تاریخ انتشار : ۰۹ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۱۰:۵۵  ، 
شناسه خبر : ۴۹۴۴۷
میرمعزی درباره بحث مافیای نفتی پس از 5 ماه موضع‌گیری کرد

رضا زندى
نفر اول شرکت ملى نفت ایران بالاخره سکوتش را شکست و به اظهاراتى که از پنج ماه گذشته درباره مافیاى نفتى مطرح شده، پاسخ داد: «شرکت ملى نفت، رقیب دولت یا ملت و یا نهادهاى رسمی کشور نیست. وزنه کشور است و قرار است براى کشور منافع و سود تولید کند. اگر قرار باشد پدر خانواده‌اى مرتباً بگوید که این فرزند در یک شبکه مافیایى و باندى کار می‌کند فکر می‌کنم این اظهارات به کل فامیل آسیب می‌رساند.»
سیدمهدى میرمعزى روز گذشته پس از سخنرانى در همایش بین‌المللى الگوهاى جدید انرژى و همگرایى جهانى به میان خبرنگاران آمد و به عنوان مدیرعامل از کارکنان شرکت ملى نفت ایران دفاع کرد: «ما فکر می‌کنیم اگر مافیا و باندى وجود دارد به جاى اینکه کلى‌گویى‌هایى به صورت مبهم در سطح رسانه‌ها مطرح شود که موجب ضعف شرکت ملى نفت ایران در اجراى قراردادها و دلسردى کارکنان و مدیران و اختلال در همکارى شرکت‌هاى خارجى با شرکت ملى نفت ایران شود و همکاران ما هم فکر کنند که با یک گروه مافیایى مواجه هستند، بهتر است اگر مدارکى در این رابطه وجود دارد از طریق قانونى پیگیرى و با آنها برخورد شود تا اکثر کارکنان صنعت نفت بتوانند با آرامش براى کسب منافع و ثروت بیشتر براى کشور تلاش کنند.»
و در توضیح جملاتش اضافه می‌کند: «ما مافیاى نفتى را نمی‌بینیم و فکر می‌کنیم که اگر چنین چیزى صحت داشته باشد از وجود آن اطلاعى نداریم. البته شناسایى مافیاى نفتى کار شرکت ملى نفت نیست بلکه وظیفه دستگاه‌هاى بازرسى متعدد و وزارت اطلاعات است که اگر باندى و مافیایى وجود دارد را معرفى کنند.» مدیرعامل شرکت ملى نفت ایران، از جمله مدیرانى است که در صنعت نفت اقبال عمومی ‌دارد. میرمعزى جملاتش را صریح‌تر می‌کند: «آنچه که ما تاکنون در داخل نفت با آن مواجه بودیم این است که هنوز از هیچ یک از مراجع بازرسى و اطلاعاتى مستنداتى راجع به وجود مافیاى نفتى دریافت نکرده‌ایم و چنین اظهاراتى هم اعلام نشده است.»
دفاع میرمعزى از صنعت نفت که تمام می‌شود خبرنگار ایرنا می‌پرسد: می‌گویند مافیاى نفت بیرون از بدنه نفت است ولى تاثیرش را در داخل شرکت ملى نفت می‌گذارد. میرمعزى در پاسخ به نکته جالبى اشاره کرد که مصداق آخرین‌اش کشف تخلف شرکت کیش اورینتال بود که به نوشته روزنامه‌اى ظاهراً وزیر وقت نفت در افشا و گزارش این تخلف همکارى سازنده‌اى داشته است: «ما بى‌خبریم. من معتقدم سرنخ برخى موارد هم که اتفاق افتاد توسط مدیران و وزیر نفت به مراجع کشور گزارش شد. اینکه مافیایى در بیرون یا داخل نفت باشد ما ندیده‌ایم.»
مدیر عامل شرکت ملى نفت ایران درباره قرارداد حفارى فازهاى ۹ و ۱۰ که به دلیل تخلف کیش اورینتال باطل شده بود توضیح داد: «قرارداد کیش اورینتال براى حفارى فازهاى ۹ و ۱۰ پارس جنوبى کل کارهاى حفارى اعم از خرید تجهیزات، اجاره دکل و... را تحت پوشش قرارداده بود. پس از لغو این قرارداد در حال مذاکره با شرکت ملى حفارى و شرکت حفارى شمال هستیم که احتمالاً کار با مشارکت شرکت حفارى شمال انجام می‌شود.
