روزی که یک روزنامه مدعی اصولگرایی از وابستگان جناح متبوع خود خواست برای جلوگیری از سوءاستفاده اصلاحطلبان، اختلافات را علنی نکنند، هیچ کس احتمال نمیداد که همین روزنامه و بسیاری از مدعیان حمایت از مقدسات، حتی در برابر اهانت به عزیزترین مخلوق خداوند سکوت کنند. اما این اتفاق افتاد و بهانه حفظ انسجام اصولگرایان، باعث مردودی بسیاری از مدعیان در آزمون دفاع از مقدسات گردید. آنها نه تنها در برابر سوالات موهن و سخیف آموزش و پرورش سکوت کردند بلکه همان روزنامه مدعی، عدم موفقیت تعداد قابل توجهی از نمایندگان در استیضاح وزیر آموزش و پرورش را به مثابه فتحالفتوحی دانست که اتحاد اصولگرایان را به نمایش میگذاشت.
پس از گذشت چند ماه از آن سکوت عجیب، ظاهراً سخنان یک نماینده اصلاحطلب مجلس هفتم ـ که قطعا حد اهانت آن بسیار پایینتر از حادثه مرتبط با آموزش و پرورش تحت تسلط اصولگرایان بود ـ فرصت طلایی برای «سکوت کنندگان دیروز» فراهم کرد تا حملات خود را علیه اصلاحطلبان آغاز کنند. البته آنها گمان میکردند در این مورد، با سکوت همه اصلاحطلبان مواجه خواهند شد و آنگاه اصولگرایان فریاد وا اسلاما سر خواهند داد که «به اطرافیان امام حسین(ع) بیمهری شد و روزنامههای اصلاحطلب سکوت کردند». اما یادداشت مدیر مسئول آفتاب یزد، پیشبینی بعضی از اصولگرایان را بر هم زد و از اینکه دیگر نخواهند توانست همه روزنامههای اصلاحطلب را به بیتفاوتی در برابر اهانت به مقدسات متهم کنند، دچار عصبانیت شدند. این عصبانیت دیروز در «پرسه» همکاران کیهانی ما متجلی شد. پرسهنویسان کیهان نه تنها بخشهای اولیه یادداشت آفتاب یزد که بر لزوم عذرخواهی آقای اعلمی تاکید داشت را مورد بیتوجهی قرار دادند، بلکه با عدم رعایت امانتداری در نقل بخشهای دیگر، تلاش کردند که عدهای از بولتنخوانان ـ و نه روزنامهخوانها ـ را قانع کنند که در برابر سخنان آقای اعلمی ـ هیچ یک از روزنامههای اصلاحطلب واکنش نشان ندادند.
در یادداشت آفتاب یزد آمده بود: کسی تاکنون ادعا نکرده است که همه یاران و همراهان ائمه(ع) مانند خود ایشان دارای معصومیت و جایگاه ویژه قدسی هستند، اما چه ضرورتی دارد که حتی در مقام تمثیل، کلامی گفته شود که در عالم واقع وجود خارجی ندارد و بیان آن، تنها نوعی کم ارادتی و بیحرمتی به وجود مقدس ائمه(ع) تلقی میگردد؟ شاید اعلمی در بیان این سخن، گوشه چشمی به فرمایش امام علی(ع) داشته است که «خود را بالاتر از آن نمیدانم که مرتکب خطا شوم» اما این کلام که درسی برای کارگزاران حکومتی است، نباید دستمایه بیان عباراتی گردد که شائبه سبک شمردن جایگاه ویژه ائمهمعصومین علیهمالسلام در آن وجود دارد
اما همکاران ما در کیهان ـ ظاهراً برای تعقیب هدف خود ـ ترجیح دادند پاراگراف بالا را به صورت زیر نقل کنند:
روزنامه آفتاب یزد در سرمقاله روز یکشنبه خود به مالهکشی اظهارات موهن اکبر اعلمی و جسارت وی به ساحت مقدس اما حسین(ع) اقدام کرد و نوشت:
شاید اعلمی در بیان این سخن خود گوشه چشمی به فرمایش امام علی(ع) داشته که «خود را بالاتر از آن نمیدانم که مرتکب خطا شوم»
در بخش دیگری از آفتاب یزد آمده بود: «روزی که یک مقام اجرایی، اقدامات خود در یک سفر خارجی و موفقیتهای مورد ادعای او برای ملت ایران را در حد بزرگترین مفهوم هستی بالا برد، اگر عدهای از او میخواستند که حتی در مقام تعظیم جایگاه و موفقیتهای ملت ایران نیز اندازه نگه دارد، امروز یک نماینده مجلس به خود اجازه نمیداد سخنی غیرضروری بگوید که بدون تردید میتوان آن را دارای رگههای اهانت به مقدسات ـ یا بیتوجهی به عظمت برخی جایگاهها ـ دانست.» این بخش از یادداشت آفتاب یزد نیز توسط همکاران امانتدار ما در کیهان، به صورت زیر نقل شده است: «روزی که رئیسجمهور اقدامات خود در یک سفر خارجی و موفقیتهای ملت ایران را در حد بزرگترین مفهوم هستی بالا برد، اگر عدهای از او میخواستند که حتی در مقام تعظیم جایگاه و موفقیتهای ملت ایران نیز اندازه نگه دارد، امروز یک نماینده مجلس به خود اجازه نمیداد سخنی غیرضروری بگوید.»
