حقوق بشر در آمریکا (بخش چهارم)

بخش چهارم: حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی
ایالات متحده آمریکا ثروتمندترین کشور دنیاست. اما بیشتری نرخ فقر را در بین کشورهای توسعه یافته دارد. در ایالات متحده آمریکا مشکلاتی نظیر فقر، گرسنگی و بی‌خانمانی، کاملاً جدی است و حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کسانی که کار می‌کنند تضمین شده نیست.
بنابر گزارش 25 آوریل 2005 م. رویترز، بررسی هشت کشور پیشرفته توسط دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن در سال 2005 نشان داد که ایالات متحده آمریکا از بدترین وضعیت نابرابری اجتماعی برخوردار است. آمریکا بالاترین نرخ فقر را درمیان کشورهای توسعه یافته داراست که این نرخ فقر بیش از دو برابر اکثر کشورهای صنعتی دیگر است.(1) در سال‌های اخیر دارایی افراد ثروتمند آمریکا همچنان رو به افزایش گذاشته است. طبق دو بررسی جدید توسط کروه اسپکترم، شرکت تحقیقاتی در مور ثروت مستقر در شیکاگو مشاوره‌ای بوستون، خانواده‌های میلیونر آمریکا بیش از یازده تریلیون دلار دارایی را در سال 2004 با افزایش بیش از 8 درصدی از سال 2003 در کنترل خود داشتند.(2)
در همین حال درآمد کارکنان عادی در ایالات متحده کاهش شدیدی داشته که موجب افزایش جمعیت فقیر شده است. اطلاعات منتشره توسط اداره سرشماری ایالات متحده آمریکا حاکی از آن است که نرخ رسمی فقر ملی از 12/5 درصد در سال 2003 به 12/7 درصد در سال 2004 افزایش یافت که تعداد افراد فقیر با افزایش 1/1 میلیونی از 35/9 میلیون به 37 میلیون بالغ شد. یعنی از هر هشت آمریکایی یک نفر در فقر زندگی می‌کند. نرخ فقر در شهرهایی نظیر دترویت، میامی و نیویورک از 28 درصد تجاوز کرده است. نیویورک تایمز در 22 نوامبر 2005 گزارش کرد که در سال 2004، 3/9 میلیون خانوار از سوءتغذیه برخی از اعضای خود رنج برده‌اند.
بی‌خانمانی یک معضل جدی است. یواس.اس.تودی 12 اکتبر 2005 گزارش کرد که عکس‌های گرفته شده در ژوئن 2005 حاکی است که 727304 بی‌خانمان در سراسر کشور وجود دارد؛ یعنی از هر 400 آمریکایی یک نفر فاقد خانه است. بنابر تحقیقی که توسط کنفرانس شهرداران ایالات متحده در 24 شهر از جمله شیکاگو، بوستون و لس آنجلس صورت گرفت تقاضای پناهگاه‌های اضطراری در سال 2005 در شهرهای مورد بررسی 6 درصد نسبت به سال‌های قبل افزایش یافت که 71 درصد از این شهرها افزایش تقاضاهای پناهندگی به ثبت رسیده است.
تقاضای کمک غذایی اضطراری به طور متوسط 12 درصد افزایش داشته است که در 76 از این شهرها افزایش تقاضاهای مزبور به ثبت رسیده است. در واشنگتن دی‌سی سالانه بیش از 3100 خانوار با تقریبا 6000 فرزند درخواست پناهگاه اضطراری می‌دهند. بسیاری در خیابان‌ها یا ماشین‌ها و ایستگاه‌های اتوبوس می‌خوابند.(3) لس آنجلس تایمز در تاریخ 16 ژوئن 2005 گزارش کرد که لس آنجلس کانتی با تعداد متوسط روزانه 900000 در به در یا افرادی که در پناهگاه زندگی می‌کنند از جمله 35000 بی‌خانمان مزمن پایتخت بی‌خانمان‌های آمریکا شده است.
