حسین شریعتمداری
درگذشت مرحوم آیتالله توسلی که صبح روز شنبه و به هنگام حضور در جلسه مجمع تشخیص مصلحت نظام ـ یعنی در حال انجام وظیفه ـ اتفاق افتاد همانگونه که انتظار میرفت غبار غم بر چهره مردم و دوستداران امام راحل(ره) نشاند چرا که آن مرحوم به دلیل حضور پیوسته در محضر حضرت امام(ره) و در جایگاه ریاست دفتر آن مراد به حق پیوسته، یاد و خاطره امام راحل(ره) را در اذهان زنده میکرد و به قول رهبر معظم انقلاب «از شاگردان امام راحل رضوانالله علیه و از نخستین پیوستگان به نهضت عظیم آن بزرگوار بود» بنابراین طبیعی بود که فقدانش برای تمامی ارادتمندان حضرت امام(ره) تلخ و ناگوار باشد و هست.
گفته میشود ـ و میتواند صحت داشته باشد ـ که مرحوم آیتالله توسلی در حالی دچار عارضه سکته قلبی شده و دار فانی را وداع کرده است که از اهانت یک سایت اینترنتی به بیت معظم حضرت امام(ره) برآشفته و ماجرای آن اهانت را به گلایه برای حاضران نقل میکرده است، که نگرانی ایشان نیز طبیعی بوده است زیرا مرحوم آیتالله توسلی از نزدیکان بیت امام راحل(ره) بود و تا پایان عمر نیز در این حلقه میزیست، بنابراین اهانت به یادگار نسبی حضرت امام(ره) اگرچه برای تمامی ملت ایران تلخ و گزنده بود ولی برای ایشان میتوانست تلختر و گزندهتر باشد. اما...
اما، بعد از انتشار خبر درگذشت مرحوم آیتالله توسلی برخی از مدعیان اصلاحات که بارها نشان دادهاند کمترین ارادتی به حضرت امام(ره) ندارند، تلاش گستردهای را برای سوءاستفاده از درگذشت آن مرحوم آغاز کردند. آنها در یک حرکت موذیانه که تمامی شواهد از هماهنگی آن در یک نقطه مشترک حکایت میکند کوشیدند ضایعه فوت مرحوم توسلی را با ماجرای اهانت یک سایت اینترنتی به نوه حضرت امام(ره) گره بزنند و در همان حال سایت مورد اشاره را به دولت نهم نسبت داده و نتیجه بگیرند که اهانت این سایت باعث سکته قلبی آیتالله توسلی و درگذشت ایشان بوده است! که در این باره گفتنی است؛
1- همزمانی دو رخداد در هیچیک از دستگاههای منطقی و مبانی عقلی به مفهوم رابطه علت و معلولی آنها نیست بلکه دو حادثه همزمان میتوانند علتهای جداگانهای داشته باشند، بنابراین مرتبط دانستن درگذشت مرحوم آیتالله توسلی با ماجرای اهانت یک سایت به نوه حضرت امام(ره) یک برداشت غیرمنطقی و عوامانه است که تنها با هدف عوامفریبی قابل طرح خواهد بود!
2- علاوه بر نکته فوق، باید گفت که اهانت به نوه حضرت امام(ره) و فوت مرحوم آیتالله توسلی دو رخداد همزمان نیز نبودهاند. ماجرای اهانت 6 روز قبل از فوت آقای توسلی اتفاق افتاده و خبر آن نیز در سطح گستردهای منتشر شده بود، بنابراین کسانی که با موذیگری در پی ارتباط دادن این دو رخداد با یکدیگر هستند باید توضیح بدهند که چرا مرحوم توسلی 6 روز قبل، یعنی به هنگام شنیدن خبر اهانت دچار عارضه سکته قلبی نشده بودند؟! مخصوصا آن که یک خبر ناگوار وقتی برای اولین بار مطرح شده و به گوش کسی میرسد بسیار تکاندهندهتر و تحمل آن به مراتب سختتر از هنگامی است که همان خبر را برای چندمین بار شنیده و مدتها از هنگام وقوع آن گذشته باشد. با توجه به این نکته بدیهی میتوان گفت ادعای برخی از مدعیان اصلاحات که تلاش میکنند درگذشت مرحوم توسلی را ناشی از ماجرای اهانت یک سایت به نوه حضرت امام(ره) قلمداد کنند، فقط یک سوءاستفاده سیاسی نفرتانگیز و ناجوانمردانه است... و صد البته ناشیانه نیز هست.