امام علی(ع) میفرماید: «هرگز در مورد کلامی که از دهان کسی خارج میشود و در آن احتمال خیر وجود دارد، گمان بد مبر». بر همین اساس ما گمان میکنیم آنچه پرسهنویسان کیهان علیه آفتاب یزد نوشتهاند بدون هیچ گونه شائبه سوء بوده و تنها هدف آنها، جبران کوتاهیهایی است که در موضوع اهانت به وجود مقدس پیامبر(ص) مرتکب شدند! اما اگر بخواهیم با فرض بدبینانهای که در میان روزنامهنگاران اصلاحطلب رایج است، به موضوع نگاه کنیم باید نقل قول ناقص و تحریفگونه از یادداشت آفتاب یزد را مقدمهای برای پروندهسازی بدانیم. البته در این مورد هم چندان نگران نیستیم. زیرا در عرصه پروندهسازی نیز مانند سایر عرصهها، رقابت جدی حاکم شده و کسانی که در پروندهسازی، ناشیانه عمل کنند و تحریفهای آنها بیش از حد آشکار باشد با پروندهسازی فقط «عرض» خود میبرند بدون آنکه زحمتی برای ما ایجاد کنند.
پرسهنویس خوش انصاف، با نادیده گرفتن بخشهای مختلف یادداشت آفتاب یزد، ما را متهم کرده است که به دنبال مالهکشی اظهارات اعلمی بودهایم. البته گمان ما آن است که اگر کسی فقط «کیهانخوان» باشد، ممکن است ادعای مالهکشی را بپزیرد، اما هر کس یادداشت آفتاب یزد را خوانده باشد بلافاصله واهی بودن این اتهام را تایید خواهد کرد.
اکنون خوب است همکاران ما به این پرسش پاسخ دهند که کدام کار قبیح است: «اینکه یک روزنامه اصلاحطلب، ضمن ابراز ارادت به پیشگاه امام حسین(ع)، اظهارات یک نماینده متدین و خوشسابقه مجلس را غیرضروری، نسنجیده، و مستحق عذرخواهی بداند و از این طریق به ادعای کیهان، آن را مالهکشی کند» یا آنکه «یک روزنامه، مطالبی در مورد یک جزیره کوچک و غیرموثر در منطقه بنویسد که مالهکشی آن جز از طریق برخی اقدامات و اظهارات توسط عالیترین مقامهای کشورمان، امکانپذیر نیست!»
نکته دیگری که ذکر آن خالی از لطف نیست اشاره به سرمقاله روز یکشنبه است که همراه با یادداشت مدیر مسئول در آفتاب یزد چاپ شد. در آن مقاله، ضمن هشدار نسبت به پیامدهای احتمالی سفر رئیسجمهور به دوحه، سفر احمدینژاد به بحرین مورد بحث قرار گرفت که در بخشی از آن آمده بود:
]متاسفانه علاقه رسانههای طرفدار رئیسجمهور برای القای عظمت سفرهای خارجی او در حدی است که حتی یک روزنامه سرشناس، با کنار گذاردن ادعاهای سابق خود در خصوص تعلق بحرین به ایران، به پوشش وسیع اخبار سفر احمدینژاد به بحرین پرداخت و آنچه را که تا چند روز قبل یک «استان» ایران مینامید، کشوری مستقل دانست که پادشاه آن به گرمی از احمدینژاد استقبال کرده است[.
راستی آیا یادآوری جملات فوق در سرمقاله آفتاب یزد، عامل اصلی دلخوری همکاران کیهانی ما و موضعگیری نه چندان منصفانه آنها نسبت به یادداشت مدیر مسئول آفتاب یزد، نبوده است؟!
نکته پایانی آنکه از ابتدای سال جاری تاکنون، کیهان حداقل سه بار آفتاب یزد را مورد نوازش قرار داده بود. اما اعتقاد ما بر آن بوده و هست که رسانهها حتیالامکان از رودررویی با یکدیگر بپرهیزند و انرژی خود را صرف انتقاد از نابسامانیهای فراوانی کنند که در عرصههای مختلف سیاسی، اقتصادی و اجتماعی و در رفتار بعضی از سیاستمداران وجود دارد. برمبنای همین دیدگاه، به سه مورد آفتاب نوازی کیهان پاسخ ندادیم و در آینده نیز - از جمله در صورت پاسخگویی کیهان به این یادداشت - قلم خود را درگیر مطالبی نخواهیم کرد که ممکن است باعث تکدر خاطر همکاران ما در روزنامههای دیگر - حتی کیهان - شود.