ناتوی فرهنگی و ضرورت توجه به آن

تهاجم فرهنگی تفاوت‌های متعددی به لحاظ ماهوی، شکلی، ابزارها و تأثیرات با تهاجم، اول خاک و سرزمین فتح می‌شود سپس با ساختن نهادهای مدنی و آموزشی و ایجاد سیستم‌‌های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی به تغییر آگاهی‌ها، گرایش‌ها و تمایلات و رفتارهای غالب و اکثریت مردم جامعه مورد هجوم با هدف دورسازی از تمایلات و آگاهی‌های قبلی پرداخته می‌شود. در حالی که تهاجم فرهنگی،‌ مجموعه اقدامات آگاهانه، ‌طراحی شده و هدفمند دشمنان نظام برای تغییر آگاهی‌ها و تمایلات و آداب و فرهنگ غالب مردم قبل از اشغال ظاهری و حمله نظامی است. در واقع در تهاجم فرهنگی،‌ هدف تخریب بنیان‌های فکری و ارزشها و هنجارهای جهان‌بینی و ایدئولوژی نظام قبلی برای جایگزینی نظام اندیشه‌های جدید است که در این صورت برای اشغال نیز خیلی نیاز به سرمایه‌گذاری نیست. زیرا زمانی که مرزهای اندیشه‌ای و اعتقادی ملتی فتح و جا به جا شود، فتح خاک آن چندان سخت نخواهد بود. پدیده‌ها وسایل ابزارهایی که در اختیار نظام اجتماعی سیاسی مهاجم قرار می‌گیرد تا به وسیله آنها برای تغییر آگاهی‌ها و گرایش‌ها و جهان‌بینی‌ها مورد استفاده واقع شود، ابزارهای تهاجم فرهنگی تلقی می‌شود. با تاملی عمیق به عناصر تشکیل‌دهنده نظام استکباری جوامع توسعه یافته غرب، می‌توان تمامی عوامل موثر در شکل‌گیری و حفظ تمدن غرب را جزء ابزارهای تهاجم فرهنگی قلمداد نمود. خرده نظام‌های تشکیل‌دهنده نظام اجتماعی غرب، علوم ‌انسانی که در لابه‌لای مباحث آن جهان‌بینی و ارزشهای خاص غرب نهفته، تکنولوژی غربی، کالا و خدمات از آن جهت که عامل بهم‌زدن تعادل انسانی و موجب تحریک نیازهای جسمی و فراموش‌ شدن معنویت است. در کنار نظام اطلاع‌رسانی و تبلیغاتی غربی با محوریت اومانیسم و حذف خدا و دین از عرصه زندگی اجتماعی و سیاسی انسانها و برنامه‌سازی‌های مبتذل جنسیتی در تلویزیون‌ها، ماهواره‌ها و شبکه‌های عنکبوتی اینترنتی از جمله مهمترین ابزارهای تهاجم فرهنگی غرب علیه ارزشهای جوامع دیگر به ویژه جوامع اسلامی، علی‌الخصوص ایران اسلامی است. زیرا اسلامی که در ایران به عنوان الگوی حکومتی در حال پیاده شدن است، مطامع و منافع غرب و آمریکا را در جهان به خطر انداخته و ملتها را بیدار ساخته است و از آنجایی که توان مقابله نظامی با ایران را ندارند، ناگزیر به تغییر بنیان‌های فرهنگی و اسلامی این ملت‌ و به ویژه نسل جوان می‌اندیشند.