قراردادهاى جدید نفتی تشریح شد
کاندیداى معرفى شده به مجلس براى تصدى پست وزارت نفت با این استدلال که قراردادهاى بیع متقابل مورد تایید نظام نیست از کنار گذاشتن این نوع از قراردادها خبر داد. مدیر عامل شرکت ملى نفت ایران دیروز در جمع خبرنگاران گفت که براى اولین بار است شنیده که قراردادهاى بیع متقابل مورد تائید نظام نیست: «این اولین بار است که این کلمه را می‌شنوم. به هر حال این موضوع به طور رسمی ‌به شرکت ملى نفت ابلاغ نشده و ما الان طبق قانون برنامه چهارم موظف به استفاده از قراردادهاى بیع متقابل هستیم. ولى با این وجود ما روش‌هاى مختلفى را پیگیرى می‌کنیم تا اگر بنا بر تغییر قراردادها باشد، با آگاهى بیشترى نسبت به معایب و مزایا این کار را انجام دهیم.»
سیدمهدى میرمعزى از تدوین سناریوى‌هاى جدیدى براى شکل جدید قراردادهاى نفتى ایران خبر داد: «از ما خواسته‌اند تا سناریوهایى را که می‌شود میادین نفتى را توسعه داد، همراه با معایب و محاسن‌شان گزارش کنیم.»
میرمعزى سپس شیوه قراردادهاى جدید شرکت ملى نفت را تشریح کرد: «بحث تغییر قراردادهاى نفتى جدید نیست و از گذشته مطرح بوده و گفته بودیم که در حال پیش‌بینى و اصلاح قراردادهاى بیع متقابل هستیم. چرا که افزایش ضریب بازیافت باید در طول زمان صورت گیرد. در حالى که قراردادهاى ما با شرکت‌هاى نفتى براى مدت محدودى است و فقط طرح توسعه اجرا می‌شود. بنابراین دنبال راه‌هایى هستیم که با حفظ حاکمیت و مالکیت دولت بر منابع نفتى و محصولات آن در مدت زمان طولانى‌ترى از خدمات شرکت‌هاى نفتى در افزایش بهره‌ورى از میدان‌ها استفاده کنیم.»
وى تاکید می‌کند که این کار از گذشته شروع شده بوده و به دلیل تغییر دولت به تاخیر افتاده است: «به هر حال پیش‌نویس‌هاى اولیه آن تهیه شده و تصویب آن بسته به این است که طبق ماده ۱۴ برنامه چهارم متناسب با شرایط و الزامات میدان‌ها و شرایط کشور بتوانیم از فرم‌هاى مختلف قراردادى در توسعه میدان‌ها و افزایش تولید آنها استفاده کنیم که این کار بوروکراسى ادارى پیچیده‌اى دارد و باید مجوزهایش از دولت و مراجع ذى‌ربط گرفته شود.»
مالکیت مخازن همچنان دست ایران می‌ماند
توضیحات آقاى مدیر عامل که تمام می‌شود، شرق از میرمعزى می‌خواهد تا جزئیات بیشترى از قراردادهاى جدید تدوین شد، ارائه کند: «ما براى استخراج هر بشکه نفت یک فى در نظر گرفته‌ایم. البته این کار جدیدى نیست و در برخى از کشورها سابقه دارد. اخیراً حتى کویت هم به این سمت می‌رود. در این قراردادها می‌توانیم براى مدت طولانى از قراردادهاى خدماتى (سرویس کانترکت) استفاده کنیم، به جاى اینکه به سمت مشارکت در تولید یا قراردادهاى امتیازى برویم. به این ترتیب اگر میدان دوره توسعه مشخصى داشت، می‌توانیم به صورت بیع متقابل عمل کنیم و ادامه کار که براى بهبود ضریب بازیافت و افزایش تولید صیانتى از میدان است، تحت شرایط مشخص با پرداخت فى براى هر بشکه افزایش تولید نسبت به میزانى که پیش‌بینى شده بود این همکارى را در طول عمر میدان جذب کنیم که از میادین کشور حداکثر بهره‌بردارى انجام شود.»
