رویداد موسوم به انقلاب گل سرخ که در سال ۲۰۰۳ میلادى بسیارى از معادلات منطقه اى را در قفقاز جنوبى به هم ریخت و فصلى نوین در حیات سیاسى گرجى ها پدید آورد با سه نام گره خورده است: زوراب ژوانیا، میخائیل ساآکاشویلى و نینو بورجانادزه. اولى را دست اجل چندان مهلت نداد و سالى پس از به بار نشستن انقلاب مخملین گرجستان در رویدادى که هنوز ابعاد، انگیزه ها ودلایل آن مشخص نشده است رخت از جهان فانى بر بست. دومى همچنان پرشور و بى باک در قامت رئیس جمهور کشورى کوچک اما مهم و تأثیرگذار در منطقه، با مصائب و مشکلات ناشى از سیاست هاى بعضا تندروانه و افراطى خود دست و پنجه نرم مى کند و سومى که به بانوى آهنین گرجستان شهره است، در اوج مقبولیت و تأثیرگذارى، در پى تصمیمى که جامعه گرجى را در بهتى ناگهانى فرو برده است از سیاست وداع مى کند. به گزارش ایراس مثلث رهبران انقلاب گل سرخ دو ضلع خود را از دست داده است و از قضا این دو ضلع معقول ترین و موجه ترین اضلاع این مثلث تاریخى نیز محسوب مى شدند. اگر زوراب ژوانیا معمار اصلاحات اقتصادى پس از پیروزى انقلاب رنگین لقب گرفت و خردمندى اش حتى از زبان دشمن نیز بارها مورد تصدیق قرار گرفته بود، بورجانادزه را مى توان محل انقلاب گل رز نام نهاد. هم او که در کسوت ریاست پارلمان دو بار در بحرانى ترین شرایط موقتا بر کرسى ریاست جمهورى تکیه زد و مدیر موثر و قدرتمند دوران گذار کشورش بود. یک بار پس از فروافتادن شواردنادزه در سال ۲۰۰۳ و بار دیگر در اوج اعتراضات اپوزیسیون گرجستان در اواخر سال ۲۰۰۷ میلادى. نینو بورجانادزه در سال ۱۹۶۴ در شهر کوتائیسى گرجستان چشم به جهان گشود. از دانشکده حقوق دانشگاه دولتى گرجستان فارغ التحصیل شد و تحصیلات عالیه خود را در مسکو ادامه داد و در سال ۱۹۹۰ موفق به دریافت درجه دکترا در حقوق بین الملل از دانشگاه دولتى مسکو گردید. وى از سال ۱۹۹۱ با عنوان دانشیار در دانشکده حقوق بین الملل دانشگاه دولتى تفلیس به تدریس پرداخت و همزمان فعالیت سیاسى خود را آغاز نمود. بورجانادزه در سال ۱۹۹۵ به نمایندگى پارلمان گرجستان رسید و در مجلس ملى این کشور ریاست کمیته(کمیسیون ) حقوق اساسى را در سال هاى ۹۸ تا ۹۹ و کمیسیون روابط بین الملل را در سال هاى ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ بر عهده گرفت. در خلال این سال ها بورجانادزه به سیاستمدارى غرب گرا و طرفدار پیوستن گرجستان به پیمان هاى ناتو و اتحادیه اروپا اشتهار یافت و همگامى و همراهى اش با زوج ساآکاشویلى - ژوانیا از همین دوران آغاز گردید. زوجى که به ترتیب عهده دار وزارت دادگسترى و ریاست پارلمان گرجستان در دوران شواردنادزه بودند و هردو همراه با هم در اعتراض به حاکمیت در سال ۲۰۰۱ از مقام هاى خود کناره گرفتند. به این ترتیب بود که در نوامبر ۲۰۰۱ نینو بورجانادزه در سن ۳۷ سالگى بر کرسى ریاست پارلمان گرجستان تکیه زد. بورجانادزه در دوران شواردنادزه هرچند در مقابل مخالفان خارجى گرجستان (به ویژه روسیه ) با قدرت و قوت مى ایستاد اما منتقد شدید سیاست هاى داخلى و فساد رو به گسترش دستگاه هاى دولتى بود. مخالفتى که سرانجام وى را وادار به تأسیس حزبى سیاسى با نام «بورجانادزه - دموکرات ها» نمود و عزم خود را براى حضورى قدرتمند در انتخابات پارلمانى سال ۲۰۰۳ جزم کرد. انتخاباتى که به وقوع رویداد موسوم به انقلاب گل رز منجر گردید. برگزارى همراه با تخلف و تقلب انتخابات پارلمانى اعتراضات اپوزیسیون را در پى داشت و بورجانادزه نیز به خیل معترضین پیوست و بدینسان مثلث رهبرى اعتراضات مردمى در اواخر سال ۲۰۰۳ با حضور زوراب ژوانیا، میخائیل ساآکاشویلى و نینو بورجانادزه شکل گرفت. اعتراضات آرامى که به یکى از مهم ترین تحولات جنوب قفقاز در سالیان اخیر منجر گردید و با استعفاى ادوارد شواردنادزه، اولین تجربه براندازى نرم در منطقه محقق شد.
دوران فترت پس از شواردنادزه و پیش از ساآکاشویلى به کفالت ریاست جمهورى نینو بورجانادزه منجر گردید و بانوى خردمند و سیاستمدار گرجى با موفقیت دوران حساس و بحرانى کشورش را تا انتخاب رئیس جمهور جدید مدیریت کرد. پس از انتخاب ساآکاشویلى، بورجانادزه در پارلمان جدید مجددا در کسوت ریاست مجلس به انجام وظیفه ادامه داد و دوران پر نشیب و فراز پس از انقلاب گل رز را با تعاملى روادارانه، اعتدالى و به دور از حاشیه ها و جنجال هایى که نوعا میخائیل جوان با آن همراه بود طى کرد. بورجانادزه در عین همراهى و اتحاد با رهبران جوان برآمده از انقلاب گل رز و مشخصا شخص ساآکاشویلى در حکم واسطه و امین اپوزیسیون رو به گسترش این کشور نیز عمل مى کرد و تلاش هاى وى در جهت سازش اپوزیسیون و حاکمیت به ویژه در رویدادهاى نوامبر ۲۰۰۷ چشمگیر و بعضا ثمربخش بود. در انتخابات پارلمانى سال ۲۰۰۸ همه چشم ها به لیست جبهه متحد ملى گرجستان با سرلیستى نینو بورجانادزه بود که ناگاه در تصمیمى غافلگیرکننده، بانوى سیاسى گرجستان از عدم تمایل خود به ادامه فعالیت سیاسى و شرکت در انتخابات پارلمانى خبر داد.خبرى که چون بمب در عرصه سیاسى گرجستان صدا کرد و به گمانه زنى ها و تحلیل هاى بسیارى دامن زد. اینک یک ضلع دیگر مثلث رهبرى انقلاب گل رز داوطلبانه خود را از عرصه پر هیاهوى سیاست در گرجستان کنار کشیده است و در برهه اى حساس از تاریخ کشورش، رئیس جمهور جوان و جسورى که سخت نیازمند بازوانى متفکر، عاقل و دوراندیش است را تنها نهاده است. آیا بانوى سیاستمدار گرجستان در این تصمیم خود چشم به افقى دیگر و جایگاهى موثرتر در عرصه سیاسى کشورش دوخته است؟