3- سایتی که مطلب اهانتآمیز نسبت به نوه حضرت امام(ره) را منتشر کرده بود برخلاف آنچه ادعا میشود نه فقط کمترین ارتباطی با دولت نهم ندارد، بلکه از سایتهای منتقد دولت نیز هست و البته برخی گزارشها نیز حکایت از آن دارد که مقاله اهانتآمیز مورد اشاره به تحریک فردی نوشته شده که سابقه فعالیت در جبهه موسوم به دوم خرداد و روزنامههای وابسته به این جبهه را داشته است. دولت بلافاصله بعد از اطلاع از خبر این اهانت، ضمن محکوم کردن آن، سایت مزبور را فیلتر کرد و مدیر سایت نیز با اشاره به شواهد و نمونههایی اعلام کرد که سایت تحت مدیریت وی منتقد دولت بوده است. بنابراین نسبت دادن این سایت به دولت نهم که به گواهی اسناد غیرقابل انکار در پیروی از آموزههای امام(ره) گوی سبقت از تمامی مدعیان ربوده است؛ نه فقط دور از انصاف بلکه ناجوانمردی است.
همین جا گفتنی است کیهان نیز در یادداشتی که به دفاع از حریم بیت معظم حضرت امام(ره) نوشته بود، براساس برخی شنیدهها، این احتمال را مطرح کرده بود که سایت اهانتکننده به دولت نهم نزدیک است، اما بعد از اطلاع موثق و مستند از واقعیت ماجرا، بلافاصله از اشتباهی که ـ حتی در حد یک احتمال ـ مرتکب شده بود پوزش خواست و البته هنوز هم بهخاطر کمتوجهی در طرح آن احتمال، خود را شایسته ملامت میداند.
اکنون باید از مدعیان اصلاحات پرسید که با کدام توجیه منطقی و با استناد به کدام شاهد و قرینه و سندی اصرار دارند سایت یاد شده را وابسته و یا نزدیک به دولت نهم قلمداد کنند؟! آیا غیر از این است که برخی از آنها از اصرار و تاکید عملی و نظری دولت نهم بر آموزههای حضرت امام(ره) عصبانی هستند و با اینگونه تهمتهای ناروا عقدههای فرو خورده خویش از خط اصیل امام راحل(ره) را بیرون میریزند؟! ما که شما را میشناسیم و فهرست پرنکتهای از مخالفتهای برخی از شما با آموزههای امام(ره) در دست داریم و... بگذریم!
4- طی 10 سال گذشته روزنامهها و افراد و گروههای مدعی اصلاحات بارها به شخص حضرت امام(ره) اهانت کرده و بسیاری از مبانی و ارزشهای انقلاب اسلامی که یادگار واقعی امام راحل(ره) است را با وقاحت مورد حمله قرار داده بودند ولی هیچیک از مدعیان امروزی نه فقط کمترین اعتراضی نکردند، بلکه با سکوت معنیدار خود بر آنهمه اهانت و زشتگویی علیه امام و انقلاب مهر تأیید زدند!
به عنوان مثال ـ و فقط به عنوان مثال ـ یکی از همین مدعیان اصلاحات با صراحت ـ بخوانید وقاحت ـ گفته بود «راه و خط امام باید به موزه تاریخ سپرده شود»! دیگری تفکر اسلام ناب محمدی(ص) را که امام راحلمان(ره) احیاگر آن بود «موجب انحطاط جامعه» دانسته بود! آن دیگری نوشته بود «خمینی به دروغ شاه را آلت بیگانگان معرفی کرده بود»! مگر ننوشته بودید که «امام خمینی و نواب صفوی خشونتگرا بودند»! و مگر ننوشته بودید که «ولایتفقیه همان جوهریه فاشیزم و همان حکومت سلطنتی است» و...
