با این حال تلاش برای ارتقای اختیارات چاوز عاری از چالش نخواهند بود و تنشها در آستانه برگزاری همهپرسی ماه آینده به نقطه اوج خود رسیده است. اگرچه هواداران دولت بر این باور هستند که با اجرایی شدن مصوبه پارلمان روند اصلاح ساختار اداری و توسعه اقتصادی تسریع میشوند اما تا این مقطع تنها دستاورد اقدامات صورت گرفته فرار سرمایهها از ونزوئلا بوده است.
در حالی که نرخ برابری بولیوار، پول رسمی ونزوئلا در برابر دلار آمریکا تا همین اواخر 2150 بود با افزایش نگرانیها نسبت به تلاش هواداران چاوز برای افزایش اختیارات او نرخ برابری بولیوار در برابر دلار به 6800 رسیده است. علاوه براین روند خروج سرمایههای خارجی از این کشور رو به افزایش گذاشته است.
مصوبات اخیر پارلمان دورنمای اقتصادی ونزوئلا را بیش از هر زمانی در گذشته مبهم کرده است. براساس این اصلاحات دولت با سهولت بیشتری قادر به ضبط و توقف اموال شرکتها و موسسات خصوصی خواهد بود.
بدتر آن که طرح لایحهای در پارلمان برای کاهش ساعات کاری روزانه از 8 به 6 موجب شده شرکتهای خارجی فعال ونزوئلا با نگرانی سیر تحولات در پارلمان این کشور را دنبال کنند.
گروههای اپوزیسیون دولت چاوز مخالف پروپاقرص اجرایی شدن مصوبات پارلمان ونزوئلا هستند. خوزه مانوئل گونزالس، رئیس بزرگترین انجمن کارفرمایان صنایع در ونزوئلا میگوید: روز جمعه روز دفن دموکراسی در ونزوئلا بود.
وی میافزاید: در صورت اجرایی شدن مصوبات روز جمعه همه گروههای سیاسی در برابر هواداران چاوز خلع سلاح میشوند.
این الزاما بدان معنا نیست که همه فعالان سیاسی ونزوئلا با این رویکرد موافق هستند. بسیاری از تحلیلگران سیاسی بر این باور هستند که اصلاحات مورد نظر پارلمان هوادار چاوز تغییری جدی در فضای سیاسی ونزوئلا ایجاد نمیکند چرا که هواداران رئیسجمهور همین حالا هم پارلمان، دادگاه عالی، صنعت نفت، تمامی شرکتهای دولتی و تقریبا هم جناحهای کارگری را تحت کنترل خود دارند.
در سایه همین همراهی بود که دولت چاوز توانست اوایل سالجاری بدون مخالفت و مشکل خاصی طرح ملی کردن صنعت نفت و شرکتهای بزرگ خارجی فعال در ونزوئلا را به مرحله اجرا در آورد.
اصلاحات جدید به استقلال عمل بانک مرکزی ونزوئلا پایان میدهد در حالی که این نهاد پیش از این در عمل استقلال عمل خود را از دست داده بود.
با این همه گستره قدرتی که در سایر اصلاحات پیشنهادی به رئیسجمهور اعطا میشود اعتراض گروههای حمایت از حقوق مدنی را در پی داشته است.
یکی از بندهای اصلاحات پیشنهادی به رئیسجمهور اجازه میدهد هر زمان که صلاح دید در کشور شرایط اضطراری اعلام کند.
هوداران رئیسجمهور از مصوبه پارلمان به عنوان گامی بلند به سوی ایجاد جامعهای سوسیالیستی استقبال کردند. از میان 167 نماینده پارلمان تنها تعداد اندکی به این مصوبه رای ممتنع دادند و هیچکس به آن رای منفی نداد که همین مساله نمادی از قدرتی است که حامیان چاوز در پارلمان دارند.
تصویب لایحه اصلاحیه قانون اساسی ونزوئلا در پارلمان نمادی از گسیختگی گروههای اپوزیسیون دولت چاوز است که در اواخر سال 2004 میلادی انتخابات پارلمانی را تحریم کردند و راه را برای فتح کرسیهای پارلمان از سوی احزاب و گروههای نزدیک به دولت باز گذاشتند.
جالب آن که اپوزیسیون دولت هنوز هم بر سر این که در همهپرسی اصلاح قانون اساسی شرکت کند یا نه نتوانسته در درون خود به نتیجهای قاطع دست پیدا کند.
رشد قیمت نفت طی ماههای اخیر به دولت چاوز اجازه داد خدماترسانی به اقشار ضعیف جامعه را تقویت کند و اکثریت جامعه را با خود همراه سازد و به همین دلیل هیچ کس نسبت به این که چاوز در همهپرسی دوم نوامبر به نتیجهای که میخواهد، دست پیدا میکند تردید ندارد. افتراق گروههای اپوزیسیون هم بیشتر از آن که برگرفته از تشتت داخلی باشد ناشی از اطمینان آنها به شکست در تلاشهایشان برای تصویب نشدن اصلاحیه قانون اساسی است.
مخالفان چاوز ترجیح میدهند با احتزاز از مشارکت در همهپرسی آتی غربیها را که منتقد سیاستهای چاوز هستند با خود همراه سازند.
اگرچه این سیاست فشار خارجی بر کاراکاس را افزایش میدهد اما در عمل و در فضای داخلی سودی به حال این گروهها نخواهد داشت.