تاریخ انتشار : ۰۸ آبان ۱۳۸۷ - ۰۷:۵۲  ، 
شناسه خبر : ۵۴۵۳۴
نمایندۀ ویژۀ سازمان ملل در عراق:
مرضیه خادم‌شریف مقدمه: استفان دی‌میستورا، نمایندۀ ویژۀ دبیرکل سازمان ملل در عراق، در حل بیش از 19 درگیری جهانی حضور داشته‌ است. سازمان ملل پس از بمب‌گذاری انتحاری سال 2004 در عراق که منجر به کشته‌شدن سرگیو وی یرادی‌ملو و 21 تن از همکارانش شد، تمام نیروهای خود را از این کشور خارج کرد. پس از تصویب قطعنامۀ 1770 توسط شورای امنیت، این دیپلمات سوئدی - ایتالیایی اولین نمایندۀ جدید سازمان ملل است که قرار است در امر ساخت و مشاورۀ دولت عراق همکاری داشته‌ باشد.

*آخرین باری که شما در عراق حضور داشتید به بمب‌گذاری حرمین عسگریین در سامرا برمی‌گردد که موجب جنگ‌‌های فرقه‌ای در این کشور شد. شرایط کنونی عراق را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

**احساس می‌کنم شرایط نسبت به گذشته خیلی بهتر شده‌است. حتی وضعیت عراق نسبت به دو، سه ماه قبل رو به بهبود رفته‌است. اکنون روزانه 90 حادثه در بغداد اتفاق می‌افتد، قبلاً تعداد این حوادث 300 تا بود. باید واقع‌بین باشیم که تغییر از 300 حادثه به 90 حادثه در روز بسیار خوب است ولی هنوز 90 حادثه در روز زیاد به‌نظر می‌رسد. احساس می‌کنم تغییری رخ‌داده ولی این تغییر بسیار ناپایدار و شکننده‌است بنابراین همۀ ما و به خصوص خود مردم عراق باید کمک کنند. فرصت مناسبی پیش‌آمده که نباید آن را از دست بدهیم. فکر می‌کنم نقش سازمان ملل می‌تواند سودمند باشد و قطعنامۀ جدید سازمان ملل که دستوری جدید و جامع‌تر را ارایه می‌دهد می‌تواند بسیار موثر باشد.

اگر مسایل مهمی‌ همچون قانون انتخابات، مسایل قانون‌اساسی، تقسیم نفت و تعیین مرزهای استانی بین مقامات عراقی مطرح نشود و آن‌‌ها در جلسات خود این مسایل را عنوان نکنند در آن صورتی ما چنین شانس بزرگی را از دست خواهیم داد.

*آیا دربارۀ مسایلی که شما ذکر کردید، هیچ مذاکره یا نتیجه‌ای حاصل نشده‌ است؟

**خیر، ولی بحث‌‌های زیادی دربارۀ این مسایل شده که از نظر من خبر خوبی است زیرا اگر آن‌‌ها به بحث در زمینۀ این مسایل بپردازند، آن گاه ما می‌توانیم آن‌‌ها را هدایت کنیم و در نهایت این مساله به خود آن‌‌ها بستگی دارد.

*در حال‌ حاضر سازمان ملل دستور جامعی دارد، آیا قرار است تعداد نیروهای خود را افزایش دهد و محل فعالیت خود را از اردن به عراق منتقل کند؟

**من دربارۀ تعداد نیروها صحبت نکردم ولی فکر می‌کنم که اکنون وقت آن رسیده‌است. حدود 260 نیروی بین‌المللی در عراق حضور دارند و ما حداقل 400 همکار عراقی داریم که با ما همکاری می‌کنند و بسیار حرفه‌ای نیز هستند. این تعداد نیروهای امنیتی را نیز شامل می‌شود و البته امنیت در عراق در صدر اولویت‌‌ها قرار دارد. اگر شرایط امنیتی اجازه دهد ما می‌توانیم فعالیت‌‌های سازمان ملل و شمار نیروهای سازمان ملل را در عراق به‌طور اساسی افزایش دهیم. هرچند شمار نیروها مساله نیست بلکه کیفیت مشارکت و هدایتشان حایز اهمیت است.

*چه تعدادی از نیروهای سازمان ملل قرار است به امنیت اختصاص داده ‌شود؟

**نباید در این‌باره توضیحات بیش‌تری بدهم. فکر می‌کنم تعداد قابل توجهی به این امر اختصاص یابد.

*هنگامی‌ که تعداد 160 هزار نیروی آمریکایی در عراق حضور دارند و گروه‌‌های بازسازی استانی در سراسر کشور پخش شده‌اند، سازمان ملل چه تعداد نیرو می‌تواند اضافه کند؟

**ممکن است سازمان ملل ضعف‌‌های بسیاری داشته‌باشد ولی توانایی‌‌هایی نیز دارد و این توانایی‌‌ها در عراق بسیار ارزشمند هستند. سازمان ملل با 60 سال تجربه در این زمینه ثابت کرده که سازمانی بی‌طرف، منصف و تخصصی است نه سیاسی. ما به راحتی می‌توانیم با هر شخصی در هر جای دنیا دیدار داشته‌باشم. چتر حمایتی سازمان ملل همۀ اعضای این سازمان را در برمی‌گیرد.

*پس آیا عنوان گفت‌وگوی ما می‌تواند «بازگشت سازمان ملل» باشد؟

**بازگشت سازمان ملل! ولی سازمان ملل همیشه طی این سال‌‌ها در عراق حضور داشته‌است. قطعنامۀ 1770 به سازمان ملل نقشی داد که قبلا نداشت. سازمان ملل مدت 40 سال است که در صحنه حاضر است.

*اولویت‌‌های شما در عراق چیست؟ شما دربارۀ مرزهای استانی صحبت کردید منظورتان مسالۀ کرکوک است؟

**ترفند سازمان ملل این است که به همراه عراقی‌‌ها مناطقی را انتخاب کند که بتواند ارزش افزوده‌ای را در مدت کوتاهی به‌دست آورد، زیرا فرصت‌‌هایی که دربارۀ آن صحبت می‌کنیم اختصاص به زمان کنونی دارد. گفت‌وگوی منطقه‌ای و مرزهای استانی که نه تنها کرکوک بلکه کل منطقه را شامل می‌شود، از اهمیت بسیاری برخوردار است. مسالۀ سوم افرادی هستند که خانه و کاشانه خود را از دست داده‌اند، ما می‌توانیم به آن‌‌ها کمک کنیم تا در مناطق قبلی خود سکونت کنند.

*آیا شما به نیروهای امنیتی خود گفته‌اید که در مقایسه با گذشته باید فعالیت بیش‌تری داشته ‌باشند؟

**ما قرار است در این زمینه کار کنیم ولی باید به یاد داشته‌باشید بعد از حادثه‌ای که برای همکاران ما در سال 2004 اتفاق افتاد، امنیت در اولویت قرار دارد.