حکایت اصلاحطلبان وطنی به نقطههای قابل توجهی رسیده است که هر چند یک بار یکی از آنها رخ مینماید . آخرین موضوع آن اظهارات نایب رییس انجمن صنفی روزنامهنگاران است که ابراز کرده بود «انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران باید در چارچوب صنفی روزنامهنگاری عمل کند، به همین علت در برابر توهین نشریات اروپایی به ساحت اسلام – که یک مساله سیاسی است – سکوت میکند.»
بر اهل فضل پوشیده نیست که در چند سال گذشته انجمن صنفی روزنامهنگاران بیشترین حجم فعالیت خود را به موضوعات سیاسی اختصاص داده است و بسیاری از روزنامهنگاران و اهالی مطبوهات عدم موفقیت این انجمن را به دلیل سیاسی بودن آن میدانند که نتوانسته است در حوزههای صنفی مطبوعات فعالیت جدی نماید .
در دوران اصلاحات این انجمن به مدد کمکهای پیدا و پنهان بیشترین فعالیت سیاسی را داشت است و در حوزههای صنفی و حمایتهای شغلی بیشترین تلاش آن معطوف به هم جناحیهای گردانندگان آن بوده است، به طوری که به دلیل سیاسی کاری این انجمن بسیاری از اعضا در انتخاباتهای آن شرکت نمیکنند و رقم شرکتکنندگان برای انتخابات هیات مدیره با تعداد کل اعضای انجمن رقمیفاحش و تعجب آوراست .
این انجمن با این پیشینه در مورد کاریکاتورهای موهن سکوت پیشه کرده و هیچ سختی به میان نمی¬آورد و دلیل اصلی کار خود را سیاسی بودن این موضوع میداند.
ما بیشتر از این حرفی نداریم و مطالب فوق به قدر کافی صریح و گویا است و قضاوت نهایی نیز بر عهده خوانندگان است .
فاعتبروا یا اولیالابصار