با توضیحات میرمعزى مشخص می‌شود که قراردادهاى جدید نوع دیگرى از قراردادهاى بیع متقابل مستقل است. منتها بعد از توسعه میدان، به ازاى هر بشکه نفتى که از افزایش ضریب بازیافت به دست می‌آید مبلغى به پیمانکار داده می‌شود تا پیمانکار در مدت طولانى در میدان حاضر باشد و حساسیت لازم را براى افزایش بهره‌ورى پیدا کند. شرق می‌پرسد:
* مطالبى که گفتید یعنى اینکه دوباره با قراردادهاى بیع متقابل مواجه هستیم؟
** «این کار اصلاح قراردادهاى قبلى است. به خصوص در میدان‌هایى که در دوره دوم عمرشان به سر می‌برند و با کاهش تولید مواجه هستند، ولى بخش عمده‌اى از نفت آنها هنوز در زیرزمین باقى مانده است. الان متوسط بهره‌بردارى و ضریب بازیافت ما ۲۵ درصد است که اگر با تکنولوژى و سیستم‌هاى جدید بهره‌بردارى کنیم، ظرف پنج سال به راحتى می‌توانیم ضریب برداشت را به ۳۰ درصد برسانیم. الان و با استفاده از روش‌هاى موجود شاید بتوانیم یک یا دو درصد به ضریب بازیافت در پنج سال آینده اضافه کنیم، ولى براى اینکه ثروت و منافع کشور را بیشتر کنیم معتقدیم انجام چنین تغییراتى می‌تواند منافع ملى را بیشتر دربرداشته باشد.»
خبرنگارى دغدغه تولید نفت میادین ایران توسط شرکت‌هاى نفتى خارجى با اجراى نوع جدید قراردادها را مطرح می‌کند. میرمعزى با تکذیب این مطلب می‌گوید: «پیش‌بینى شده شبیه مشارکت‌هایى که سهم شرکت‌هاى خارجى در آنها کمتر از ۵۰ درصد است و سهم طرف ایرانى بیشتر از ۵۰ درصد می‌باشد مدیریت کماکان دراختیار شرکت ملى نفت ایران قرار گیرد و آنها با توجه به یک عضو یا دو عضوى که در این مشارکت خواهند داشت می‌توانند راهکارها و راه‌حل‌هاى جدید و تکنولوژى جدید را پیش‌بینى کنند و ما هم تحت شرایط خودمان آنها را به کار گیریم.»
* یعنى تا هر زمان که میدان، تولید نفت دارد با حفظ مالکیت میدان نفتى از سوى شرکت نفت، خارجى‌ها هم حضور دارند؟
** به صورت همکار با شرکت ملى نفت فعالیت می‌کنند. این به نظر ما بهترین پیشنهاد براى حداکثر کردن بهره‌ورى میدان است. البته با توجه به اینکه شرکت‌هاى خارجى خیلى به قراردادهاى بیع متقابل علاقه نشان نمی‌دهند، به این روش نیز خیلى علاقه‌مند نیستند، چون خیلى تمرین شده و شناخته شده نیست. ترجیح می‌دهند به مشارکت در تولید و یا قراردادهاى امتیازى روى آورند که البته طبق قانون اساسى ما نمی‌توانیم این کار را انجام دهیم.
کارى که ما می‌خواهیم انجام دهیم مثل قراردادهاى قبلى است، ولى با این تفاوت که به جاى پنج یا شش سال همکارى براى افزایش ضریب بازیافت، در مدت طولانى ترى با آنها قرارداد می‌بندیم و به ازاى خدمات آنها دستمزد می‌دهیم که این امر ربطى به قیمت نفت، ذخیره نفت و اینکه چقدر نفت به آنها تعلق می‌گیرد، ندارد. این کارها فعلاً پیش‌بینى شده و یکى دو بار هم در هیات مدیره شرکت ملى نفت بررسى شده، ولى تصویب آن منوط به بررسى در مجمع شرکت ملى نفت، شوراى اقتصاد و هیات دولت و تصویب آنها است.
