نعمت احمدی
انتخابات آمریکا در نوع خود بینظیر یا کمنظیر است، غیر از دو حزب مهم یعنی جمهوریخواه و دموکرات که با انتخابات درون حزبی ایالت به ایالت و کسب تعداد کرسیهای نمایندگان ایالتی معروف به دلیگیت (DELEGATE) که در نهایت نامزد نهایی درون حزب خود را در مقابل حزب رقیب انتخاب میکنند، سایر احزاب و افراد هم میتوانند در انتخابات نهایی شرکت کنند اما پشتوانه حزبی ندارند. هر ایالت به تناسب جمعیت خود نمایندگانی در آن ایالت دارد جالب این است که هر ایالت به تناسب جایگاه حزب، نمایندگانی دارد که از نظر تعداد با یکدیگر فرق دارند. برای نمونه در ایالت پرجمعیت کالیفرنیا، حزب دموکرات 370 دلیگیت و حزب جمهوریخواه 170 دلیگیت دارد، هر چند در انتخابات فعلی فرماندار این ایالت که جمهوریخواه است از مککین حمایت کرد و همسرش که از خانواده کندیهاست از اوباما، در نهایت این مککین جمهوریخواه بود که رأی نمایندگان در حزب جمهوریخواه و هیلاری کلینتون دموکرات برخلاف حمایت خانواده کندیها 370 رأی نماینده را به خود اختصاص داد. انتخابات از ایالات کوچک آیووا و نیوهمپشایر شروع و به میشیگان و کارولینای جنوبی میرسد و آنگاه سهشنبه بزرگ مردم را چشمانتظار خواهند بود تا سرنوشت 21 ایالت دیگر روشن شود، عمدتاً میشود در سهشنبه بزرگ سرنوشت انتخابات درونحزبی را تعیین کرد.
برای مثال در انتخابات سال 2008 که هماکنون در جریان است در واقع سرنوشت نامزد نهایی حزب جمهوریخواه روشن شده است، نامزد حزب جمهوریخواه برای پیروزی در انتخابات درون حزبی به رأی 1191 نماینده نیاز دارد و هماکنون سناتور جان مککین در مجموع رأی 613 نماینده را به دست آورده است و فاصله او تا رقیبش میت رامنی که دارای رأی 269 نماینده است به اندازهای زیاد است که در فرصت باقیمانده تا انتخابات نهایی مرداد و شهریور، تنها دل به انتخابات 4 مارس (4 اسفند ماه) دوخته است تا دو ایالت پرنماینده اوهایو و تگزاس او را با میت رامنی آنقدر فاصلهدار بنماید که میت رامنی از دور انتخابات خارج شود و با توجه به خروج مایک هاکبی پیروزی جان مککین محقق است، اما حزب دموکرات وضعی دیگرگون دارد، نامزد این حزب در انتخابات درونحزبی نمایندگان باید صاحب حداقل 2025 رأی نماینده در ایالتهای مختلف باشد تا در کنگره بزرگ حزب به عنوان نامزد نهایی برگزیده شود.
هماکنون هیلاری کلینتون صاحب 845 رأی نماینده است و باراک اوباما 765 رأی، با این فاصله 80 رأیی و تعداد آرا در دو ایالت اوهایو و تگزاس، تقریباً در اردوگاه حزب دموکرات هر دو کاندیدا امید به فتح دروازههای کاخ سفید را دارند.
اگر هیلاری در هر دو ایالت برنده شود باز هم به عدد 2025 نخواهد رسید و اگر اوباما که بعید است ـ در ایالت جنوبی برنده شود، فاصله هیلاری با او آنقدر نخواهد بود که هیلاری را از ادامه راه بازدارد یا نشست تابستانی حزب دموکرات به خاطر آرای نزدیک به 2025 یکی از این دو را برگزیند. مگر اینکه هیلاری در دو ایالت پیروز شود و در مجموع فاصله خود را آنقدر زیاد کند که اوبامای جوان و نوجو را از حرکت بازدارد.
ظاهراً هر دو با این تفاوت کم آرا چیزی ندارند که از دست بدهند و تا ثانیههای آخر در ماراتن کشدار و نفسگیر انتخاباتی شرکت خواهند داشت. این دو رقیب سرسخت که هر دو مشخصه قابل توجهی از اولین را دارند، با کمی بدشانسی روبهرو میباشند، حزب جمهوریخواه که دو رقیب خود را شناخته و بالطبع آرای نمایندگان الزاماً و اجباراً بین این دو نفر تقسیم خواهد شد، همین وضع با خروج مایک هاکبی، در حزب جمهوریخواه حاکم است، هرچند تفاوت جان مککین با 613 رأی و میت رامنی نفر دوم با 269 رأی تقریباًً 142 رأی میباشد که با تفاوت هیلاری و اوباما که 80 رأی است فاصله دارد، اوباما در عمده ایالتهای سیاهپوستان آرا را از آن خود کرده است و ایالتهای باقیمانده بیشتر سفیدپوست و اسپانیاییتبار میباشند که اسپانیشها بیشتر و عمدتاً به هیلاری نظر دارند و زنان هم اینبار موضوع جنسیت را بر موضوع نژادی ترجیح دادهاند و همراه افراد مسن به اردوگاه هیلاری 60 ساله که پشتوانه 8 سال بانوی اولی و 8 سال سناتوری بزرگترین شهر آمریکا ـ نیویورک ـ را به همراه تجربه شوهرش بیل کلینتون ـ تا هنوز محبوب ـ همراه دارد، پیوستهاند، این رقابت تنگاتنگ همه معیارها را آسیبپذیر کرده است.
