روابطی نه چندان حسنه

* آیا نتیجه رقابت سارکوزی و رویال برای به دست آوردن کرسی ریاست جمهوری قابل پیش‌بینی بود؟

** کاملاً. برنامه سارکوزی بسیار مؤثر و حساب‌شده بود. تیم او حتی یک‌ بار اشتباه نکرد. از این گذشته، خود سارکوزی هم از نظر هدفمندی و پرانرژی بودن مثال‌زدنی بود. باید بگویم که او سخنوری بسیار ماهر است. کارش هیچ ایرادی نداشت. از این نظر او خیلی از رقیبش جلوتر بود. این‌بار، برخلاف انتخابات دفعه پیش، تمام پیش‌بینی‌ها هم در دور اول و هم در دور دوم عملی شد. به همین دلیل بعد از دور اول انتخابات مشخص شده بود که رویال شانس زیادی برای پیروزی ندارد.

* آیا نیکلا سارکوزی در روسیه به اندازه کافی شناخته شده است؟

** خیر، او آنطور که باید و شاید شناخته شده نیست. اگرچه چند سال پیش او چند بار به روسیه سفر کرده بود. در آن زمان او هنوز شخصیتی هم‌سطح رئیس‌جمهور نبود. مقامات بالا او را زیاد جدی نمی‌گرفتند. در آن زمان سارکوزی در یکی از دانشگاه‌ها سخنرانی کرد. مطمئنم که الان همه چشم‌ها به اوست و او را با دقت هرچه تمام‌تر بررسی و مطالعه می‌کنند.

* نظر خود نیکلا سارکوزی نسبت به روسیه چیست؟

** او را نمی‌شود دوستدار بزرگ روسیه نامید. به همین دلیل او شریک ساده‌ای برای روسیه نخواهد بود. مسیر سیاست باید تغییر کند. فرانسه بیشتر به سمت ایالات متحده و «سیاست آتلانتیک» حرکت می‌کند، به همین دلیل می‌توان گفت که آن سنت روابط حسنه (اگر دوستانه نتوانیم بگوییم) در همین بدو کار مختل خواهد شد. باید دنبال الگوی جدید در روابط دوجانبه بود.

* این الگو براساس چه اصولی پایه‌ریزی خواهد شد؟

** از این نظر که نگاه روس‌ها و فرانسوی‌ها در زمینه‌های سیاسی جهان یکسان است می‌تواند تا حدودی باعث همزبانی شود. در این میان باید پیش از هر چیز به ایده چندقطبی بودن جهان، جایی که دیگر ابرقدرت‌ها نقشی ندارند، اشاره کرد. علاوه بر این در چند مشکل منطقه‌ای هم ما اتفاق‌نظر داریم. اگرچه در این زمینه‌های اختلاف‌هایی هم مشاهده می‌شود. مثلاً اگر مسأله ایران را بررسی کنیم، می‌بینیم که دیدگاه‌های ما تطابق کامل ندارند. اختلاف‌نظرهایی در مورد مشکل اسرائیل و فلسطین و کوزوو هم وجود دارد. در این مسایل علاوه بر اتفاق‌نظرها، اختلاف‌نظرها و سوءتفاهم‌هایی هم وجود دارد.

* یعنی سگولن رویال می‌توانست گزینه مناسب‌تری برای روسیه باشد؟

** من این ‌طور فکر نمی‌کنم. فقط می‌شود گفت که ضدیت او با روسیه کمتر از از سارکوزی است. در این مورد می‌شود نظریات دیگری هم ساخت مبنی بر این ‌که در سرد شدن روابط سارکوزی نسبت به روسیه ماجرای پدرش هم دخیل بوده. پدر سارکوزی یک مهاجر مجاری بوده و همان ‌طور که در پایگاه اینترنتی سارکوزی گفته شده، این فرد مجبور شده بعد از اشغال کشورش به دست روسیه کمونیستی آن را ترک کند. خوب در مورد رویال ما شاهد چنین کینه‌های شخصی نسبت به روسیه نیستیم.

البته موضوع علاقه و کینه شخصی نسبت به پدیده‌های مختلف را باید از روابط حاکم بین کشورها جدا دانست. این روابط براساس سنت‌های تاریخی شکل می‌گیرند و ربطی به علایق شخصی سیاستمداران ندارد.

* بر هیچ‌ کس پوشیده نیست که امروزه حاکمیت در روسیه را اصطلاحاً اقتدارگرایان در دست گرفته‌اند. نیکلا سارکوزی چند سال وزیر کشور فرانسه بوده است. آیا این امر می‌تواند تاثیر مثبتی بر روابط دو کشور بگذارد؟

** فکر نمی‌کنم که این امر بتواند پایه و اساسی برای همکاری دو کشور باشد، چون سنت‌های دموکراتیک روسیه و فرانسه کمی متفاوت است. اگر دموکراسی در فرانسه پشتوانه‌ای دویست ساله دارد، تاریخ سیاسی ما بسیار پیچیده‌تر و غم‌انگیزتر از فرانسوی‌ها است.