مهدی کروبی در پایان نشست سالانه انتخاباتی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران با اعضای شورای مرکزی این انجمن دیدار کرد.
در ابتدای این دیدار ایمان ملک آشتیانی، دبیر تشکیلات انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی اظهار داشت: «اکنون که در آستانه هفدهمین سالگرد ارتحال سلاله خلف حضرت رسول انقلابی مجاهد و عالم، روشنفکر و مومن با... امام خمینی (قدس سره) هستیم گرامی باد یاد و راهی که او بنیان نهاد و از افراط و تفریط پرهیز داد. او به معنای واقعی یک روشنفکر دینی بود.»
در این دیدار، حسامالدین علامه، دبیر سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران با تشریح فعالیتهای این انجمن و تاریخچه انجمنهای اسلامی، عملکرد و اهداف این انجمن گفت: «برگزاری انتخابات انجمن اسلامی به شیوه انتخابات باز، مجموعهای ساخته بود که دیگر هویتی نداشت و پارلمان دانشجویی شده بود. از این رو مشکلاتی برای انجمن و فعالیتهای آن ایجاد شد.»
مهدی کروبی در این هنگام خطاب به علامه از او پرسید: «چرا؟ به نظر شما منشا این مشکلات چه بود؟ بحث حق و ناحق نکنید.»
علامه به وی پاسخ داد: «چند آسیبشناسی وجود دارد. از بعد از سال 70 پس از بروز برخی انتقادات از سوی این تشکل نسبت به برخی مسائل، روحیه نقادی به مذاق عدهای خوش نیامد و جریانهایی ایجاد شد که قصد داشتند انجمن اسلامی را تضعیف کنند. انجمن را غیر خودی دانستند و گفتند اگر وارد انجمن شوید آلوده و منحرف میشوید.»
این عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران علوم پزشکی افزود: «مساله دیگر، تفکری بود که در میان انجمنهای اسلامی به وجود آمد. نسبیگرایی بر اندیشه و تفکر بچه مسلمانها حاکم شد و آنها را از بین برد. حاکمیت تفکر لیبرال دموکراسی از دیگر علل این مساله بود.»
این فعال دانشجویی افزود: «مساله دیگر، مسالهای بود که بعد از دوم خرداد اتفاق افتاد. و تئوری بود که باعث شد فضای دانشگاهها به سمت رادیکالیسم برود. یکی بحث فشار از پایین و چانهزنی از بالا بود. بعضیها به خاطر اینکه بتوانند آن بالا لابی کنند، اجازه دادند در دانشگاه هرچه میشود به سمت رادیکالیسم– چه رادیکالیسم اندیشهای و چه رادیکالیسم علمی- پیش برود. فضای دانشگاه به سمت تند شدن رفت برای اینکه افرادی بتوانند در بالا امتیاز بگیرند و چانه بزنند.
مساله دیگر، تفکر معاندسازی مخالفت بود. جریان کوچک و خودسری مرتبط با تفکر امنیتی و اطلاعاتی که میدانست جریان اصلاحطلب مذهبی جریانی عقلانی است که این قدرت را دارد که هم وارد حاکمیت شود و هم آن را پیش ببرد، این جریان را به سمت افراط و رادیکالیسم برد.»
علامه ادامه داد: «همانگونه که ما انتقاد داریم که چرا بعضی از سران جناح اصولگرا مشکلات و ضعفهای کشور را بیشتر به دشمن خارجی نسبت میدهند، نسبت به جریان اصلاحات نیز این اعتراض را داریم که چرا ضعفها و مشکلات درون اصلاحات را بیشتر به اصولگرایان نسبت میدهند. اصلاحطلبان مذهبی از بعد از رحلت امام(ره) و به خصوص بعد از دوم خرداد بسیار منفعل عمل کردند. به ویژه در حوزه اندیشه و تولید فکر. به طور مشخص در حوزههای علمیه، دانشگاهها، رسانهها و احزاب کار فکری نشد. شکایت اصلی ما این است که نیروهای خط امام (ره) هیچ کاری نکردند.»