قراردادها بلندمدت می‌شود
یکى از مواردى که منتقدان به عنوان نقص براى قراردادهاى بیع متقابل مطرح می‌کنند گران بودن آن بود. سیدمهدى میرمعزى درباره اینکه آیا قراردادهاى جدید بار مالى کمترى به کشور تحمیل خواهد کرد می‌گوید: «قراردادهاى بیع متقابل فعلى براى چهار یا پنج سال است ولى در قراردادهاى جدید ماهیت کار کمی ‌فرق می‌کند. یعنى به نظر ما چون قرارداد فقط براى مدت محدود و کوتاهى نیست، متفاوت است.
اگر میزان سرمایه‌گذارى بیع متقابل‌هاى فعلى را به صورت سالانه حساب کنیم خیلى بیشتر از مقدار سرمایه‌گذارى است که براى افزایش بازیافت در یک دوره بلندمدت استفاده می‌شود، بنابراین میزان و مدت سرمایه‌گذارى فرق می‌کند. مهم این است که ما با هزینه قابل قبول و افزایش بهره‌ورى و کارایى بتوانیم نفتى که زیر زمین می‌ماند و در اثر به کار نگرفتن تکنولوژى‌هاى روز و مدیریت درست در میدان براى ابد قابل استخراج نخواهند بود را با هزینه قابل قبولى استخراج کنیم.»
به این ترتیب باید سوت پایان ۳۴ میلیارد دلار قراردادهاى بیع متقابل را که در طول هشت سال باعث توسعه میادین نفت و گاز کشور شد کشید. حتى اگر قراردادهاى جدید هم وزن همان قراردادهاى بیع متقابل باشند.
دکل هنگام به خلیج فارس می‌رسد
یکی از سیاست‌هاى اعلام شده از سوى رئیس‌جمهور انتقال شرکت‌ها به محل انجام ماموریتشان است. میرمعزى درباره نحوه اجراى این سیاست در شرکت نفت می‌گوید: «ما قدم‌هاى بزرگى در گذشته در همین راستا برداشتیم، از جمله پنج شرکت بهره‌بردارى مثل مارون، کارون، گچساران، آغاجارى و مسجد سلیمان را در مناطق عملیاتى نفتى جنوب تاسیس و مستقر کردیم و در سایر نقاط کشور نیز به همین صورت عمل کردیم و شرکت زاگرس جنوبى را در استان فارس، شرکت نفت شرق را در منطقه خانگیران و شرکت نفت غرب را در کرمانشاه تشکیل دادیم.
بنابراین موضوع انتقال را ما خودمان از قبل شروع کرده بودیم و الان هم با سیاست دولت هماهنگ هستیم و شرکت‌هاى دیگرى را اگر بتوانیم در مناطق عملیاتى مستقر کنیم این کار را ادامه می‌دهیم.»
* با سیاست‌هاى جدیدى که امکان وقوع در دوره جدید وزارت نفت را پیدا خواهد کرد آیا احتمال ادغام دوباره شرکت‌هاى نفتى جنوب کشور وجود دارد؟
** نمی‌دانم. این کار برخلاف نظر دولت به نظر می‌رسد. تجمیع شرکت‌هایى که منطقه‌اى هستند ایجاب خواهد کرد که مدیریت متمرکز هم داشته باشند. نمی‌شود که در هر پنج منطقه مدیریت داشته باشیم. بنابراین به نظر می‌رسد تجمیع این شرکت‌ها برخلاف سیاست دولت است.»
در جریان مصاحبه از کمبود دکل براى حفارى در میدان مشترک هنگام خبر می‌دهد. مصاحبه که تمام می‌شود آخرین خبر را در اختیار خبرنگاران قرار می‌دهد: «همین الان اطلاع دادند که شرکت پترو ایران توانسته دکلى را اجاره کند که به سوى ایران در حرکت است.» میدان هنگام با کشور عمان مشترک است و قرار است این دکل رومانیایى از چند روز دیگر فعالیتش را آغاز کند. میرمعزى می‌گوید که میادین نفتى و گازى یادآوران، هنگام و آرش تنها میدان‌هایى هستند که هنوز قرارداد توسعه‌شان منعقد نشده است.
