تاریخ انتشار : ۰۹ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۱۱:۲۵  ، 
شناسه خبر : ۵۲۴۰۳

واقعا چه اتفاقی خواهد افتاد و در بدترین شرایط و بحرانی‌ شدن پرونده هسته‌ای ایران چه اتفاقاتی پیش روی ما قرار خواهد داشت؟
آیا کسانی که در گذشته می‌توانستند ملت ایران را به دانش هسته‌ای مسلح کنند و نکردند امروز می‌توانند مانع اراده ملی مردم در برابر چنین خواسته و حقی شوند؟
آیا احتمال حمله نظامی به ایران از مرزهای افغانستان و عراق وجود دارد؟
دولت‌های دوست و وابسته به ایران که امروز مدیریت این دو کشور را در دست دارند آیا هرگز اجازه چنین استفاده‌ای را به پایگاه آمریکایی خواهند داد؟
آیا نیروهای آمریکایی که در حال حاضر تحت شدیدترین تدابیر نظامی در منطقه در منطقه حاضر شده‌اند این توانایی را دارند که از میان ملت شیعه عراق و مسلمانان افغانستان به آسانی بگذرند و به مرزهای ایران نزدیک شوند؟
آنها حتماً می‌دانند که وقتی رودرروی ایران قرار می‌‌گیرند پشت سرشان هرگز نیروی خودی نخواهد ایستاد. آمریکا و انگلیس هنوز به خاطر حمله به عراق تحت فشار افکار عمومی جهان و مردم خود قرار دارند. آنها حتی هنوز نتوانسته‌اند مساله دشمنان خود ساخته‌ای چون بن لادن، ظواهری و زرقاوی را حل کنند.
مساله صدام همچنان به عنوان بازی بدون پایان ادامه دارد، موفقیت حماس و مرگ «شارون زنده‌نما» خواب‌های آنها را به عکس تعبیر کرده است.
حزب‌الله و سوریه مقتدرتر از قبل در صحنه حاضر شده‌اند و تلاش برای سرنگونی بشار اسد توسط نیروهای خودی سوری و دوستان سابق خدام معاون سابق رییس‌جمهوری سوریه تاکنون بی‌ثمر بوده است. اهانت به مقدسات و ساحت پیامبر همبستگی مردم مسلمان را در دوره بشدت افزایش داده و طرح روی کار آوردن دولت‌های خنثای اسلامی تنها باعث پیوند ملت‌های مسلمان با تنها حکومت مردم و اسلامی جهان یعنی جمهوری اسلامی ایران شده است.
برخلاف وادادگان سیاسی ایران که تحت تاثیر و مرعوب تبلیغات یک میلیارد و نیم دلاری دولت بوش هستند شاخک‌های حساس دول غربی در جهان اسلام از حس خوشایندی که مردم مسلمان جهان نسبت به ایران دارند به خوبی مطلع هستند و پیام نگاه توام با افتخار آنها را به ایران، رهبر و رییس‌جمهور محبوبش به درستی درک کرده‌اند.
ایران امروز به ویژه پس از انتخاب احمدی‌نژاد باعث جبران احساس سرخوردگی و سرافکندگی ملل مسلمانان از دول ناتوان در سایر کشورهای اسلامی است.
آیا احتمال حمله نظامی به تاسیسات اتمی ایران جدی است؟
اخیراً تحرکات و اظهاراتی از سوی برخی مقام‌های اسراییل از جمله شالوم وزیر جنگ رژیم اشغالگر قدس مبنی بر حمله به تاسیسات اتمی ایران شنیده شده که البته همه موافقان و مخالفان این طرح همگی بر ناکارآمد بودن چنین حمله‌ای تاکید دارند.
به عنوان مثال روزنامه آمریکایی بوستن گلوب در این‌باره می‌نویسد: تاسیسات اتمی ایران برخلاف عراق پراکنده و زیرزمینی بودن آن به صدها سورتی پرواز به همراه حملات موشکی توسط کشتی‌های جنگی نیاز است.
این اظهارات از یک سو و از سوی دیگر تمهیداتی که در بخش استراتژیکی نظامی کشور لحاظ شده همه حکایت از یک قدرت بازدارنده اقدام علیه تاسیسات اتمی ایران را کنترل می‌کند.
بدیهی است در صورت هرگونه اقدام نظامی علیه تاسیسات هسته‌ای ایران، دانش بومی شده هسته‌ای کشور، در چارچوبی خارج از نظارت جهانی راه خود را ادامه داده و یا حتی با حمایت مردم و ایجاد زنجیره‌های انسانی در قلب شهرهای بزرگ از هرگونه حمله دیگر در امان بماند .بدون تصور کردن اقدام متقابل ایران در برابر هر حمله‌ای می‌توان به مردم این اطمینان را داد که پراکندگی و گستردگی مراکز فعالیت‌ هسته‌ای در صورت حمله کمترین آسیب را دیده و هیچ خطری مناطق مسکونی و مردم را تهدید نخواهد کرد. بر همین اساس به دوستان واداده خود توصیه می‌کنیم این تهدید را هم جدی نگیرند.
آیا تحریم‌های اقتصادی ما را تهدید می‌کند؟
آنچه مسلم است این که ما هنوز در تحریم هستیم، حالا تنها فرقش با گذشته در این است که شامپوها یا ماشین‌های لوکس خارجی در ایران به دنبال مشتری آمده‌اند و اجناس بوکس زیادی برای جیب‌زنی اقتصاد ایران فعال شده است، می‌شود به راحتی از همین‌ها هم چشم پوشید، اما شما باور نکنید آنها بخواهند بازار ایران را از دست بدهند.
آنچه در تحریم‌های گذشته به دست آمده خود اتکایی بوده و این همان نعمتی است که غرب تازه دریافته چه اشتباهی را در این خصوص مرتکب شده است. در حالی تجار آمریکایی از تحریم‌های دولت آمریکا علیه ایران ناراضی‌اند، ایران از این که در سایه تحریم‌ها شرکای بیشتر و دوستان بیشتری دارد خوشحال است.
بنابراین امید به تحریم‌های اقتصادی و تکرار تجربه غرب در رویارویی با کره شمالی در ایران عبث خواهد بود، توانایی‌های اقتصادی قابلیت‌های علمی و استقلال در صنایع پایه‌ای چون انرژی، کشاورزی، فولاد و... از یک سو و نیاز جهان صنعتی به صادرات چهارمین تولیدکننده نفت حداقل در یک سال آینده سایه هرگونه تحریم مخرب را از ایران دور می‌کند و این در حالی است که تا شرایط برای تحریم‌های دشوارتر فراهم شود، محققان و دانشمندان ایران به علم و استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای مسلط شده و می‌توانند در معادلات جهان نقش جدیدی را برای ایران اسلامی رقم بزنند.