال. اولاند در انتخابات ریاست جمهوری پیام خوبی را به هیلاری منتقل کرد: «اجازه نده بیل «سرور» تو در جامعه دیده شود».