کریم ارغندهپور / روزنامهنگار
آنچه در نشریه تمدن هرمزگان منتشر شد، مطلبی سخیف و بیربط است که در یک کلام میتوان گفت اقدامی غیرحرفهای و خارج از چارچوبهای روزنامهنگاری است. وظیفه روزنامهنگار در درجه اول اطلاعرسانی و آگاهیبخشی است ولی ناسزا و به کار بردن کلمات زشت برای توصیف یک پدیده ـ یا هر تعریفی ـ کاملا به دور از این معناست. به همین دلیل در مواجهه با این پدیده آنچه در درجه اول باید از آن اعلام برائت شود این است که معلوم شود امثال این اقدام نباید به پای مطبوعات نوشته شود.
نکته دوم این است که نهادهای مسئول با چنین پدیدههایی نباید برخورد ترویجی کنند. متاسفانه مسبوق به سابقه است که مطلب یک نشریه محدود و کم تیراژ، به دلیل برخورد نامناسب به نحوی گسترش یافته و برایش تبلیغ شده که این شائبه را قبل از هر چیز پیش آورده که گوی سیاسی کردن پدیدههای غیرسیاسی و نتیجهگیریهای مطلوب مقطعی از آن نزد برخی پیش از آنچه آنها برای آن مبارزه میکنند واجد ارزش و اهمیت است.
پرنسیب سیاسی حکم می کند خصوصا در شرایط حاضر که اقتدار سیاسی در حوزههای داخلی حاکمیت بلامنازعی یافته است،برخوردهای با چنین پدیدههایی صرفا در حد ارزش ذاتی آنها باشد و ناگفته پیدا است که سطح برخورد با یک مطلب فاقد معنا و محدود در یک نشریه محلی آن هم با تیراژ محدود تا چه حد باید باشد.
نکته سوم این است که سطح دعوای سیاسی را متولیان آن باید بالا نگاه دارند. اگر هر گروه و جناحی قصد بهرهبرداری (مثبت یا منفی) از چنین حوادثی داشته قبل از هر چیز شخصت خود را تنزل دادهاند. هم انقلاب اسلامی و هم شعارها و آرمانهای آن ـ به ویژه در این روزها که در سالگرد آن قرارداریم ـ سزاوار تنزل دادن آن به چنین مطالب بیارزشی نیست. چالشهای سیاسی نیز وقتی سبب پیشرفت جامعه است که سطح آن از حدی تنزل نکند.