یک حرکت ناشیانه، یک سخن نسنجیده و بهتر بگویم یک اتفاق ساده میتواند جایگاه ـ اولین ـ را در اردوگاه دموکرات به هم بریزد. اولین زنی که میرود بزرگترین اقتصاد جهان، بزرگترین ارتش جهان و اختیار قدرتمندترین رئیسجمهور جهان را از آن خود سازد تا در کنار شوهرش دکترین ـ کلینتونها ـ را در اروپا و خاورمیانه ادامه دهد. بیل کلینتون آرزوی صلح اعراب و اسرائیل را تا هنوز ـ البته با طرح خود ـ پنهان نکرده است و اگر هیلاری به کاخ سفید برود، با نبود یاسر عرفات به یقین دولت فلسطین را تشکیل خواهد داد و این آرزوی به تحقق رسیده در کارنامه اولین زن رئیسجمهور
آمریکا به ثبت خواهد رسید.
اما اوبامای پرتحرک و سخنور و جوان که 14 سالی از هیلاری جوانتر است و نگاهی شرقی ـ به لحاظ تبار پدری کنیایی و پرورش دوره کودکی در اندونزی ـ و سابقه ذهنی مسلمانی که پدرش لقب ـ حسین ـ را بعد از ـ باراک حسین اوباما ـ برایش به ارث گذاشت به یقین دورنمایی جدید در آفریقا و آسیا خلق خواهد کرد. او مشتاق است که در سال اول حکومت خود در کنفرانس اسلامی شرکت کند و بدون هیچ پیششرطی با رهبران ایران تماس برقرار کند و از طرح دو کشور اسرائیلی ـ فلسطینی حمایت کند. برنامههای او بلندپروازانه و تا اندازهای با روح جوانان ماجراجو که عمدتاً هوادار او میباشند همراه است. اگر اوباما پیروز شود جهان شاهد رئیسجمهوری در آمریکا خواهد بود که تصمیمات صریحی با توجه به اقتصاد و ارتش و اختیارات وسیع بزرگترین امپراتوری جهان را پشتوانه خود خواهد داشت، اما برنامه او در عراق مقبول آمریکاییان نیست. آمریکا در عراق نمیخواهد نقش کشوری شکستخورده و خروجی فرارگونه را ثبت کند، کاری که اوباما با تکیه به عدم رأی خود در زمانه لایحه حمله به عراق به آن فخر میفروشد و موضوع عراق را مسالهای حلشده از ناحیه آمریکا و مربوط به مردم عراق میداند، اما هیلاری رگ احساسی مردم آمریکا را به دست آورده است.
او به عنوان مادر، بر تابوت سربازان کشته در جنگ میگرید و به عنوان رئیسجمهور، طرح گام به گام خروج که بوی پیروزی بدهد را در نظر دارد. طرحی که آمریکاییان بیشتری به آن وابستهاند. باید تا چهارم مارس در اردوگاه جمهوریخواهان صبر کرد که مککین این کهنه سرباز 5 سال در بند ویتکنگها با 71 سال سن، خود را مهیای ماراتن بزرگ کند اما در جبهه دموکراتها دو ـ اولین ـ تا پایان، رینگ را خالی نخواهند کرد و تا آخرین ضربات کاری پیش خواهند رفت. اوباما، تقریباً همه مهرههای خود را به صحنه کشانده است. از خانواده هنوز محبوب کندیها، تا جان کری نامزد انتخابات قبلی حزب دموکرات در مقابل جورج بوش تا ستارههای هالیوودی و تلویزیونی، اما هنوز قهارترین نظرسنجان انتخابات آمریکا، نتوانستهاند دست زوج کلینتونها را بخوانند آنان چه آسی در آستین دارند که هیلاری با لبخند در پایان رأیگیری سهشنبه سرنوشت گفت... امشب شما نه تنها ابرای ساختن تاریخ که برای بازسازی آمریکا رأی دادید.
امشب ما صدای مردم آمریکا را در سراسر کشور شنیدیم. مردمانی از رنگها، عقاید و سنین مختلف و...
تا چهارم مارس یا آگوست و سپتامبر، باید صبر کرد؛ مککین کهنه سرباز و زندانی ویتکنگها که چهار دوره سناتوری مجلس سنای آمریکا را در کارنامه خود دارد یا هیلاری که هشت سال بانوی اول آمریکا بوده، هشت سالی نیز سناتور مهمترین ایالت آمریکا یعنی نیویورک به همراه تجربه شوهرش بیل کلینتون یا اوبامای جوان که میخواهد تغییر را اول در آمریکا و بعد در جهان عملی کند.