هنگام ارائه گزارش کراکر و پترائوس در کنگره آمریکا فریاد مخالفان جنگ لحظهای قطع نمیشد. نمایندگان دموکرات کنگره با چهرههایی در هم مشغول استماع گزارش مهرههای بوش در بغداد بودند. آنها به خوبی میدانستند که در لابهلای این گزارش کاذب و تصنعی نباید به دنبال چهره واقعی عراق بود. کراکر و پترائوس سعی داشتند بوش را پیروز میدان بغداد جلوه دهند و از ادامه حضور نیروهای آمریکایی در عراق دفاع کنند. آنها در گزارش خود کمتر از مستندات سخن به میان آوردند و ترجیح دادند در قالبی توصیفی با مسئله برخورد نمایند. پترائوس با لحنی لرزان گزارش خود را قرائت کرد و کراکر نیز سعی نمود کمتر به چهره نمایندگان کنگره خیره شود. این گزارش در مقابل گزارشی که اخیرا سازمان حسابرسی کنگره ارائه بود اصالت و وزنی نداشت و بیشتر به یک "نطق آمرانه" شبیه بود! بوش دیگر نمیتواند خود را با استناد به واقعیات عراق پیروز جلوه دهد، از این رو سعی دارد در قالب گزارشهایی بیاساس راهی جهت گریز از انتقادهای موجود بیاید. نمایندگان کنگره آمریکا نیز همزمان با افزایش حساسیت رقابتهای انتخاباتی ریاست جمهوری سال 2008 سعی دارند خود را با صورتی علنیتر در تقابل با سیاستهای جرج بوش قرار دهند. همین مسئله سبب شده است تا دموکراتها اوضاع عراق را با وسواس بیشتری پیگیری نمایند.
از سوی دیگر، به دنبال شکست راهبردهای رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا، جمهوریخواهان سنتی نیز به دنبال متقاعد کردن نومحافظهکاران درخصوص خروج از عراق هستند. خروج نیروهای انگلیسی از بصره نیز در این راستا تاثیرگذار بوده است. اقدام اخیر دولت براون سبب شده است تا مناسبات واشنگتن ـ لندن تحت تاثیر تقابل استراتژیهای آنها در عراق قرار گیرد. بر این اساس نزدیکترین متحد کاخ سفید نیز حاضر به ادامه همراهی با تیم بوش نیست.
با بررسی گزارش پترائوس و کراکر میتوان ابعاد جدیدی از بحران آمریکا در عراق را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. قبل از بررسی این اظهارات لازم است به سه نکته مهم اشاره نماییم:
1- "پیشرفت نامتقارن در عراق" محوریت اصلی گزارشهای کراکر و پترائوس را تشکیل داده است. در کل باید توجه نمود که "امنیت" مقولهای است که نمیتوان نسبی یا مطلقبودن را با لحاظ کردن فاکتورهایی غیر مستند ارزیابی کرد. دامنه تعریف و تحلیل امنیت کشوری اشغال شده مانند عراق بسیار وسیعتر از آن است که افرادی مانند "دیوید پترائوس" و "رایان کراکر" بخواهند نسبت به متوازن یا نا متوازنبودن آن اظهارنظر نمایند. در این حقیقت شکی نیست که فرمانده نیروهای یک جریان یا کشور اشغالگر در کشور تحت اشغال، هیچگاه جملهای بر زیان نمیراند تا بتوان از آن شکست اشغالگران را استنباط نمود. کراکر و پترائوس هر دو از مهرههای بوش پسر در عراق محسوب میشوند. آنها از سوی رئیسجمهور ایالات متحده وظیفه دارند تا با "وارونه جلوه دادن اوضاع آمریکا در عراق" قسمتی از فشارهای موجود علیه کاخ سفید را مهار نمایند.