تولید نفت به 350/4 میلیون بشکه نمی‌رسد
بالا رفتن قیمت نفت باعث گران شدن تجهیزات و افزایش قیمت توسعه میادین شده است. میدان نفتى آزادگان که امضاى قرارداد توسعه‌اى‌اش با سختى فراوان انجام شد هنوز توسعه نیافته است.
* در مورد میدان نفتى آزادگان ظاهراً انجام کار با مشکلاتى مواجه شده است. آیا احتمال دارد که مناقصه آن دوباره برگزار شود و با شرکت اینپکس ژاپن قطع همکارى کنید؟
** مذاکرات ما راجع به آزادگان با شرکت ژاپنى ادامه دارد. آنها اعتقاد دارند کف قیمت قرارداد جهش کرده که این موضوع در قرارداد دیده نشده و باعث ضرر و زیان شرکت ژاپنى می‌شود. ما چون قرارداد را امضا کردیم و آن را معتبر می‌دانیم راهکار قانونى براى در نظر گرفتن خواسته ژاپنى‌ها نداریم.
الان مذاکراتى را شروع کرده‌ایم و مشروط به تغییر نکردن اصل تعهدات قرارداد، صحبت آنها را راجع به افزایش هزینه‌ها می‌شنویم و آن مقدارى که قابل قبول است را به اطلاع مسئولان کشور خواهیم رساند تا آنها تصمیم‌گیرى کنند، ولى با توجه به اینکه قرارداد منعقد شده، ما دیگر نمی‌توانیم تصمیم‌گیرى کنیم و مراجع دیگرى باید نظر دهند.
ما طبق قرارداد عمل می‌کنیم، یعنى دو سال پس از عقد قرارداد ـ از اسفند ماه امسال ـ وارد یک دوره شش ماهه می‌شویم که اگر در این دوره به نتیجه نرسیدیم امکان فسخ قرارداد براى هر دو طرف وجود دارد که اگر دلیل فسخ مربوط به طرف ژاپنى باشد کلیه هزینه‌هایى که در این مدت انجام داده به عهده خودش خواهد بود و کلیه اسناد از آنها پس گرفته و قرارداد فسخ می‌شود.
البته این موضوعى است که مورد علاقه ما نیست چون بهره‌بردارى از میدان را دو سال به تعویق می‌اندازد، بنابراین کارى می‌کنیم که شرکت ژاپنى به هر حال قرارداد را اجرا کند. میرمعزى از نرسیدن ظرفیت تولید نفت ایران به سطح چهار میلیون و ۳۵۰ هزار بشکه در روز تا پایان امسال و همچنین مشکل بازاریابى نفت خام نوروز خبر داد. به گفته وى اسناد مناقصه مراحل ۱۹ و ۲۰ و ۲۱ توسعه میدان پارس جنوبى در حال آماده‌سازى است.
ضریب بازیافت از میدان‌های نفتی ایران به 30 درصد می‌رسد
مدیرعامل شرکت ملى نفت ایران از افزایش ضریب بازیافت میدان‌هاى نفتى تا سطح ۳۰ درصد در پایان برنامه چهارم توسعه خبر داد. سیدمهدى میرمعزى در سخنرانى دومین روز برگزارى همایش «الگوهاى جدید انرژى و همگرایى جهانى» ضمن اعلام این مطلب افزود: براى تحقق این امر باید در قراردادهاى بیع متقابل تغییراتى داده شود که امکان همکارى مشترک با شرکت‌هاى بین‌المللى و خدمات نفتى براى دوره طولانى‌تر میسر گردد تا بتوان نسبت به بهبود مستمر ضریب بازیافت در طول دوره عمر میدان از طریق جذب منابع مالى خارجى و به کارگیرى، انتقال و جذب فناورى‌هاى پیشرفته در زمینه‌هاى فنى، اجرایى و مدیریتى اقدام کرد.