و بالاتر و برتر از همه، مگر شما اصلاحطلبان نمینوشتید که «به خدا هم میتوان اعتراض کرد و او را فتنهگر نامید»؟! و یا «معصومین نیز در معرض انحراف هستند»! و یا «امام حسین قربانی خشونت جدش در جنگهای صدر اسلام شد»! «و میتوان علیه خدا تظاهرات کرد»! و دهها نمونه دیگر از اینگونه اهانتهای وقیحانه که قلم از نوشتن دوباره و زبان از تکرار آن شرم دارد.
اکنون باید پرسید اگر مطابق ادعای برخی از مدعیان اصلاحات، مرحوم آیتالله توسلی از غصه و اندوه اهانت به نوه حضرت امام(ره) سکته کرده و دار فانی را وداع گفتهاند، چرا که در مقابل آنهمه اهانتهای وقیحانه به شخص حضرت امام(ره)، اسلام، پیامبر خدا(ص)، ائمه معصومین(ع)، انقلاب، قرآن و... دچار عارضه قلبی و سکته نشده بودند؟! آیا این ادعای شما، اهانت به مرحوم آیتالله توسلی نیست که حساسیت ایشان نسبت به نوه حضرت امام را بیشتر از حساسیت آن مرحوم نسبت به خدا و پیامبر خدا(ص) و ائمه معصومین(ع) و شخص امام(ره) و... میدانید؟!
اهانت به نوه حضرت امام(ره) و بیت معظم آن بزرگوار زشت و چندشآور است و کیهان زودتر از همه در مقابل این اقدام ناروا موضع گرفت ولی با توجه به نمونههایی که ذکر شد نمیتوان باور کرد که برخی از شما مدعیان اصلاحات نگران این اهانت باشید، راستی، اگر نگرانی شما «تظاهر» نیست چرا در مقابل آنهمه اهانت که دوستان همحزبی شما نسبت به امام(ره) و همه مقدسات روا داشتند، سکوت کردید و نه فقط «سکته» نکردید که به روی مبارک خود هم نیاوردید؟!
5- مدعیان اصلاحات تلاش میکنند اهانت به نوه محترم حضرت امام را به کسی نسبت بدهند که به گواهی دوست و دشمن یکی از وفادارترین و ثابت قدمترین مسئولان پیرو خط امام(ره) طی 3 دهه گذشته بوده و هست. کدام یک از شما سادهزیستتر از احمدینژاد هستید؟ کدامیک از شما جنگ فقر و غنا را جدی گرفتهاید؟ کدامتان مانند احمدینژاد به پیروی از امام راحل(ره) در مقابل قدرتهای استکباری با شجاعت ایستادهاید؟ کدام مدعی اصلاحات مردمیتر از احمدینژاد است؟ چه کسی از میان شما در حمایت از محرومان به گرد پای احمدینژاد میرسد؟ و یا در دفاع از آرمانهای امام(ره) با احمدینژاد قابل مقایسه است؟ کدام مسئول در خدمت به مردم، اسلام و انقلاب مانند رئیسجمهور کنونی سر از پا نمیشناسد؟ و شب و روز و خواب و استراحت خود را وقف راه امام راحل(ره) و خلف حاضر او کرده است؟ کدامیک از شما...
و بالاخره، انگار مظلومیت در دنیا سهم تمام راهیان راه خداست و هر که در این راه راسختر و ثابتقدمتر است، از سوی کسانی که از این قافله عقب افتادهاند، بیشتر مورد ظلم قرار میگیرد ولی مردم به لطف خدا گوهرشناستر از آنند که مشاطهگری خزف را به چیزی بگیرند و گوهر را وانهند.
6- و بالاخره مرحوم آیتالله توسلی به گفته رهبر معظم انقلاب؛ «شاگرد امام راحل، رضوانالله علیه و از نخستین پیوستگان به نهضت عظیم آن بزرگوار بودند»... لطفاً از درگذشت آن مرحوم استفاده ابزاری نکنید چرا که عرض خود میبرید و زحمت هیچکس هم نمیدارید!