علی شکوری راد طی سخنانی تحت عنوان «بررسی نقش جنبش دانشجویی» که از سوی جبهه مشارکت برگزار شد، ادامه داد: به لحاظ اجتماعی در دهه 60 دانشجو بودن مقارن بود با عزت در جامعه، به خصوص در دانشجویان مسلمان، اسطوره دانشجویان پیرو خط امام به قدری قوی بود که این افراد به شدت در میان مردم محبوب بودند. به لحاظ سیاسی نیز پس از انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه ها عده کمی از دانشجویان در دانشگاه حضور داشتند و انقلاب فرهنگی را پیگیری میکردند. عده ای دیگر به نهادهای انقلاب رفته و عده ای هم که با انقلاب سازگاری نداشتند به دنبال کار خود رفتند. در این دوره دانشگاه فعالی که حرکت دانشجویی در آن وجود داشته باشد نداشتیم.
وی در بیان روایت تاریخی خود از گذشته جنبش دانشجویی ادامه داد: «در آن زمان انتخابات آزاد دانشجویی وجود نداشت» انجمن های اسلامی آن زمان را انجمن هایی آرمان گرا توصیف کرد و افزود: در انتخابات نوعاً دانشجویان چپ برنده می شدند البته برخی از انجمن های اسلامی مانند دانشگاه علم و صنعت راست بودند و از همان ابتدا ساز مخالف زدند و در تسخیر لانه جاسوسی شرکت نکردند و در برهه ای دفتر تحکیم وحدت را با چالش های زیادی روبرو کردند.
پس از انتخابات سال 62 عقبه تفکر چپ در دفتر تحکیم وحدت آشکار شد. با تشکیل انجمن اسلامی دانشجویی توسط طبرزدی، جامعه اسلامی دانشجویان ـ که غیررسمی بودند ـ نیز تشکیل شد و در سال 70-69 شورای عالی انقلاب فرهنگی آنها را به رسمیت شناخت.
این عضو سابق دفتر تحکیم وحدت گفت: دفتر تحکیم وحدت از ادعای رهبری سیاسی آسیب دیدند و همچنین جریان دانشجویی نتوانست همپای فعالیت جامعه پیش برود.
وی در پاسخ به سؤال یکی از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت که انتقادات شکوری راد نسبت به دفتر تحکیم وحدت را یادآور شد و از او در این مورد توضیح خواست، گفت: معتقدم دوم خرداد نو شدن انقلاب اسلامی بود. متاسفانه در آن زمان دفتر تحکیم وحدت گیج شد و با دید بلند نگاه کرد. شعار عبور از خاتمی و اصلاح قانون اساسی بدترین شعارهایی بود که از دفتر تحکیم وحدت شنیده شد، معتقدم اگر دفتر تحکیم وحدت در جایگاه خود و چارچوب خود قرار گیرد بهتر است. دفتر تحکیم وحدت امروز شورای صنفی ـ سیاسی شده است. من دفتر تحکیم وحدت امروز را به رسمیت نمیشناسم.