طبقهبندی امور یکی از معمولترین کارهایی است که برای درک و فهم بهتر پدیدهها انجام میشود. مثلا اجسام را به جاندار و بیجان یا گاز، مایع و جامد تقسیم میکنند تا توصیف واقعیت راحتتر صورت گیرد. با این توضیح سیاست جاری در کشور را به چه صفتی وصف و طبقهبندی باید کرد؟ هر نوع طبقهبندی که صورت گیرد، یکی از مقولههای آن سیاست اصولگرایانه است. مشخصات این نوع سیاست چیست و نمادهایش کدام است و چه کسانی هستند.
این نوع سیاست را میتوان مدعی کارشناسانهترین سیاست معرفی کرد، حتی در برخی از زمینهها بیش از 15 سال کار کارشناسی کردهاند و تمام تصمیمات مبتنی بر پیشینه کارشناسی عمیق و علمی و عدالتمدار است. اما این کار کارشناسی دو ویژگی دارد، یکی اینکه کارشناسان واضع آن شناخته شده نیستند، (به جز مسئولان اجرایی) و دیگر اینکه مطالعات کارشناسی مذکور مکتوب و مستند نشده و در نتیجه قابل ارائه به جامعه نیست.
یکی از علل تسلط و تفوق غرب و آمریکا بر جهان، سهم بالای تحقیق و پژوهش از تولید ناخالص ملی است. در ایران هم در تمام برنامههای توسعه تصویب شده بود که این سهم افزایش پیدا کند، اما دریغ از اجرای این مصوبات. برای تعیین سیاست درباره قیمت بنزین و سوخت و نیز بهره بانکی و توزیع سهام عدالت مطابق رای دولت اصولگرا چقدر پژوهش صورت گرفته است؟ اگر فقط و فقط این سه موضوع را در نظر بگیریم، حجم ارقام مالی جابهجا شده ناشی از تصمیمات درباره این سه مقوله قطعاً به هزاران میلیارد تومان بالغ خواهد شد. اگر نظامی کارشناسمدار باشد، طبعاً باید تصمیماتش درباره این موضوعات به پشتوانه هزاران ساعت کار کارشناسی و پژوهشهایی باشد که میلیاردها ریال درباره آنها هزینه شده و صدها مقاله و طرح و کنفرانس و نشست علمی نتجیه این پژوهشها باشد. در دولت و سیاست اصولگرایانه موجود درباره تمام اینها اتخاذ تصمیم میشود، اما نیازی به ارائه یک برگ یا یک جزوه پژوهشی در این زمینهها نیست.
کاش فقط همین مشکل بود. تاسف آنجاست که صدها جزوه پژوهشی و مقاله و کارشناس هستند که تصمیمات مذکور را خلاف کارشناسی و منفعت اجتماعی معرفی میکنند. این هم از اولین ویژگی سیاست اصولگرایانه.
همیشه گفته شده که کشاورزی دیم حاصل میدهد، اما صنعت دیم بیحاصل است. اکنون باید گفت سیاست دیم نهتنها بیحاصل بلکه مخرب است و از آن بدتر هنگامی است که تخمهای این سیاست نه در زمینی که امکان محصول دادن در صورت بارش باران دارد، بلکه در زمینی کویری کاشته شود که حتی با بارش مصنوعی یا آبیاری پرهزینه دستی نیز، امیدی به محصول دادن آن نمیرود.
سیاست اصولگرایانه ویژگی دیگری هم دارد. سیبل (هدف) این سیاست ثابت نیست و بسیار متحرک و متحول است، حتی در کوتاهمدت. در این سیاست میتوان تثبیت قیمت سوخت و بنزین را تصویب کرد با این توجیه که افزایش قیمت سوخت موجب گرانی سایر کالاها و رشد تورم میشود. اما مدتی بعد که تثبیت قیمت سوخت به این هدف نرسید، بلافاصله اعلان کرد که قرار نبود قیمت سیبزمینی گران نشود!! در این سیاست میتوان تثبیت قیمتها را انجام داد و مانع افزایش قیمت بنزین شد و آن را هدیه و عیدی (احتمالا الهی) از جانب مجلس به ملت دانست، در عین حال مدتی بعد، بلافاصله همان عیدیدهنده اعلام کند که مردم از اینکه بنزین ارزان ارائه میشود، ناراحت هستند و این خواسته بحق مردم است!! هنوز امواج سخنان پیشین آنها درباره عیدی دادن مجلس به مردم در آسمان سیاست ایران وجود دارد و گیرندههای جامعه در حال گرفتن آنهاست که یکباره، امواج جدید و البته متضاد ارسال میشود!!