2- پترائوس و کراکر جهت دفاع اجباری از سیاستهای کاخ سفید در عراق ترجیح دادهاند تا با به کارگیری اصطلاح "پیشرفت نامتوازن " زمان "اعلام رسمی شکست آمریکا در بغداد" را به تعویق بیاندازند. ایالات متحده آمریکا در ابتدای سال 2003 میلادی دست به یک ریسک بزرگ زد. البته تیم دوازده نفره نومحافظهکاران، متشکل از افرادی مانند ایروینگ کریستل و پل ولفویتس، پیروزی راهبردهای میلیتاریستی خود در بغداد را قطعی میدانستند و حتی قصد گسترش دامنه جنگ به دیگر نقاط خاورمیانه را داشتند. از همان ابتدای سال 2003 میلادی برخی از ژنرالهای خبره ارتش آمریکا نسبت به عواقب و تبعات جنگ عراق به بوش هشدار دادند. بسیاری از این هشدارها در قالب دیدارهای محرمانه بیان میشدند و رسانههای آمریکایی قادر به انعکاس آنها نبوند. اما رئیسجمهور آمریکا و همراهانش نسبت به ادامه راهبرد خود در عراق مصر بودند. آنچه امروزه در بغداد و دیگر شهرهای عراق رخ میدهد خروجی همین سیاستهای اشتباه اولیه بوده است.
3- مطابق آخرین صورت گرفته از سوی موسسه گالوپ و روزنامه "یواسایتودی"، اکثر مردم ایالات متحده آمریکا که پس از حادثه 11 سپتامبر تحت تاثیر بازی رسانهای صهیونیسم و روزنامههای وابسته به حزب جمهوریخواها قرار گرفته بودند، خواهان بازگشت سریع نیروهای آمریکایی از عراق و پایان اشغال این کشور هستند. در چنین شرایطی بوش اصلا قادر به تشریح راهبردی جدید در عراق نیست. حتی رئیسجمهور آمریکا و همراهانش قادر به دفاع از راهبردهای قبلی خود در بغداد نخواهند بود. در چنین شرایطی انتشار گزارش مضحکانه کراکر و پترائوس بر خشم ملت آمریکا نسبت به کاخ سفید و شخص بوش افزوده است. جو کنونی آمریکا توازن معادلات سیاسی این کشور را به سوی دموکراتها و دیگر مخالفان بوش تغییر داده است. حتی افرادی مانند جولیانی که از جمله عاملان طراحی و اجرای حادثه 11 سپتامبر 2001 بوده است، مجبور شدهاند برخلاف میل خود سیاستهای بوش در عراق و نحوه مدیریت نومحافظهکاران را مورد انتقاد قرار دهند.
با این پیشزمینه گزارش "رایان کراکر" و "دیوید پترائوس" را به طور جداگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار میدهیم:
گزارش پترائوس:
دیوید پترائوس، فرمانده نظامیان آمریکایی در عراق، عقبنشینی فوری کاخ سفید را که مورد درخواست دموکراتهای آمریکاست را خطرناک خواند و تلاش دموکراتها برای عقبنشینی از عراق را بینتیجه عنوان کرد. او در گزارش خود آورده است:
"اوضاع عراق هنوز پیچیده، سخت و کاملا ناامیدکننده است. من معتقدم، رسیدن به هدف در درازمدت، در عراق امکانپذیر است اما با سرعت و به راحتی نمیتوان به مقصد رسید.»
این گزارش با مخالفت آشکار دموکراتها روبهرو شده بود اما به دلیل وجود تعداد اندکی از دموکراتها در سالن، درگیری شدیدی به وجود نیامد. پترائوس در کنگره خواستار کاهش نیروهای مستقر در عراق و بازگرداندن 130 هزار نفر از سربازان آمریکایی تا تابستان سال آینده شده و همچنین افزایش 30 هزار سرباز جدید را برای ثبات و امنیت در این کشور جنگزده مثبت ارزیابی کرد. این گزارش در حالی ارائه شد که بسیاری از دموکراتها پیش از این نسبت به صحت گزارش پترائوس ابراز تردید کرده بودند.