اقدام نظامی امریکا در خاک سوریه از جنبه های سیاسی و حقوقی مورد بررسی رادیوهای بیگانه قرار گرفته است در زمینه حقوق بین المللی هرچند اصل احترام به حاکمیت دولت ها و قلمروی سرزمینی انها اصل مهم و اساسی تلقی می شود اما شرایط خاص استثنا عنوان می شود شرایطی که در خارج از مرزها تهدیداتی نسبت به امنیت دولت وجود دارد و اخطارها و هشدارها به دولت مقابل دراین زمینه کارساز نباشد مستنداتی نیز دراین باره عنوان می شود و جالب این که این شواهد شامل تاثیرگذاری های ایران در دهکده های مناطق کردنشین عراق می شود لذا تهدیدات واقعی گروه های تروریستی مبنای قانونیت و تطهیر مداخله در حاکمیت تلقی می شود با این حال اذعان می شود که اصول حقوق بین الملل تحت فشار زیاد تحولات جهانی به خصوص از طرف کشورهای قدرتمند دنیا در حال تحول است(1)
در پرتو این حادثه چند گزاره مرتبط مطرح می شود اول ارتباط این عملیات مداخله گرانه با پیمان امنیتی امریکا و عراق برای به متن اوردن مخالفت های جمهوری اسلامی با تحولات دلخواه امریکا و دوم بحث عرفی شدن حملات ارتش امریکا با استفاده از خاک عراق علیه همسایگان این کشور(2) در ادبیات رسانه ای بیگانه فراتر از بحث حقوقی اساسا این حمله در پرتو اهداف ان مشروع القا میشود منهدم ساختن پایگاه تروریست های شبکه القاعده در این بین هدفی مهم تلقی می شود و تعبیر گذرگاه های بدون کنترل و ازادی عمل جنگ افروزان بیگانه برای مناطق مرزی سوریه باعراق به نوعی عنصر تقصیر و مسئولیت را از امریکا فرافکنی نموده ومتوجه سوریه مینماید( 3)
در تحولی دیگر و از منظر سیاسی این حادثه فرصتی برای ایران و سوریه محسوب می شود تا عراق را از توافق امنیتی با امریکا برحذر دارند اما از سوی دیگر چنین توافقی می تواند به گونه ای تنظیم شود که اجازه استفاده از خاک عراق برای حمله امریکا به دیگر کشورها را ندهد بر این مبنا عراق اصرار داشت که چنین جمله ای در متن گنجانده شود تا به ایران اطمینان دهد که در صورت تمایل امریکا به حمله تاسیسات هسته ای ایران عراق در ان نقشی نخواهد داشت (4 )
درکل این فرضیه مطرح می شود که حمله به سوریه به معنای تغییر استراتژی امریکا در منطقه است به عبارت واضح تر این کشور دیگر جنگ خود را تنها به خاک عراق محدود نخواهد کرد به ویژه ان که مشابه این رویداد در افغانستان نیز اتفاق افتاده است بنابراین استراتژی جدید امریکا می تواند دامنگیر ایران نیز بشود(5) در این بین تشدید لحن تند برخی مقامات اسرائیلی به ویژه شیمون پرزذر قبال ایران و بحث از اهمال دولت امریکا دراین زمینه نیز جالب توجه است (6 )