سرانجام همانگونه که پیش بینی می شد اقدام روسیه در افزایش بهای گاز صادراتی به اوکراین اولین قربانی خود را گرفت و دولت اوکراین با رای عدم اعتماد مجلس مواجه شد.
این رخداد , ادعای ناظرانی را که اقدام جدید روسیه را دارای تبعات سیاسی عنوان می کردند مورد تائید قرار داد . در شرایطی 250 نفر از 450 نماینده مجلس اوکراین به دولت رای عدم اعتماد دادند که «یوری یوخاروف» نخست وزیر اوکراین برای دادن توضیح و قانع کردن نمایندگان که عمدتا از طرفداران جناح حاکم و حامیان انقلاب به اصطلاح مخملین هستند , در مجلس حضور یافته بود ولی بااعتراض نمایندگانی که توافق اخیر را رد کردند , روبه رو شد. این درحالی است که دولت برای جلوگیری از اعتراضات , گاز را به مصرف کنندگان داخلی به همان قیمت قبلی تحویل می دهد درحالی از روسیه حدود دو برابر بهای پیشین خریداری می کند.
این تحولات یکبار دیگر نقش استراتژیک نفت و گاز را در تاثیرگذاری بر معادلات سیاسی جهان نشان داد. البته پیشتر نیز مواردی چند از جمله در بکارگیری حربه نفت از سوی اعراب برای مقابله با حامیان اسرائیل در جنگ های اعراب و اسرائیل , اهمیت این ماده استراتژیک به جهان تفهیم شده بود ولی در دو دهه اخیر , از یکسو غرب با اتکا به متحدین خود در میان کشورهای تولید کننده نفت و گاز , و از جانب دیگر با تبلیغات غیرواقعی و بی اثر نشان دادن حربه نفت , تلاش کرده است نقش تعیین کنندگی و تاثیر شگرف این ماده حیاتی در محاسبات جهانی را کمرنگ جلوه دهد.
با اینحال در ماجرای اخیر جنگ گاز میان اوکراین و روسیه , مشخص شد که چگونه یک تصمیم شفاهی روسیه , کل قاره اروپا را به لرزه انداخت و می رفت که این قاره را به بحرانی تمام عیار دچار سازد که با ملاحظه کاری روسیه قضیه موقتا فیصله یافت .
به نظر می رسد روسها در مقطع فعلی فقط قصد داشتند توان و قدرت خود را به رخ اروپائیها بکشند , به ویژه پس از تحولاتی که در اوکراین و برخی دیگر از جمهوری های شوروی سابق طی یکسال گذشته رخ داده و غربیها با گستاخی حریم شکنی به محدوده های سنتی روسیه نفوذ کرده اند. مسکو فعلا ترجیح می دهد تنش را تا حد غیرقابل کنترل پیش نبرد که شاید یکی از دلایل آن عدم اطمینان به قدرت خود در مهار تبعات آن باشد.
درباره اوکراین نیز , با وجودی که روسها تهدید کرده بودند اوکراین باید به بهای پیشنهادی روسیه , یعنی 230 دلار برای هر هزار متر مکعب گاز صادراتی تن دهد ولی در مرز 95 دلار مصالحه کردند . البته این توافق به گونه ای تنظیم شده بود که هم مسکو و هم کی یف خود را برنده آن اعلام کنند و در واقع برای داخل , توجیهی قابل قبول ارائه دهند با اینحال , با تحولات اخیر در داخل اوکراین , به نظر می رسد این حربه دست کم برای دولتمردان اوکراین جهت مهار اعتراض های داخلی کارآیی نداشته است . اکنون با در نظر گرفتن اینکه روسها می توانند تنها پس از 6 ماه از قرارداد جدید با اوکراین مجددا قیمت گاز صادراتی خود را افزایش دهند , باید در آینده منتظر آثار و تبعات جدیدتر جنگ گاز در این کشور بود , ضمن اینکه این وضعیت , پیام خوشایندی برای اروپا نخواهد بود.