حقوق کارگران امریکایی تضمین شده نیست، طبق آمار وزارت کار آمریکا در 22 نوامبر 2005 تعداد اشخاص بیکار در ایالات متحده 7/6 میلیون با نرخ 5 درصد بیکاری بوده است. تقریباً 20 درصد از بیکاران به مدت 6 ماه یا بیشتر بیکار بوده‌اند و حدود 3/6 میلیون نفر از بیمه بیکاری برخوردار نبودند.(4) حقوق کم، شرایط کاری نامناسب و فقدان حمایت کاری نیز یک معضل است. واشنگتن پست در تاریخ 13 اوت 2005 گزارش کرد که کارکنان کارخانه‌های بسته‌بندی گوشت آمریکا در شرایط سختی کار می‌کنند و آنها دچار بریدگی، قطع عضو، بیماریهای پوستی، آسیب‌دیدگی دایمی بازو و شانه و حتی مرگ ناشی از فشار حرکات تکراری سخت بریدن می‌شوند. چین پرس در نیویورک سیتی در اول نوامبر 2005 گزارش کرد که کارکنان اکثر رستوران‌های نیویورک فاقد حمایت کاری اساسی هستند. آنها معمولا اضافه‌کاری می‌کنند با حقوق کم و از هیچ‌گونه بیمه درمانی برخوردار نیستند. حدود 38 درصد از آنان سوخته یا تاول زده و تقریبا نیمی از آنان جراحت‌های ناشی از بریدن را تجربه کرده‌اند. در 31 اکتبر سال قبل، کارگران ترانزیت در جنوب شرقی پنسیلوانیای فیلادلفیا به علت دعواهای مربوط به بیمه مراقبت درمانی با کارفرما، اعتصاب کردند. در شهر نیویورک، اتحادیه کارگران ترانزیت در تاریخ 20 دسامبر سال قبل پس از اینکه نتوانستند در مذاکرات مربوط به دستمزد و مسایل مستمری با مقامات حمل و نقل شهر به توافق برسند، یک اعتصاب را در سراسر شهر آغاز کردند.
هزینه‌های درمانی سرانه در ایالات متحده از هر کشور دیگری بالاتر است. معذالک بحران بیمه درمانی برای کارگران کاملا برجسته است. آمار حکایت از آن دارد که در سال 2004، کل هزینه‌های مراقبت درمانی 8/2 درصد در سال 2003 افزایش یافته است، اما 45/8 میلیون نفر یا 15/7 درصد از کل جمعیت به موازات افزایش جمعیت با افزایش 800000 نفری نسبت به سال قبل تحت پوشش بیمه درمانی نبودند. شهر نیویورک به تنهایی تقریباً دو میلیون مقیم بدون بیمه درمانی دارد که نام دو سوم آنان در لیست‌های پرداخت حقوق می‌باشد. هر ساله 18000 آمریکایی به علت نبود درمان پزشکی می‌میرند.
تحقیق منتشر شده توسط بنیاد خانواده کایزر، در سپتامبر 2005 حاکی از آن است که صرفا 60 درصد از کارفرمایان پوشش بیمه درمانی را ارائه می‌کنند که نسبت به پنج سال قبل، از 69 درصد کاهش یافته است. در سال 2005 متوسط بیمه سالانه برای پوشش خانواده 10880 دلار بود. در سال‌های بعد افزایش هزینه‌های مراقبت درمانی موجب می‌شود افراد بیشتر از پوشش بیمه خارج شوند در 21 نوامبر 2005 مجلس نمایندگان آمریکا لایحه کاهش 50 میلیارد دلاری بودجه از جمله بودجه مراقبت درمانی، کمک غذایی به فقرا و حمایت از پرونده‌های کودکان را تصویب کرد که این امر وخامت شرایط زندگی فقرا را به دنبال داشت.