دغدغه‌ فرهنگی

بشر از گذشته‌های دور در پی یافتن پاسخ به برخی از سوالات بنیادین و دغدغه‌های فکری خود بوده‌ است. پرسش از ضرورت حکومت، ویژگی حاکمان و چرایی اطاعت‌پذیری مردمان در مقابل حکومت از این قبیل سوالات بوده‌ است. البته نوع پاسخها به این پرسش‌ها براساس ارزش‌ها، آداب و سنن هر ملتی متفاوت بوده هست. از جمله دغدغه‌های همیشگی اندیشمندان و متفکران جوامع انسانی، شناخت آن کلیتی بوده که ارزش‌ها، آداب‌،‌ سنن و زبان مشترک را در برمی‌گرفته و هویت معنوی و وجه ممیز حیات اجتماعی ملتها را مشخص می‌کرده‌ است. این کلیت که می‌توان نام «فرهنگ» به آن داد امروزه نسبت به گذشته هم بیشتر در کانون توجه ملتها و دولتها قرار گرفته و هم به موازات افزایش این اهمیت، تهدیدات فزون‌تری نیز آن را در معرض خطر و تهاجم قرار داده ‌است. از سوی دیگر ماهیت انقلاب اسلامی ایران در سال 1357 بیش از هر چیزی متکی به شاخصه‌های فرهنگی و ارزشی جامعه اسلامی ایران بوده و هم‌اکنون نیز یکی از مهمترین دغدغه‌های حقیقی و اولویت‌های حیاتی نظام اسلامی در حوزه مباحث فرهنگی شمرده می‌شود. هر چند قدر و ارزش دیگر دستاوردهای نظامی اسلامی چون انرژی هسته‌ای، سلول‌های بنیادی و... غیرقابل انکار است اما آنچه که نقش موتور محرکه و هدایت‌گری و مهندسی زیربنایی این قبیل پیشرفت‌های روبنایی را فراهم نموده، بدون تردید دید فرهنگ و هنجارهای ارزشی و اسلامی برآمده از اسلام و انقلاب امام ‌خمینی(ره) می‌باشد. این توجه و اهمیت در دوران زعامت مقام‌ معظم رهبری نه تنها کم رنگ نشده، بله به جرات می‌توان ادعا کرد که مهمترین و کلیدی‌ترین مقوله‌ای که رهبر فرزانه انقلاب طی سال‌های مسئولیت‌شان چه در دوران ریاست جمهوری و چه در سالهای زعامت بر رهبری، مورد توجه و تذکری جدی قرار داده و پیکان توجه مقامات و اندیشمندان جامعه را به آن معطوف کرده‌اند. مقوله فرهنگ و بررسی آن از دو بعد ایجابی مثل «مهندسی فرهنگی» و سلبی یعنی «تهاجم فرهنگی» بوده و هست. معظم‌له در سال 63و در زمان ریاست جمهوری طی دیداری که با علمای اهل سنت بندر ترکمن داشتند، با طرح این سوال که «در مقابل این تهاجم فرهنگی چه کسی باید ایمان مردم را حفظ و مسلح کند؟ به وظایف اساسی علمای دین در راستای تربیت‌ عالی دینی مطلع و آگاه با معلومات قانون قانع کننده و غنی اسلامی برای واکسینه کردن مسلمان در برابر القای شبه دشمنان اشاره فرمودند. در سال 1369فضلا و طلاب حوزه علمیه قم را به مقابله منطقی با مهاجمان فرا خوانده و فرمودند: «تهاجم فرهنگی عظیمی علیه‌السلام با تمام ابعاد فرهنگی،‌ اجتماعی و سیاسی و... در حال انجام است.» در اوایل دهه 70 و در اوج فعالیت‌های رسانه‌ای و تبلیغاتی غرب ایران اسلامی از «تهاجم فرهنگی» با تعبیر «شبیخون فرهنگی» و در طی چند سال اخیر هم از جنگ نرم فرهنگی و یا «ناتوی فرهنگی» نسبت به مظلومیت فرهنگی جامعه اسلامی هشدار دادند. برخی از ابزارهای مبارزه با تهاجم فرهنگی از منظر رهبر فرزانه عبارتند از: کار فرهنگی حق‌مدار و تقویت‌ بنیان‌های عقیدتی و مذهبی جوانان و مردم و ترویج سنتهای اسلامی با ابزار کارآمد روز و...

ناتوی فرهنگی

ناتو چیست؟ از نظر لغوی ناسازگاری و ناموافق معنا می‌دهد، اما در ادبیات نظامی نام سازمانی نظامی متشکل از کشورهای استعمارگر، به سردمداری آمریکا است. که از یکدیگر در مقابل تهدیدات و حملات سایر کشورها پشتیبانی و حمایت می‌نمایند.

