جواد شرفخانی
J_ sharafkhani@yahoo.com
کشور عزیر ما -ایران- دورهها و بحرانهای فراوانی را پشت سر گذارده است اما با توجه به موقعیت زمانی که در بیستوهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی هستیم جا دارد نگاهی به این حماسه عظیم و میزان تحقق خواستههای انقلابی مردم بیندازیم.
در بهمن ماه سال 1357 مردم شریف ایران پس از تحمل سالها ظلم و جور حکومتهای مستبد و خودکامه سرانجام به رهبری امام خمینی(ره) انقلاب اسلامی را پیروز کردند. به نظر میرسد یادآوری خواستهها و مطالبات مردم پس از گذشت بیش از ربع قرن از آن روزهای به یادماندنی لازم و ضروری باشد. مردم در آن زمان با شعار استقلال، آزادی جمهوری اسلامی هدف خود را انتخاب نمودند. استقلالی که لازمه وجود پیشرفت هر مملکتی است خواسته اول مردم ایران بود. شاید بتوان به جرات گفت که عامل اصلی تمام مشکلات رژیم شاهنشاهی وابستگی آنها به حکومتهای خارجی بود. همه مسئولان به نوعی وابسته بودند. از خود شاه که شخص اول مملکت بود گرفته تا نمایندهای که باید به مجلس میرفت یا نخستوزیر و سایر اعضای کابینه. همین باعث شده مردم که مردم نیز احساس مستقل بودن را نداشته باشند و اینگونه بود که مردم در بهمن ماه سال 57 جرات یافتند که بگویند ما خواهان استقلالیم و این کلمه را در ابتدای اشعار اصلی خود جادادند، البته ناگفته نماند که امام همیشه در صحبتهایش بر استقلال تاکید داشتند و در جایی خطاب به ملت میفرمایند: «شما اگر به خود متکی باشید هیچ گاه به دیگران نیاز ندارید.» اکنون دولتمردان باید با اتخاذ سیاستهای مناسب هم در عرصه داخلی و هم در عرصه بینالملل خصوصا در مورد پرونده انرژی هستهای ضمن توجه به استقلال و حفظ تمامیت ارضی، چالشها و فشارها بینالمللی بر ایران را کاهش داده و زمینه را برای ایرانی آزاد و آباد و مستقل فراهم کنند.
از دیگر مطالباتی که مردم در آن زمان داشتند، آزادی بود. اما نه آن آزادی که آن را بیبند و باری معنی میکنند زیرا در رژیم گذشته بیبند و باری در اوج خود بود و لزومی نداشت که مردم برای خواستن آن قیام کنند. بلکه آزادی به معنای واقعی و مقدس آن مورد توجه مردم بود. مردم آن آزادی و حریتی را خواستار بودند که در اسلام مورد تاکید فراوان بوده و از آن به عنوان نعمت الهی تعبیر شده است. مردم خواهان آزادیهایی بودند که از آنها محروم بودند؛ آزادی قلم، آزادی بیان در انتخابات و آزادی اجتماعات قانونی و شرعی. مردم در جهت یافتن این آزادی قیام کردند و امام در این مورد فرمودند: «ما به مردم آزادی میدهیم تا در چارچوب احکام اسلامی و قانون اساسی عمل کنند.»
در این مقال در خصوص میزان آزادیهای فردی و اجتماعی قضاوت نکرده و داوری را به ملت شریف ایران میسپاریم، اما دولت نهم که شعار آن عدالت، مهرورزی و احترام به حقوق همه شهروندان است باید زمینهای فراهم نماید که همه شهروندان ضمن داشتن آزادی برای ابراز عقیده در عرصههای مختلف بتوانند خواستهها و انتقادات خود را به گوش حاکمیت برسانند تا این خواسته انقلابی بر زمین نماند.
بخش آخر شعار اصلی انقلاب که مردم آن را با افتخار سر میدادند «جمهوری اسلامی»، این بخش از اشعار، عنوان حکومت را در بر میگرفت. جمهوری به معنای رای، اراده و حکومت مردم که آن را در مردمسالاری و دموکراسی نیز میگویند و هدف از انتخاب لفظ اسلامی نیز مبنا بر قراردادن اصول و قوانین دین مبین اسلام در امر حکومت است. اما با تاکید بر این عنوان فرمودند: «جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم و نه یک کلمه زیاد». ضمن اینکه آنقدر به جمهوریت نظام اعتقاد داشتند که رفراندومی را در جهت احترام به آرای مردم برگزار کردند و فرمودند: «مردم مختارند حتی به سلطنت نیز رای بدهند.»
اما با این کار به همه دنیا فهماندند که انقلاب اسلامی به دنبال تامین خواستههای مردم است و در قلب انقلاب اسلامی دموکراسی نهفته است. بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی سخنان فراوانی راجع به رای مردم دادند و در جاهای مختلف رای مردم را مبنا و منشا مشروعیت میدادند، لذا آنانی که با آرمانهای بزرگ امام خمینی(ره) در تضادند و امروز جمهوریت نظام را زیر سوال میبرند و در جهت حذف آن تلاش میکنند باید بدانند که مردم برای تشکیل جمهوری اسلامی قیام کردند و در این راه جدای از هزینههای مادی، هزینههای معنوی و باارزش فراوانی نظیر شهدای انقلاب و جنگ تحمیلی پرداخت نمودهاند. لذا آنها باید بدانند که ملت با همان اعتقاد، شعار استقلال، آزادی جمهوری اسلامی را سر میدهند و به هیچ قیمتی از کنار آن نمیگذرند و هیچ وقت این جمله کلیدی امام خمینی(ره) را فراموش نخواهند کرد؛ «میزان رای ملت است.»