مترجم: سید محسن روحانى
دو روز پس از قتلعام در مدرسهاى در ایالت ویرجینیا، مردى که داراى اختلالات روانى بود به وسیله یک سلاح نیمه اتوماتیک کالیبر ۴۰ ، مادرش را به همراه میهمان معلول او و پرستار وى در خانهاش به قتل رساند و سپس خودکشى کرد.
۱۶ ماه قبل از آن نیز ۴ جوان ۱۹ ساله به وسیله یک مسلسل نیمه اتوماتیک در زیرزمین یک خانه مسکونى در شهرى نزدیک بوستون به قتل رسیدند، ۵ ماه بعد دو نوجوان به اتهام این قتلها دستگیر شدند و یکى از آنها مجرم شناخته شد.
خانم ماریان رایت ایدلمن رییس موسسه انجمن دفاع از کودکان میگوید: از زمان ترور رابرت کندى و مارتین لوتر در سال ۱۹۶۸ تاکنون بیش از یک میلیون آمریکایى توسط اسلحه در داخل آمریکا به قتل رسیدهاند.
این آمار بیش از تعداد کل کشتهشدگان آمریکایى، در طول تمام جنگهاى تاریخ آمریکاست. هماکنون به طور متوسط روزانه ۸ جوان و نوجوان در تیراندازىهاى خشونتآمیز کشته میشوند.
اما براى غلبه بر هر نوع اعتیادى، شخص باید در اولین اقدام به معتاد بودن خود اعتراف کند.
هماکنون آمریکایىها به نوعى به خشونت ( مخصوصا خشونت با اسلحه) معتاد شدهاند.
ما ادعا میکنیم که در هر فاجعه قتلعام جمعى - البته حالا دیگر به نظرمان کشته شدن دو نفر یا سه نفر و یا چهار نفر قتل عام جمعى نیست - وحشتزده هستیم. اما هنوز هیچ مدرکى دال بر این که قصد داریم تا اسلحه را از دایره خرید و فروش و نگهدارى خارج کنیم، یا حتى سلاحها را ثبت کنیم و یا به طور شایسته و صحیحى مالکین آن را تعلیم دهیم وجود ندارد. در موردى دیگر یک روز بعد از کریسمس کارمند یکى از شرکتهاى خصوصى فنآورى با یک تفنگ شکارى کالیبر ۱۲ وارد محل کارش شد و ۷ نفر از همکارانش را به قتل رساند. یکى از کارمندانى که آن روز در محل کارش حاضر نبوده به خبرنگارى در مورد زنان و مردانى که در این حادثه کشته شده بودند میگوید آنها جزو مهربانترین و باهوشترین کارمندان این شرکت بودند.
ادامه روند این گونه کشتارها باعث شد تا لااقل یک گروه از شهرداران خطر را احساس کرده و دست به اقدامیبزنند. توماس منینو شهردار شهر بوستون در این رابطه میگوید به نظر ما یکى از علل اصلى خشونت در آمریکا، فراوانى سلاحهاى غیرقانونى میباشد اگر شما تقریبا به هر کلاس درسى در شهر بوستون بروید (دبیرستان یا راهنمایى) متوجه میشوید که ۵۰ درصد از دانشآموزان میدانند که کدام دانشآموز با خود سلاح حمل میکند. شهردار به این نکته اشاره میکند که از آغاز سال تاکنون بیش از ۱۰۰ نفر در فیلادلفیا و نزدیک به ۸۰ نفر در بالتیمور کشته شدهاند.
اکثر قربانیان بر اثر شلیک گلوله جان خود را از دست دادهاند. سال گذشته شهردار نیویورک در جلسهاى با حضور شهردار بوستون که توسط گروهى از شهرداران براى مبارزه با سلاحهاى غیرقانونى در آمریکا برگزار شده بود؛ عنوان کرد حال نوبت مقامات ملى میباشد تا با خشونت ناشى از اسلحه مبارزه کنند و اگر آنها در کنگره یا کاخ سفید این کار را نکنند ما خودمان دست به کار میشویم.
به دلیل افزایش آمار قتلها و احساس خطر؛ تعداد شهردارانى که در این جلسات شرکت میکنند از ۱۵ نفر به ۲۰۰ شهردار افزایش پیدا کرده است.
در میان آنها شهردار بوستون نسبت به موضوع سلاحها حساسیت بیشترى دارد هنگامی که دلیل این امر را سوال میکنیم، مشاور قضایى وى پاسخ میدهد که من فکر میکنم بدین خاطر است که او خود شاهد کشته شدن ۸ افسر پلیس بوده است. افرادى که مساله امنیت کودکان براى آنها اهمیت دارد باید این نکته را به خاطر بسپارند که پس از تصادفات ماشین و بیمارىهاى سرطان بیشترین عامل مرگ کودکان اسلحه میباشد. چند سال قبل توسط بخش سلامت عمومی مدرسه هاروارد تحقیقى انجام شد و در آن مقایسهاى در مورد آمار مرگ و میر جوانان ۵ تا ۱۴ ساله در ۵ ایالت با بالاترین میزان مالکیت سلاح و ۵ ایالت با پایینترین میزان آن، صورت گرفت.
نتایج این تحقیق نشان داد که بچههایى که در ایالاتى زندگى میکنند که میزان مالکیت اسلحه در آن بیشتر است ۱۶ بار بیشتر در معرض زخمی شدن به خاطر شلیک تصادفى اسلحه قرار دارند.
همچنین نزدیک به ۷ برابر احتمال خودکشى با اسلحه و بیش از سه برابر احتمال کشته شدن با سلاح گرم بیشتر است.
حال باید گفت که به نظر فقط افراد دیوانه با جدیت اعتقاد دارند که سلاحهاى بیشتر در خانهها براى امنیت کودکان آمریکایى مفید است.