سراب براندازی و نقش‌های بر آب

انقلاب 1979 ایران ضربه‌های اساسی به سیاست ما در حاکمیت در کشورهای اسلامی وارد ساخت. پس از ناکامی ما در چند سال اول انقلاب برای کنترل آن و رشد روز‌افزون بیداری اسلامی و گسترش دامنه نفرت علیه غرب و ظهور اثرات جوش و خروش انقلابی در شیعیان کشورهای مختلف بالاخص لبنان، عراق، کویت، بحرین و پاکستان، مقامات بلند‌پایه سیا دور هم جمع شدند. در این جلسات نماینده سرویس مخفی مشهور انگلیس (ام‌ای‌6) (6ب‌پ) نیز شرکت می‌نمود، زیرا انگلیس تجربه وسیعی در مطالعه روی کشورها دارد.

در این گردهمایی‌ها نتیجه‌گیری شد که انقلاب ایران فقط نتیجه طبیعی سیاست‌های شاه نبوده است، بلکه در باطن عوامل و حقایق دیگری نیز وجود دارد که محکمترین آن عوامل، یکی رهبری سیاسی توسط مرجعیت دینی شیعی و دیگری شهادت حسین نوه پیامبر(ص) در 1400 سال پیش است؛ حادثه‌ای که قرن‌هاست شیعه به یاد آن با غم و اندوه بی‌نهایت عزاداری می‌کند. این دو محور است که شیعه را از سایر مسلمانان فعال‌تر و متحرک‌تر می‌سازد. در همین گردهمایی تصویب شد که برای مطالعه اسلامی‌ شیعی و برای برنامه‌ریزی و کار روی این پروژه یک شعبه جداگانه و مستقل تاسیس شود نخستین بودجه چهل‌ میلیون دلاری برای آن اختصاص یابد.

سپس دکتر مایکل برانت مراحل پروژه را چنین بیان می‌کند:

1- جمع‌آوری اطلاعات

2-2-

2- اهداف کوتاه مدت با تبلیغات علیه شیعه و راه‌اندازی آشوبهای بزرگتر شیعه و سنی؛ بدین معنی که باید آنها را با اکثریت سنی درگیر کرد تا توجهشان از آمریکا منحرف گردد.

 3- اهداف درازمدت؛ پایان‌کار تشیع با عمل براساس اهداف دراز مدت.

طبق نقشه در فاز اول محققینی به تمام جهان شیعه اعزام شدند، به عنوان مثال دکتر ساموئل در پاکستان روی عزاداری‌های کراچی تحقیق می‌کرد و مدرک دکترای خود را در همین زمیه اخذ کرد. یک خانم ژاپنی به نام نکومه هم در کوسیته بلوچستان بر قوم هزار و شیعه آن دیار تحقیق می‌کرد و رساله دکترای خود را در همین زمینه ارائه نمود.

دکتر برانت می‌گوید: بعد از تحقیقات میدانی و جمع‌آوری اطلاعات در مورد شیعیان همه کشورها، نتایج زیر به دست‌آمده:

مرجعیت

مراجع شیعه سرچشمه قدرت این مذهب هستند. همیشه با تاکید بر اصول شیعه به شدت از آن محافظت و صیانت می‌کنند. اینان در تاریخ طولانی تشیع، هیچ‌وقت با حاکم غیر‌اسلامی بیعت نکردند و با وی دست دوستی ندادند. به علت فتوای یک مرجع وقت آیت‌الله میرزای شیرازی، انگلیس نتوانست داخل ایران شود. بزرگترین مرکز علمی شیعه در عراق بود و چون صدام علیرغم به کارگیری تمام توان خود و سعی و کوشش فراوان نتوانست آن را بخرد، مجبور به بستن آن شد.

این در حالی است که مراکز دیگر علمی در جهان همیشه با حکام وقت همراهی کرده‌اند. جایی مثل قم در مرکز ایران، تخت ظلم شاهنشاهی را برچید و اکنون نیز پنجه در پنجه آمریکای ابرقدرت، زورآزمایی  می‌کند، در لبنان نهضت آیت‌الله امام موسی‌صدر، ارتش‌های انگلیس، فرانسه و اسرائیل را مجبور به فرار کرد. امروز نیز حزب‌الله لبنان بزرگترین مزاحم اسرائیل در طول تاریخ تاسیس آن دولت به شمار می‌رود.

