دولت گرجستان اعلام کرده است که نیروهای خود را در عراق از 850 به 2000 سرباز افزایش خواهد داد. براساس این اعلامیه، اعزام نیروهای بیشتر به عراق قطعی شده و به تصویب رسیده است.
به این ترتیب با اعزام این سربازان به عراق و افزایش شمار نیروهای گرجی، گرجستان پس از آمریکا، انگلیس و کره جنوبی، چهارمین کشوری خواهد بود که بیشترین نیروی نظامی را در عراق مستقر کرده است. علاوه بر آن دولت گرجستان وعده اعزام بیش از 100 سرباز به افغانستان را نیز داده است.
به گزارش ایراس در همین راستا و به منظور تقویت نیروهای گرجی، تفلیس اعلام کرده است که از ماه آوریل، 20 هزار نفر تحت آموزشهای فوقالعاده نظامی و امدادی قرار خواهند گرفت که هدف از این آموزشها آمادهسازی نیروهای تفلیس برای مواقع اضطراری از قبیل جنگ یا بلایای طبیعی بیان شده است.
این آموزشها طی 18 روز به 40 گروه 500 نفری از افراد 27 تا 40 ساله داده خواهد شد و نیروهای مورد تعلیم موظف خواهند بود که هنگام اضطرار و پس از فرا خوانده شدن، ظرف مدت 72 ساعت خود را تسلیم قوای نظامی گرجستان کنند.
میخاییل ساآکاشویلی، رئیسجمهور گرجستان در مورد این تحرکات و فعالیتهای نظامی کشورش طی اظهاراتی گفت: تقویت نیروها و اعزام نیروهای بیشتر به عراق و افغانستان در راستای مبارزه با تروریسم و استقرار آزادی و صلح در عراق و افغانستان است و گرجستان برای دستیابی به این هدف آنچه را که در توان داشته باشد دریغ نخواهد کرد، بیانات ساآکاشویلی در واقع به منظور جلب نظر آمریکا است چرا که بیشک خود ساآکاشویلی هم میداند که جنگ عراق نه به منظور آزادی و صلح بلکه به منظور استقرار هژمون آمریکا و سلطه بر منابع انرژی این کشور صورت گرفته است.
اظهارات دیگر مقامات گرجستان در مورد تحرکات نظامی دولت تفلیس نیز جالب توجه است. چرا که بر خلاف سخنان سمبلیک و به ظاهر آرمانگرایانه ساآکاشویلی، سخنان آنان رنگ و بوی پراگماتیستی دارد.
در اظهارات این مسئولین گرجی، نیات و اهداف واقعی گرجستان از اعزام نیرو به عراق و افغانستان بیان میشود.
مقامات گرجی عقیده دارند که یکی از دلایل افزایش نیروهای گرجی در عراق و افغانستان تاثیر مثبتی است که این اقدام در عضویت گرجستان در پیمان ناتو خواهد داشت.
در حقیقت افزایش نیروهای گرجی پیامی است از سوی تفلیس به واشنگتن برای جلب نظر مساعد آمریکا جهت عضویت گرجستان در ناتو.
خصوصاً در این برهه از زمان که متحدان اصلی آمریکا در اشغال عراق یعنی بریتانیا، دانمارک و لیتوانی برای خروج تدریجی نیروهای خود از خاک عراق، جدول زمانبندی شده ارائه کردهاند.
علیرغم اینکه سازمان ملل، حمله آمریکا به عراق را رسما اشغال عنوان کرده است، تفلیس راه رسیدن به ناتو را شرکت هرچه بیشتر در اشغال عراق و افغانستان میبیند.
در این میان روسیه که خود در بخشهایی با ناتو همکاری میکند، مانع و مخالف پیوستن گرجستان به پیمان ناتو است.
روسها بر این نکته تاکید میکنند که بر اساس قوانین ناتو در مورد عضویت کشورها، اعضای جدید نباید هنگام عضویت مناقشه نظامی داشته باشند، اما گرجستان شرایط این قانون را دارا نیست زیرا با نیروهای جداییطلب اوستیای جنوبی به سرکردگی ادوارد کوکویتی و نیروهای جداییطلب آبخازی به رهبری سرگی باگپاش در مناقشه به سر میبرد.
روسها با استناد به این موارد اعلام میکنند که وعده ساآکاشویلی مبنی بر عضویت کشورش در ناتو طی یک فرایند سه ساله محقق نخواهد شد، زیرا گرجستان شرایط مندرج در قوانین عضویت اعضای جدید ناتو را ندارد.
اما این پرسش پیش میآید که آیا ناتو بر قوانین و مقررات خود پایبند خواهد بود؟
پاسخ این سوال بستگی به رقابت سیاسی و دیپلماسی دو کشور روسیه و گرجستان دارد.
چنانچه در این رقابت مسکو بر تفلیس غلبه کند، در آن صورت ناتو کاملا بر مقررات خود پایبند خواهد بود ولی اگر در تلاشهای سیاسی و دیپلماتیک تفلیس بر مسکو چیره شود در آن صورت باید انتظار عدم پایبندی ناتو به تعهدات و مقررات خود را داشته باشیم.
اگر کمی به گذشته برگردیم و به روابط ناتو و روسیه نگاه کنیم، عدم پایبندی ناتو به مقررات خود روشن خواهد شد.
در دوران ریاست جمهوری بوریس یلتسین در روسیه و تسلط جریانهای غربگرا در دستگاه سیاسی و اداری روسیه، این کشور درخواست عضویت در ناتو را مطرح کرد که پاسخ منفی ناتو را در پی داشت.
این پاسخ منفی نتیجه تلاشهای آمریکا در این رابطه بود زیرا آمریکا نمیخواست با ورود روسیه به ناتو وزنه رقبای اروپایی خود مانند فرانسه به ضرر آمریکا سنگینتر شود.
به همین دلیل مانع از عضویت روسیه غربگرای دوران یلتسین در ناتو شد.
دلیلی که ناتو برای رد درخواست عضویت روسیه اعلام کرد این بود که ناتو پیمانی متشکل از کشورهای دموکراتیک است و روسیه فاقد معیارهای دموکراسی غربی. این در حالی است که محافل روسیه در پاسخ به استدلال ناتو، این پرسش را مطرح کردند که آیا با توجه به عضویت ترکیه در ناتو، میتوان آن را کشوری دموکراتیک نامید؟