وى افزود: گرچه وجود ذخایر عظیم اثبات شده نفت و گاز و همچنین هزینه پایین تولید در مقایسه با اکثر نقاط نفت خیز جهان از مهمترین پارامترهاى تصمیم‌گیرى براى سرمایه‌گذارى در توسعه ظرفیت‌هاى تولید به شمار می‌رود، اما سرمایه‌گذارى در فعالیت‌هاى بالادستى صنعت نفت ایران تاکنون به دلایل مختلف کمتر از میزان مطلوب و موردنظر بوده است. وى ترکیبى از عوامل مختلف مانند تحریم‌هاى بین‌المللى از سوى قدرت‌هاى جهانى، مسائل مربوط به تامین مالى سرمایه‌گذارى‌ها و مشکلات دسترسى به مدیریت و فناورى پیشرفته را در این مورد موثر دانست.
به گفته میرمعزى با وجود محدودیت‌ها و معضلات یادشده شرکت ملى نفت ایران موفق شده است با اتخاذ راهبردها و برنامه‌هاى عملیاتى مناسب نه تنها مانع کاهش سطح تولید شود، بلکه ضمن افزایش تولید از طریق توسعه حوزه‌هاى جدید نفت و گاز و بهبود ضریب بازیافت در حوزه‌هاى جدید، ظرفیت تولید خود را افزایش دهد و گامی‌مثبت در جهت تامین امنیت عرضه در سطح جهان بردارد. مدیرعامل شرکت ملى نفت ایران ظرفیت فعلى تولید نفت خام ایران را چهار میلیون و ۲۰۰ هزار بشکه در روز اعلام کرد که در پنج سال آینده یک میلیون بشکه افزایش خواهد یافت.
وى با اشاره به اینکه حجم اکتشاف نفت خام و هیدروکربورهاى مایع در جاى ایران در طول سال‌هاى ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۴ در حدود ۹۴میلیارد بشکه و گاز طبیعى درجا ۹ تریلیون و ۲۰۰میلیارد مترمکعب بوده است، گفت: ذخایر نفت خام و هیدروکربور مایع قابل استحصال در ابتداى سال ۱۳۸۴، 5/137میلیارد بشکه و ذخایر اثبات شده گاز طبیعى نیز ۲۶ تریلیون و ۷۰۰ میلیارد متر مکعب بوده است.
تولید نفت خام به تنهایى مشکل را حل نمی‌کند
کارشناس ارشد مرکز جهانى مطالعات انرژى اعلام کرد: نمی‌توان تغییرات بهاى نفت را به طور مشخص تنها به دلایل سیاسى یا فنى و کارشناسى از لحاظ عرضه و تقاضا نسبت داد. منوچهر تکین افزایش بى‌سابقه قیمت‌هاى نفت را در چند سال اخیر به عوامل گوناگونى وابسته دانست و نظام عرضه و تقاضا را تنها بخشى از دلایل موردنظر برشمرد. وى ازدیاد بى‌سابقه تقاضا در سال‌هاى ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ را یکى از مهمترین دلایل افزایش قیمت‌ها دانست و افزود: با وجود افزایش بى‌سابقه تقاضا، کشورهاى غیرعضو اوپک اقدام خاصى براى افزایش تولیدات خود انجام ندادند و در این میان اعضاى اوپک با افزایش تولیدات خود سعى در ایجاد ثبات و جوابگویى به میزان تقاضا کردند.
وى با بیان این که عدم سرمایه‌گذارى مناسب شرکت‌هاى نفتى جهان از محل درآمدهاى خود در زمینه اکتشاف و تولید نفت، تاثیرات زیادى بر بالا رفتن قیمت‌ها دارد، افزود: این شرکت‌ها به جاى سرمایه‌گذارى در بخش تولید، درآمدهاى خود را به خرید سهام شرکت‌هاى دیگر و یا سوددهى به سهامداران خود اختصاص می‌دهند.
LNG در اولویت برنامه‌هاى تامین گاز اروپا است
LNG بیست درصد از منابع گاز اروپا را در سال ۲۰۱۵ تشکیل خواهد داد و به همین دلیل اروپا این بخش را در اولویت برنامه‌هاى تامین گاز قرار داده است. ژان مارى دوژه ـ رئیس اداره عملیات گاز فرانسه ـ ضمن اشاره به نیازها و بازار گاز در اروپا اظهار کرد: قیمت‌هاى رو به رشد انرژى به ویژه نفت، چهره عرضه و تقاضا را در بازار تغییر داده است و دیگر اطمینان‌هاى گذشته بازار انرژى وجود ندارد. وى به رشد خطى فروش انرژى اشاره کرد و افزود: تحولات آینده در بازار اروپا چشمگیر خواهد بود و تولیدکنندگان و مصرف کنندگان باید به توازن لازم براى بازار توجه داشته باشند.