این فعال دانشجویی گفت: بعضی از اصلاحطلبان و یا افراد منتسب به جریان چپ پس از دوم خرداد از روحیه انقلابیگری و بچه حزب اللهی دهه 60 به افرادی که با پز روشنفکری تبدیل شدند. افراطهای فکری و بیشتری عملی سالهای اولیه انقلاب بود. هر افراطی بخصوص اگر مبتنیبر تحلیل و تفکر نباشد روزش به تفریط و متضاد خود تبدیل خواهد شد.»
وی توضیح داد: «اولین مورد، بحث حوزههای علمیه است. حضرت امام(ره) جریان جدیدی در حوزههای علمیه و فقه ایجاد کرد. فقه پویایی که نیم نگاهی هم به عرصه عمل دارد و کاربردی نگاه میکند. متاسفانه حوزهها و مجمع مدرسین و محققین دیرپا گرفت و همین الان هم نمودی از آن نمیبینیم.»
وی ضمن بیان انتقاداتی در مورد نشریات روزنامههای دوم خردادی، ابراز داشت: «عرصه روزنامه در سالهای بعد از دوم خرداد در اختیار جریانهای سکولارو دگر اندیش افتاد که هیچ قرابتی با تفکر حضرت امام (ره) نداشتند.»
علامه گفت: «آقای کروبی! خواست انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران این است که در راه اجماع بین اصلاحطلبان کوشش کنید. این اجماع با دعوت به مرزبندیهای مشخص و بازگشت به آرمان و تفکر حضرت امام(ره) باشد و اگر کوتاهیها و پراکندگیهایی از گذشته وجود دارد فراموش شود ولی در ادامه راه فقط و فقط تفکر اسلام پویا و نواندیش حضرت امام (ره) مورد توجه و ملاک قرارگیرد.»
کروبی نیز خطاب به علامه گفت: «پس از رحلت امام(ره) یک نفر از جریان چپ در رده بالای حکومت ماند و آن هم من بودم؛ چون با ادغام نخست وزیری و ریاستجمهوری، مهندس موسوی رفت. شورای عالی قضایی هم به قوه قضاییه تبدیل شد و آقایان اردبیلی و موسوی خوئینیها هم رفتند. آقای هاشمی هم رئیسجمهور شد. پس بنابراین از سال 68تا 71 من رئیس مجلس بودم این مقطعی که شما میگویید من به خوبی میدانم چه شد. اما به نظر شما چطور شد که وضع به این شکل درآمد؟ از کجا شد که یک مرتبه فضای مطبوعات به این سمت رفت و مجموعه عظیمی هم دنبال این تفکر افتادند؟
علامه پاسخ داد: «جریان لبیرال دموکراسی حداقل پشتوانه 5تا6 قرن تفکر را دارد و از نظر معرفتشناسی جایگاه قوی دارد و به لحاظ کاری هم تواناست. خیلی از مذهبیهای ما که با این تفکر آشنا میشوند بعضا مرعوب این تفکر میشوند. از آن طرف هم حوزههای فکری ما کاملا خمود و راکد است. ما بعد از مرحوم مطهری تولید اندیشه نداریم و وارد فضای جنگ میشویم در دوره آقای هاشمی هم بحث سازندگی و اقتصادی بر بحث فرهنگی غلبه پیدا میکند در این فضا یک باره آقای خاتمی میآید از فضای باز سیاسی و جامعه مدنی میگوید.»
علامه افزود: «ما در ایران بازی سیاسی را بلد نیستیم و وقتی میبازیم همه چیز را زیر سوال میبریم و کافه را به هم میزنیم.»
علامه ضمن انتفاد به عملکرد برخی رسانهها گفت: «عدهای با عنوان حرفهای کارکردن به جریان سازی میپردازند آنها در همان حرفهای بودنشان جریان فکری خود را حاکم میکنند.
این وضعیت ماست که حتی یک رسانه نداریم که دست نیروهای خط امام(ره) را بگیرد و جریان خط امام(ره) را توضیح دهد.»
