حضرت آیةالله امینی
حادثه عاشورا و قیام خونین اباعبدالله (ع ) از قیام های بی نظیر در تاریخ اسلام است . این قیام بسیار بزرگ حامل هدف های بزرگی بود.
هدف امام حسین (ع ) امر به معروف و نهی از منکر , مبارزه با ظلم و ستم و مبارزه با انحرافات بوجود آمده توسط بنی امیه بود. نهضت اباعبدالله (ع ) به عنوان دفاع از دین شروع شد. چون دین این ارزش راداشت که امام حسین (ع ) خودش و همه فرزندان و خانواده و اصحاب خود را فدای آن کند. این بیان اجمالی هدف قیام امام حسین (ع ) بود.
بعد از حادثه عاشورا , ائمه اطهار(ع ) برای زنده نگه داشتن هدف قیام , تاکید داشتند که عاشورا برای همیشه زنده بماند تا مردم اهداف امام حسین (ع ) را تعقیب کنند و از آن درس دین داری بیاموزند. اینکه می بینیم در روایات فضیلت هایی برای ذکر مصائب امام حسین (ع ) بیان شده به همین منظور است .
اینکه اهل بیت (ع ) مقید بودند برای عزای امام حسین (ع ) مجلس برپا کنند و شاعران و مداحان را تشویق می کردند تا آن مصائب را ذکر کنند , در واقع برای بیان هدف نهضت امام (ع ) بوده است تا مردم بوسیله گریه بر مصائب حضرت آن اهداف راتعقیب کنند.
و امر به معروف و نهی از منکر را یاد بگیرند و در ضمن ذکر مصیبت خشم و عناد نسبت به ظلم و ستم وجود داشت , ولا به قیمت جان و شهادت , باید علیه آن قیام کرد. یعنی در این مجالس باید وظیفه دینی را به مردم یاد داد.
هدفی که مورد نظر ائمه (ع ) بود این بود , ولی متاسفانه بعدها انحرافات فراوانی بوجود آمد و اهداف امام حسین (ع ) مغفول واقع شد.
یکی از انحرافات این بود که چون مردم طبعا میل دارند علی رغم کارهای خلاف و گناهی که مرتکب می شوند , یک راه نجاتی هم داشته باشند تا بتوانند خودشان را راضی و قانع کنند و در واقع با مجوزی از تکالیف بخصوص تکالیف دشوار فرار کنند , لذا به گریه بر مصائب اهل بیت (ع ) اصالت دادند , یعنی گریه ای که در اصل وسیله ای بود برای آماده سازی افراد جهت بیان اهداف امام حسین (ع ) و تعقیب راه او , اصالت پیدا کرد بدون در نظر داشتن اهداف مورد نظر ائمه (ع ) وقتی گریه اصالت پیدا کرد , آنهائی که مدح و مرثیه می خوانند , طبعا باید کاری کنند که مردم بیشتر گریه کنند تا بیشتر ثواب ببرند. این در حالی است که در میان عزاداران اباعبدالله (ع ) افرادی کاهل نمازند و یا نماز نمی خوانند یا در خانواده ظلم می کنند و کارهای خلاف دیگر مرتکب می شوند. اما به آنها گفته می شوداگر برای امام حسین (ع ) گریه کنی همه گناهانت آمرزیده می شود. یک آدم رباخوار و کسی که در معامله غش می کند و یا در کارها به دیگران ستم می کند این حرف را می پسندد و خودش را قانع می کند و برای امام حسین (ع ) مجلس می گیرد و مداحان هم در این مجالس سعی می کنند مردم را به هرچه بیشتر بگریانند. اینجا دروغ تجویز می شود. در حالی که دروغ یک گناه کبیره و بزرگ است و به تعبیر ائمه (ع ) از شراب بدتر است و البته دروغ بر اهل بیت (ع ) گناهش بیشتر است . برای این دسته از مداحان هر شعری که سوزناکتر باشد وگریه آورتر باشد , بهترین شعر خواهد بود. و آن مداحی ارزش پیدا می کند که بتواند مردم را بهتر بگریاند. وقتی جو مجالس عزاداری اینطور شود , روضه های دروغ رایج می شود و ارزش پیدا می کند وکسی هم نمی تواند بگوید چرا این دروغ را می خوانی
یک مداح متعهد باید مطالب دروغ را از اشعار حذف کند و اگر در درستی اشعاری شک داشته باشد , از عالمی بپرسد و اشعار بدون عیب و نقص را دراین مجالس بخواند تا هم مردم بیشتر ثواب ببرند و هم چهره اباعبدالله (ع ) محفوظ بماند و هم خودش مرتکب گناه نشود.
برخی از دروغ ها وجود دارد که اگر کمی در آنها دقت شود , دروغ بودن آنها روشن می شود. مثلا رایج است که می گویند امام حسین (ع ) در روز عاشورا 1950 نفر را کشت ! اگر همه این افراد مثل مرغ دست و پابسته می بودند و برای کشتن هر یک نفر یک دقیقه وقت نیاز بود , لازم بود امام حسین (ع ) 32 ساعت برای کشتن آنها وقت صرف کرده باشد!