ما از همه این مطالعات به این نتیجه می‌رسیدیم که رودررویی مستقیم با شیعه زیانبار و امکان پیروزی در آن بسیار کم است. بنابراین باید به کارهای پشت‌پرده‌ای روی آورد و به جای اصل قدیمی انگلیسی‌ها «تفرقه‌بینداز و حکومت‌کن» اصل دیگری تحت عنوان «تفرقه‌بینداز و نابود کن» را پیش‌ گرفت.

بنابراین باید افرادی که با شیعه اختلاف اعتقادی دارند را به طور منظم و مستحکم علیه شیعه سازماندهی کرد. باید شایعه کافر بودن شیعیان را پراکند. باید افراد کم‌سواد و بی‌سواد را جمع کرد و آنها را تقویت نمود تا وقتی تعداد آنها (که ستون پنجم ما هستند) به مقدار مناسب رسید، علیه شیعه جهاد مسلحانه آغاز شود، باید چهره تشیع، منسوخ شود تا نزد عوام غیرمقبول باشد و در میان عامه مورد نفرت قرار گیرد.

عاشورا و عزاداری

در میان شیعه مراسم عزاداری مرسوم است، آنها به یاد کربلا جمع می‌شوند و یک نفر سخنرانی و واقعه کربلا را بیان می‌کند و مستمعین هم گوش می‌کنند. این سخنران و این مستمعین برای ما از اهمیت زیادی برخوردار هستند؛ زیرا از همین عزاداری‌ها و مجالس است که در میان شیعه جوش و خروش آزادیخواهی و جنگ با باطل به خاطر حق به وجود می‌آید. ما به خاطر دهها میلیون دلار از بودجه ویژ را برای در دست گرفتن سخنرانان و مستمعین اختصاص داده‌ایم و این کار چنین تحقق می‌پذیرد و ابتدا دنبال افرادی از شیعه که پول‌پرست و دارای عقاید سست و در عین حال دارای شهرت و قدرت تاثیر و نفوذ باشند، می‌رویم تا به واسطه آنها در عزاداری‌ها نفوذ پیدا کنیم.

برنامه‌های دقیق و مخرب

ما از  این افراد اهداف را پیگیری می‌کنم:

ـ به وجود آوردن و یا سرپرستی مداحانی که معرفت عقاید شیعه را ندارند.

ـ شناسایی و کمک مالی به افرادی از شیعه که بتواند توسط نوشته‌های خود، عقاید و مراکز علمی شیعه را هدف قرار دهند؛ بنیانهای تشیع را منهدم کرده و آن را اختراع مراجع شیعه وانمود کنند.

ـ اضافه و حفظ نمودن رسوماتی در عزاداری که با عقاید شیعه منافات داشته باشد.

ـ عزاداری‌ها به گونه‌ای معرفی و مطرح شود که عموم جامعه احساس کنند شیعیان گروهی جاهل و توهم پرست هستند که در محرم برای انسانها عادی مزاحم به وجود می‌آورند. برای تشریح این جور برنامه‌ها لازم است پول هنگفتی خرج شود و مداحان خوب تشویق شوند و این گونه تشیع که یک مذهب دارای قوت منطقی است تبدیل به مذهبی درویشی محض می‌شود و از درون، پوک و خالی می‌گردد و در ذهن عوام‌الناس نفرت و در خود شیعه افتراق و پراکندگی گسترش می‌یابد. آنگاه و در نهایت باید توسط نیروهای جهادی بر آنها تیر خلاص زد و نابودشان کرد.

ـ تحقیق جمع‌آوری مطالب فراوانی علیه مرجعیت و نشر و اشاعه آنها توسط نویسنده‌های پول‌پرست و بی‌نام. در این باره باید پول خوبی خرج و منتشر گردد تا شیعیان دچار آشفتگی و چنددستگی شوند. با این برنامه‌ها پیش‌بینی می‌شود که در مرحله نهایی صدای اعتراض خود شیعه‌ها علیه مرجعیت بلند شود تا آنجا که در سال 2010 میلادی دیگر مرجعیت یا به عبارت دیگر مرکزیت اقتدار شیعه که تاکنون سد اصلی جلوی دولتمردان ما بوده است به وسیله خود شیعیان پایان یابد.