ارنست زاندل یکی از تجدیدنظرطلبانی است که چند دهه است به خاطر زیر سؤال بردن هولوکاست به نبرد با صهیونیسم مشغول است.
وی تجدیدنظرطلب برجسته و فعال آلمانیالاصل مقیم کانادا و صاحب مؤسسه انتشاراتی "سامیزدت (Samisdat)" است که به نشر مطالب مربوط به واقعیتهای جنگ جهانی دوم، رد هولوکاست و دروغ پنداشتن آن و کذب کشتار و فاجعه نسلکشی یهودیان در جنگ جهانی دوم در آشویتس میپرداخت.
زاندل در 24 آوریل 1939 در بخش کالمباخ ناحیه بلک فارست آلمان متولد شد. پدر وی که یک سوسیال دموکرات بود از سال 1938 تا 1948 در ارتش خدمت میکرد که بعدها به اسارت آمریکاییها درآمد. جنگ جهانی دوم با فرجام بد آن برای آلمان، تأثیر پایدار و عمیقی بر جوانی زاندل گذاشت.
در سال 1957 که آلمان درصدد تجدید قوا بود، زاندل برای فرار از خدمت در ارتش، به کانادا مهاجرت و در آنجا با یک کانادایی ازدواج کرد، زاندل در آن زمان یک نقاش معروف نیز بود و در عین حال با نوشتههای خود با جدیت به دفاع از آلمان میپرداخت.
زاندل بدین نحو مبارزه با پدیده هولوکاست را شروع کرد و ضمن سفر به آفریقا، خاورمیانه، اسراییل، هند، آسیا و ژاپن به مطالعه منابع یهودی پرداخت و با سیاستمداران، نویسندگان، شاهدان عینی (اردوگاههای نازیها)، اساتید دانشگاهها و نویسندگان کتاب مصاحبه کرد.
در این راستا با "تیز کریستوفرسن" نویسنده کتاب "دروغ آشویتس" که زاندل آن را به انگلیسی ترجمه کرده بود دیدار کرد ضمناً وی نوشتههای پروفسور آمریکایی بنام "آوستین اپ" تحت عنوان کلاهبرداری 6 میلیونی را ترجمه و منتشر کرد.
زاندل با تجدیدنظرطلبان معروف در "موسسه بازنگری تاریخی" (IHR) واقع در کالیفرنیا همکاری نمود و در این راستا تحت تأثیر دکتر "روبر فوریسون" استاد دانشگاه شعبه شماره 2 لیون قرار گرفت.
مؤسسه انتشاراتی زاندل تحت نام سامیسدت مقالهای از ریچاردهاروود را تحت عنوان آیا واقعا" 6 میلیون نفر یهودی مردند؟ را به زبان انگلیسی منتشر و دهها هزار نسخه از آن را در سراسر جهان به طور رایگان بین اساتید دانشگاهها، معلمان، روحانیون، سیاستمداران و کتابفروشیها در آمریکای شمالی و اروپا توزیع کرد در این زمان بود که لابی هولوکاست زنگ را به صدا درآورد و این کتاب را به رئیس دادگاه ایالت بریتیش کلمبیا نیز ارسال نمود تا اینکه زاندل را تحت تعقیب قرار دهد بدین نحو نام زاندل مترادف با ضد هولوکاست شد و در نتیجه حدود دو هزار یهودی علیه وی در تورنتو به تظاهرات پرداختند و همگی خواستار تبعید وی شدند.
در سال 1981 دولت کانادا زاندل را از هرگونه امتیاز پستی و ارسال مرسولات پستی محروم کرد. وی برای رفع این مشکل درخواست استیناف کرد و مقداری از ممنوعیت وی لغو شد، ولی این تحریم انتشارات وی را با بحران عجیبی روبرو ساخت اما وی با استفاده از یک وب سایت آمریکایی مشکل را حل کرد.
به رغم تمام عقبنشینیها، زاندل آموزش تجدیدنظرطلبی را به منظور تولید و فروش نشریات و به ویژه فیلمهای مهم در موضوعات آشویتس، کورههای آدمسوزی، اطاقهای گاز، خاطرات آنه فرانک (دختری 9 ساله که ادعا میشود در اردوگاه مرده است) و غیره افزایش داد.
در سال 1982 اعتبار پاسپورت آلمانی زاندل تمام شد و کنسولگری آلمان صدور یک پاسپورت جدید برای وی را نپذیرفت. یک وکیل کانادایی در آن کشور و یک وکیل آلمانی بنام یورگن ریگر نیز در آلمان بطور مجزا پیگیر مسأله پاسپورت زاندل بودند. در طول این دوره یورگن ریگر توانست 200 صفحه از اسناد فوق سری دولت آلمان را مطالعه کند.
این اسناد برای اولین بار شواهد و قرائنی از وضعیت وابستگی آلمان به لابی یهود را نشان می داد. این کاغذها شامل برنامههایی از خبرچینان و مأموران اطلاعاتی است که از قرار معلوم کنسولگری و سفارت آلمان در کانادا از آن به منظور کسب اطلاعاتی در خصوص آلمانها و کاناداییها استفاده میکردهاند.
صهیونیزم اقدامات خود را متوقف نساخت و بارها زاندل، همسرش و حتی وکیلش را مورد حمله قرار داده و با بمبهای دستی خانهاش را به آتش کشید و نتیجه این که تمام این توطئهها، وسیلهها و دشمنیها، وی مجبور به ترک کانادا و مهاجرت به آمریکا شد.
در پی این ماجرا لابی یهود در آمریکا دست به کار شد و به دلیل مسائل مهاجرتی وی در آنجا دستگیر به کانادا عودت داد و در ماه مارس سال جاری کانادا نیز او را برای محاکمه به آلمان فرستاد و به محض رسیدن به این کشور براساس قوانین ضد تجدیدنظرطلبی هولوکاست دستگیر و تاکنون در بازداشت به سر میبرد.