وى با بیان این که تنوع‌بخشى به انرژى به عنوان سیاست کشورهاى اروپایى مطرح است، افزود: در حال حاضر گاز طبیعى به دلیل ویژگى‌هاى مثبت خود از جمله حجم‌هاى بزرگ ذخیره‌سازى، بهترین سوخت براى اروپا حداقل براى ۱۰ سال آینده است. ژان مارى دوژه به برنامه افزایش تولید گاز ترکیه و ایران به میزان ۷/۲ درصد اشاره کرد و افزود: رسیدن به ۷۰۰ میلیارد مترمکعب تولید در سال ۲۰۱۵ با توجه به تولید ۱۵۰ میلیارد مترمکعبى فعلى چشم اندازى قابل توجه براى این دو کشور را رقم می‌زند. مدیر اداره عملیات گاز فرانسه به سهم ۲۴ درصد اروپا در مصرف گاز جهان در سال ۲۰۰۴ اشاره کرد و افزود: اروپا مجبور به شناسایى منابع بیشتر انرژى است و این مسئله شامل شناسایى بازار LNG نیز می‌شود.
خاورمیانه کلید حل مشکلات آیند نفت
گیرجوسانگ ـ قائم مقام شرکت استات اویل در امور خاورمیانه ـ با بیان مطلب فوق افزود: سهم خاورمیانه از ذخایر سوخت جهان در حدود ۶۲ درصد است، در حالى که تنها ۳۱ درصد از تولیدات جهانى نفت به این منطقه اختصاص یافته است. وى افزود: در حال حاضر افزایش تقاضا مسئله‌اى غیر قابل انکار است و با توجه به افزایش تقاضاى جهانى نفت، اعضاى اوپک و به خصوص کشورهاى خاورمیانه باید تولیدات خود را افزایش دهند.
وى از ایران، عربستان، کویت، قطر و امارات به عنوان اعضاى کلیدى و تعیین‌کننده در روند تولیدات منطقه یاد و خاطرنشان کرد: براى افزایش تولید، استفاده از راهکارهایى براى استحصال بهتر امرى اجتناب‌ناپذیر به شمار می‌رود. از این رو انتظار می‌رود تا سال ۲۰۳۰ حدود ۲۵۰ میلیارد دلار براى افزایش ظرفیت تولیدات سرمایه‌گذارى شود.
میدان اناران یکى از مهمترین منابع کشف شده
قائم مقام شرکت هیدرو گفت: معتقدیم که میدان اناران می‌تواند یکى از مهمترین منابع کشف شده در سال‌هاى اخیر باشد. در حال حاضر چاه حفارى به محل دیگرى منتقل شده و در صورتى که این حفارى موفقیت‌آمیز باشد تا بهار سال ۸۶ به یکى از عظیم‌ترین اکتشافات تبدیل خواهد شد. توره تورووند در دهمین همایش نفت و گاز با بیان این مطلب افزود: در حال حاضر و با توجه به اینکه سابقه همکارى خوبى با طرف ایرانى از کارهاى حفارى داریم، مسئولیت حفارى در اکتشافات جدید خرم‌آباد به عهده ما گذاشته شده است.
وى خاورمیانه را یکى از منابع اصلى تامین انرژى جهان دانست و افزود: در شرایط موجود نمی‌توان نقش خاورمیانه را در تامین انرژى جهان نادیده گرفت. در حال حاضر دو سوم از ذخایر تثبیت شده جهان در خاورمیانه قراردارد که ۱۲ درصد از این ذخایر متعلق به ایران است و با توجه به این که در حال حاضر منابع آلترناتیو (جایگزین) براى تامین انرژى جهان وجود ندارد، لذا سرمایه‌گذارى و مدیریت مناسب در تولید نفت و گاز خاورمیانه اهمیتى دوچندان می‌یابد.