بسماللهالرحمنالرحیم
در صدر بیان وظایف و اختیارات شورای امنیت سازمان ملل و در بند «الف» آن , تصریح شده است درصورت بروز « تهدید علیه صلح»، «نقض صلح» یا «اقدام تجاوزکارانه» و یا حتی «درصورت احتمال» بروز این موارد , شورای امنیت وظیفه دارد ابتدا از راه مسالمت آمیز و تلاش های دیپلماتیک و درصورت لزوم با توسل به اقدامات جبری وارد عمل شود.
اما آنچه که جهانیان امروز در بحران لبنان شاهد آن هستند نه تنها عمل به این وظیفه را از سوی این شورای مدعی استقرار امنیت در جهان نمی بینند بلکه کاملا در جهت مخالف آن، این شورا به مانعی در برابر تلاش های جهانی جهت جلوگیری از جنایات صهیونیستها علیه ملت بی دفاع لبنان تبدیل گردیده و در واقع این شورا , رسما در دفاع از متجاوز وارد عمل شده است.
هرچند عملکرد این شورا در گذشته نیز به دلیل تحت نفوذ و سیطره قرار داشتن، مملو از نکات تاریک است و همواره با فلسفه وجودی آن تناقض داشته ولی شاید بتوان گفت در بحران لبنان، این اولین بار است که شورای امنیت در جهت تداوم تجاوز و دمیدن در آتش جنگ عمل میکند. این بدعت خطرناک ،قطعا در آینده تبعات گسترده ای علیه صلح و ثبات جهانی در پی خواهد داشت.
در این راستا، این شورا با اعمال نفوذ آمریکا علیرغم، 23 روز حملات وحشیانه صهیونیستها با دو درخواست و پیشنهاد برای توقف جنایات اسرائیل در لبنان، آشکارا به مخالفت برخاسته و آنرا رد کرده است این رخداد , اندک حیثیت این مرجع بین المللی را در نزد افکار عمومی جهان از میان می برد و اکنون دیگر کاملا محرز شده است که این سازمان به عنوان ابزار دست چند قدرت سلطه گر و در راس آنها، آمریکا فعالیت می کند. این واقعیت تلخ , یکبار دیگر لزوم دگرگونی در ساختار سازمان ملل را مورد تاکید قرار میدهد.
اکنون شورای امنیت به عنوان بازوی اجرایی سازمان ملل و تجلی گاه اراده ملل جهان، به جای اینکه مامن و ملجائی برای تظلم خواهی و احقاق حقوق ملت های تحت ظلم باشد به محفلی برای تضمین امنیت یک رژیم جعلی و یک گروه اشغالگر تبدیل گشته است. این شورا، تقریبا کلیه قطعنامههایی را که تاکنون در انتقاد از رژیم صهیونیستی طرح شده، وقیحانه و بدون اعتنا به شعور و نظرات جهانیان رد کرده و از اینرو باید گفت این شورا نقش موثری در تداوم جنایات صهیونیستها علیه ملت فلسطین و سایر ملت های منطقه داشته است.
شرم آور است که صهیونیستها، این سازمان متعلق به آحاد ملت جهان را به گروگان منافع نامشروع خود تبدیل کرده اند و تاسف بارتر این که جهانیان نیز به این ننگ تن داده و در برابر این اجحاف آشکار و زیاده خواهی قلدرمآبانه و غیرقانونی سکوت اختیار کرده و فریاد اعتراض سر نمیدهند.
در این میان، ترکیب منحوس و ساختار غیرمنطقی حاکم بر این شورا هرگونه انتظار نسبت به عملکرد امیدوار کننده و مبتنی بر عدالت آن را از میان برده است آمریکا در این تشکیلات، وقیحانه تمامی تلاش خود را برای حفظ منافع اشغالگران صهیونیست متمرکز ساخته و انگلیس نیز به عنوان مطیع بی چون و چرای کاخ سفید و پادوی صهیونیستها، کاملا در خط آمریکا حرکت میکند. از سوی دیگر فرانسه نیز اگرچه در برخی موارد , از جمله در مورد بحران اخیر لبنان تمایل به پیروی محض از سیاست های دیکته شده آمریکا ندارد ولی در یک دوگانگی اسیر گشته و عملا کاری از این کشور ساخته نیست. روسیه و چین هم نشان داده اند که بیش از آنکه به رسالت جهانی خود عمل کنند به تامین منافع خود میاندیشند.
طبیعی است در چنین فضایی، نمی توان امید به گشایشی اساسی از این تشکیلات داشت. از اینرو، تنها راه برای برون رفت از این وضعیت نامتعادل، اصلاح کلی در این سازمان است. با اینحال به نظر می رسد تحقق چنین امری نیز به دلیل تسلط و نفوذ شبکه اختاپوسی آمریکا و سایر قدرتهای استکباری در آینده نزدیک میسر نیست و تا رسیدن به آن، ملت ها راهی به جز اتکا به خود و تلاش برای احقاق حق با توسل به قدرت و توان خویش ندارند، همان مسیری که امروز مردم لبنان و حزب الله در پیش گرفته اند و قطعا، در شرایط فعلی این تنها راهی است که می تواند حقوق پایمال شده مردم لبنان را استیفا کرده و تجاوزگری و ددمنشی صهیونیستها را متوقف سازد.