ناتوی فرهنگی یعنی ‌چه؟ یعنی ابرقدرتها با کمک کلیه وسائل،‌ فناوری و اطلاعات حتی امواج به راحتی در خانه‌های ما وارد می‌شوند و با صوت و تصویر، نوشتار، هنر، ورزش و حتی با علم ما و فرزندانمان را تحت تاثیر قرار می‌دهند و با اهداف سیاسی، فرهنگی و تبلیغی درصدد متزلزل کردن فرهنگ خودی و سنتی کشورهای جهان سوم به خصوص کشورهای مسلمان بر می‌آیند. آنها به راحتی کالاهای خود را تبلیغ می‌کنند، پیام‌های روانی خود را می‌فرستند، زمینه‌های «آشفتگی هویت» را برای جوانان فراهم می‌کنند، ابهت فرهنگی و دینی خانواده‌ها را می‌شکنند، و برای رسیدن به اهداف خود از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کنند و با کمک فناوری اطلاعات به ویژه اینترنت مرزهای زمانی و جغرافیایی جوامع مختلف را در هم شکسته و وارد تمام جوامع بشری می‌شوند.

تبیین ریشه تاریخی

حدود 4 سال پس از جنگ جهانی دوم (1949) سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) با حضور آمریکا و کشورهای اروپای غربی با هدف مقابله با قدرت نظامی شوروی شکل گرفت. اعضای ناتو اگر چه به بحث و بررسی اقتصادی و سیاسی نیز می‌پرداختند اما رویکرد اصلی ناتو، نظامی بود. این سازمان با اشغال کره‌ جنوبی در سال 1950 دامنه نفوذ خود را تا جنوب ‌شرق آسیا گسترش داد و با عضویت یونان و ترکیه در سال 1952 حوزه مدیترانه را نیز ضمیمه حضور نظامی خود کرد.

ناتو با ایجاد تاسیسات پایه‌ای مشترک در زمینه‌هایی مانند دفاع ‌هوایی و سیستم‌ مخابراتی واحد و استانداردسازی جنگ‌افزارهای خود نه تنها در کشورهای عضو قدرت خود را نهادینه کرد، بلکه اعضای این پیمان حضور نظامی خود را خارج از حوزه ناتو نیز حفظ کرده‌اند.

اهداف ناتوی فرهنگی

نابودی هویت ملی جوامع بشری

مقابله با ایمان انسانهای دارای هویت دینی و ملی

رویکردهای نظامی سلطه در اجرای ناتوی فرهنگی

جنگ نرم در قالب تحولات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در کشورهای هدف

ترویج ارزشهای مشترک غرب به منظور تضعیف ارزشهای مقاوم کشورهای هدف

پیشگیری از شکل‌گیری تمدن اسلامی

ابزارهای اجرای ناتوی فرهنگی

خبرگزاریهای بین‌المللی

شبکه‌های ماهواره‌ای

روزنامه‌های زنجیره‌ای

سایتهای اینترنتی

ایستگاه‌های رادیویی

ترویج موادمخدر و قرص‌های روانگردان و باندهای قاچاق

ترویج فیلمها و برنامه‌های مستهجن با تیراژ میلیونی و با نازلترین قیمت

تاسیس NGO‌های مختلف در قالب محیط زیست و هنر، حقوق‌بشر، دموکراسی و...

اقدامات حمایتی و هدایتی نخبگان، سیاسیون، اساتید دانشگاه و دانشجویان

تقویت قوم‌گرایی و ناسیونالیسم و تضعیف همگرایی داخلی کشورها

برپایی انقلابات رنگی (نارنجی، زرد، قرمز و...) و مخملی در کشورها

تشدید مذاهب ساختگی و فرقه‌گرایی، انحراف مذهبی و تفرقه‌ مذهبی خرافه‌گرایی، صوفی‌گرایی و تبلیغ عرفان‌های وارداتی و...

ترویج مد و مدگرایی،‌ قداست‌زدایی، بی‌بندوباری ظاهری، استحاله          ادامه دارد...