مهدی کروبی در ادامه این دیدار در سخنانی گفت: «من در بسیاری از جریانات بودم و دقیقا میدانم چرا اینگونه شد. از من و دوستان و از اعتقاد ملی و از خودتان انتظار نداشته باشید که یک دفعه فضا را به سال 68 که امام(ره) رحلت کرد برگردانیم. چون کار فکری و کار فرهنگی چیزی نیست که وقتی دگرگونی در آن ایجاد شد یک دفعه بشود آن را برگرداند. حتی وقتی فرهنگ و اخلاق جامعه عوض شد بازگرداندن ن به وضع اول دشوار است.»
کروبی افزود: «در این دگرگونی هم دو حادثه پیشآمده است؛ یک جریان تحجر و تنگ نظر که با زمان و شرایط مورد تاکید امام(ره) همراه نیست و دیگری تنگ نظری همراه با رد کردن آرمانها و اهداف اولیه انقلاب و شعارهای امام(ره).»
وی خاطر نشان کرد: «متاسفانه فرصت دوم خرداد خوب رهبری، هدایت و مهار نشد. یکی از قدرتهای بزرگ امام(ره) این بود که جریانسازی میکرد، حادثهای به وجود میآورد و فضا را کاملا مهار و کنترل مینمود. این گونه نبود که هرکسی به یکباره وارد فضا شود و از آن به نفع خود استفاده کند. امام(ره) از فضایی که به وجود آورده بود استفاده کرد.»
دبیرکل حزب اعتماد ملی افزود: «همان اولین سالهای دوم خرداد مجموعه خاص انگشت شماری وارد فضای دوم خرداد شدند. ما هم در گرفتاریهایشان خیلی کمک کردیم. در اینجا بود که فضا مهار نشد و در جریانها به هم ریختگی به وجود آمد.»
کروبی سپس به حوادث برگزاری انتخابات مجلس ششم قبل و بعد از انقلاب پرداخت و توضیح داد: پس از برگزاری انتخابات برخی روزنامههای فضای خاصی به وجود آورده بودند، در آن روزها اتفاقاتی افتاد که در فرصت مناسب همه را برای ثبت در تاریخ بیان خواهم نمود.
کروبی با تاکید بر اینکه در تولید اندیشه و افراد متفکر کوتاهی کردیم، گفت: «کل یک کشور و امکاناتش در اختیار ما بود. عدهای که فعالیت فکری کردند کار دستی کردند؛ نیرو تربیت کردند.
دوم خردادیها این کار را نکردند. ما به سمتی رفته بودیم که مدام شعارهای تند سیاسی بدهیم. همه جا افرادی داریم که به لحاظ فکری اصلاحطلب هستند اما نمیخواهند عضو حزب خاصی باشند. ما اصلاح نیروهای خود را برآورد نکردیم. ما خواستیم همه خود را با شاخصهای ما هماهنگ کنند.»
وی افزود: «شما گروهی را سراغ ندارید که در پیروزی انقلاب مبارز کرده باشد و من با آنها ارتباط نداشته باشم. من با گروههای زیادی برخورد داشتم و تجربه من نشان میدهد که بهترین راه نجات این ملت را ادامه راه امام(ره) میدانم. توجه داشته باشید که راه امام(ره) است که هنوز هم عمیق است و اسلام را نگه میدارد، حقوق مردم را رعایت میکند و جمهوریت را حفظ میکند. جمهوریت یعنی حقوق مردم و تاثیرگذاری در حقوق خودشان.»
کروبی تاکید کرد: «بهترین و عالیترین مسیر، مسیر امام (ره) است که انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران انتخاب کرده است.
اگر واقعا میخواهید مردم و اسلام خدمت کنیم و در صحنههای سیاسی هم باشیم باید کلیت این قالب را نگه داریم. جمهوری اسلامی همان مردمسالاری و رعایت حقوق مردم و اسلام است البته نه اسلام مزاحم.»