مداح باید بداند مخاطبین او چه کسانی هستند. برخی از حضار این مجالس دانشجو و اهل سواد و وقت و حسابگری هستند و این امور را محاسبه می کنند. اما چرا این دروغ ها رایج شد چون مردم می خواهند و بعضی از مداحان دنبال خاسته مردم می روند در حالی که خواسته آنها یک امر غیر عقلایی است . برخی از مداحان برای گریاندن مردم کلماتی را به اهل بیت (ع ) نسبت می دهند که واقعا آدم وقتی دقت می کند می بیند با مقام و شخصیت آنها نمی سازد. مثلا آیا درست است گفته شود بیمار کربلا ! امام سجاد(ع ) با آن عظمت و با آن مقام امامت را نباید بیمار لقب داد , بله او بیمار بود. اما مگر قحطی لقب است که آن بزرگوار را به چنین لقبی بنامیم . چرا مقام امام سجاد(ع ) ذکر نمی شود و تنهاچنین القابی می آید
تعبیر قاسم « ناکام » هم درست نیست . مگر کام حضرت قاسم فقط همین بودکه عروسی کند که با عروسی نکردن ناکام شود ! آیا حضرت قاسم با آن عظمتی که در مقام پاسخ به سوال امام حسین (ع ) از او می بینیم باید تا این اندازه کوچک شود !آیا اینها دون شان اهل بیت (ع ) نیست !
حضرت زینبی که دومین شخصیت کربلا بود و با آن عظمت در مقابل یزید و ابن زیاد مقاومت کرد , آیا سزاوار است در باره او گفته شود زینب مضطر و زینب پریشان ! برخی مداحان می خواهند دل مردم را بسوزانند اما فکر نمی کنند که این لطمه ها را هم وارد می کنند.
ذکر خواب های غیر مستند و بی حساب . معجزات وکرامات ساختگی هم از همین قبیل است . اینکه می گویند امام زمان (ع ) شب و روز بر جدش گریه می کند , هم ایجاد شبهه می کند. چون امام زمانی که در زمان غیبت همه کاره جهان است , چرا متمرکزش می کنیم در اینکه شب و روز برای جدش گریه می کند ! آیا اینها انحراف نیست و آیا کوچک کردن ائمه (ع ) نیست !
برخی مداحان مردم را تشویق به گریه کردن می کنند تا قلب حضرت زهرا(س ) شاد شود! حضرت زهرا(س ) در بهشت برین و در مقام عالی قرار دارد , امیرالمومنین (ع ) در مقام عالی بهشت است , آیا آنها با آن مقامات منتظرند که ما یک چیزی بگوئیم تا قلبشان شاد بشود ! در این مجالس داستان هایی برای امیددادن بیش از حد به مردم نقل می شود که انحرافی دیگر است .آیا کوچک کردن احکام اسلام نیست که گفته شود خاک پای عزادار امام حسین (ع ) بربدن سارق و راهزنی نشست و او را از عذاب نجات داد !
آیا این ضربه زدن به اسلام نیست که گفته شود آدم هرکاری خواست , بکند ولی همه آن گناهان با یک اشک درست می شود ! یعنی آدم هر خیانتی بکند , رباخواری و.. بکند و بگوید من برای عزای اباعبدالله (ع ) گریه می کنم ! اگر هر گریه ای مطلوب بود و افراد را نجات می داد , مردم کوفه بعد از اسارت اهل بیت امام حسین (ع ) بیشتر از همه گریه کردند. و حتی ابن زیاد و یزید هم گریه کردند , سپس آنها هم باید مشمول رحمت خدا قرار بگیرند! این حرف هابازی کردن با احکام اسلام وقرآن است .
آیا تمام فضائل ابواالفضل (ع ) به عکس های قشنگ است که گفته شود قربان شکلت بروم ابوالفضل ! فضیلت ابوالفضل (ع ) به این است که تشنه وارد شریعه فرات شد و مشتی آب برمی دارد و اما به یاد تشنگی خانواده برادر می افتد و آب را می ریزد و یا اینکه دشمن به او امان می دهد ولی او نمی پذیرد. اما در مداحی ها تنها شکل و شمایل و چشم های زیبای او ذکر می شود! آیا اینها واقعا کارهای درستی است ! آیا اینها انحراف نیست ! بالاترین انحراف در قضایای کربلا این است که اهداف بزرگ امام حسین (ع ) دفن شد و امام حسین (ع ) شد امام گریه . البته گریه بر امام حسین (ع ) عبادت است اما عبادت به همان طوری که از شارع رسیده باید انجام گیرد چون عبادت توفیقی است . به خود اباعبدالله (ع ) قسم که همانطوری که اباعبدالله (ع ) در کربلا مظلوم بود , حالا هم مظلوم است . به نظر من اکثر مداحان متدینند و باید قدر کارشان را بدانند , چون کارشان یک کار روحانی و معنوی است . مداحان نباید تنها به این فکر باشند که مردم را بگریانند و خیلی مقید به راست و دروغ مطالب نباشند! بلکه باید اهداف امام حسین (ع ) را بگوئید ولو مردم گریه نکنند و فقط تباکی کنند. چون همین بیان اهداف امام (ع ) عبادت است و ثواب دارد. من انتظارم از مداحان محترم و عزیزان این است که خودشان این انحرافات را اصلاح کنند و صاحبان مجالس هم انتظار نداشته باشندکه مداح تنها روضه بخواند و مردم را زیاد بگریاند. روحانیون هم در این مجالس چرا در مقابل مطالب دروغ عکس العمل نشان نمی دهند ! در محضر حضرت امام (ره ) کسی حق نداشت روضه دروغ بخواند. امام در عین حالی که به مجالس عزاداری عنایت داشتند , نمی گذاشتند دروغی گفته شود. علمای دیگر هم در گذشته اینطور بودند. اما حالا متاسفانه مداحان و علما , تابع عوام هستند که به نظرم انحرافی است که در قضایای کربلا بوجود آمده و امیدواریم خداوند متعال به همه ما کمک کند تا تصمیم جدی بگیریم که در برابر این انحرافات مقاومت کنیم و آنها را اصلاح نمائیم .