تاریخ انتشار : ۲۰ اسفند ۱۳۸۸ - ۰۹:۲۰  ، 
شناسه خبر : ۵۱۸۶۷

1- خالد مشعل رهبر حماس، در جریان دیدار اخیر خود از تهران، ملاقات مهمی نیز با سیدمحمد خاتمی، رئیس‌جمهور سابق داشت. اخبار منتشر نشده حاکی است این ملاقات چند ساعت به طول انجامیده، علاوه بر آنکه در چارچوب برنامه رسمی دیدار‌های رهبر حماس قرار نیز نداشته و بنابر تقاضای خالد مشعل و به صورت پیش‌بینی نشده صورت گرفته است. در جریان دیدار فوق، خاتمی به حماس توصیه کرده که از افراط‌گرایی پرهیز کرده و اولویت خود را به جای شعار‌هایی چون محو اسراییل، تلاش برای قطع کشتار فلسطینی‌ها و کاهش رنج‌‌های آنان قرار دهد. مشعل نیز دیدگاه‌‌های خاتمی در خصوص استراتژی آینده حماس را مورد استقبال قرار داده است.
2- این واکنش خالد مشعل، در شرایطی صورت گرفته که رهبران حماس، اندکی پس از به قدرت رسیدن در انتخابات پارلمانی، تاکید کرده بودند که الگوی حرکت سیاسی خود را الگوی میانه‌روانه مسلمانان اصلاح‌طلب و نوگرا (چون جریانی که در ترکیه به مصدر قدرت است) می‌داند. از سوی دیگر شخص مشعل نیز در جریان سفر به تهران، در جریان سخنرانی خود در دانشگاه تهران در پاسخ به سوالی که واکنش حماس در صورت حمله غرب به جمهوری اسلامی را جویا می‌شد، از گفتن هر گونه سخن حاکی از واکنش حماس (مشابه وعد‌های که «مقتدی صدر» در جریان آخرین سفر خود به تهران داده بود) پرهیز کرد و حتی در پاسخ به سخنان آتشین جوانی که وعده منهدم کردن اسراییل را می‌داد، به طنز گفت : «مواظب باشید اسراییل را به سر ما خراب نکنید!» رهبر حماس به وضوح کوشید حتی در قلب پایتخت جمهوری اسلامی تمایل خود را به فاصله گرفتن از لحن و ادبیات آنان به نمایش بگذارد. قابل تامل بود که به فاصله کمی از بازگشت مشعل از تهران، خبرگزاری جمهوری اسلامی خبری را منتشر کرد که حکایت داشت : «شورای اسلامی عالی شیعیان فلسطین به عنوان یک تشکل جدید در سرزمین‌‌های اشغالی فلسطین، اعلام موجودیت کرد ... در بیانیه شورای مزبور به مناسبت اعلام موجودیت منتشر شده، آمده است : به نام اسلام عظیم و در قلب فلسطین، ولادت شورای اسلامی عالی شیعیان را اعلام می‌کنیم. بیانیه تاکید کرده است که جمهوری اسلامی ایران از نظر این شورا تکیه گاه طرح اسلام جهانی است» ...
3- می‌توان فهمید که هواداران، در جریان بحران هست‌های موجود، با پافشاری بر تبلیغات ضد یهودی، حساب ویژ‌های بر روی جلب حمایت گروه‌‌های اسلام‌گرای منطقه باز کرده‌اند؛ درست همان‌گونه که حکومت سابق عراق، در جریان جنگ اول خلیج فارس، کوشید با شلیک نمادین، موشک به سمت اسرائیل، افکار عمومی منطقه را به نفع خود بسیج کند. تاکنون، در مورد میزان «مشروعیت» به کارگیری این روش، بسیار گفته و نوشته شده است. ولی گذشته از آن، عاملی که معلوم نیست تا چه حد در محاسبات استراتژیک محافظه‌کاران ایران مورد توجه قرار گرفته باشد، میزان «کارآیی» چنین روش‌‌هایی است. به عبارت دیگر، این که آیا آنان، محاسبات هزینه منفعت رویکرد جنجالی خود به بحران فلسطین و اسراییل را، به درستی انجام داده‌اند؟ و آیا در ازای هزینه‌‌های قطعی ناشی از افزایش فشار بر جمهوری اسلامی به واسطه جنجال آفرینی‌‌های تبلیغاتی در مورد اسراییل امکان کسب حداقلی از منافع مورد نظر خود را در قالب جلب حمایت جریان‌های ضد اسراییلی منطقه دارند؟
4- اخیراً در تهران وب سایتی راه‌اندازی شده که خود را تریبون طرفدار عملیات «استشهادی» علیه دشمنان اسلام معرفی می‌کند و سرتاسر آن پر از خاطرات و تصاویر فلسطینیان انجام دهنده عملیات استشهادی است اما از تمام این تبلیغات گذشته، در گوشه‌ای از این وب سایت، نظرسنجی آموزنده‌ای خودنمایی می‌کند که می‌پرسد: «‌آیا باید علیه روزنامه دانمارکی یولندپستن که برای اولین بار کاریکاتور‌های موهن علیه حضرت رسول(ص) را منتشر کرد دست به عملیات انتقام‌جویانه زد؟» پاسخ حدود دو سوم در صد مراجعان سایت استشهادیون به این سوال، صراحتاً منفی است!