راه پنجم

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
هر روز که میگذرد , آمریکا بیش از گذشته در باتلاق عراق فرو میرود. این روزها برای دولتمردان آمریکائی روزهای بسیار سختی است , زیرا نمیدانند برای آنکه بتوانند عراق را همچنان در چنگ خود حفظ کنند , چه راهی را باید در پیش بگیرند.
برای رویاروئی با انتخابات اخیر عراق , آمریکا چهار راه در پیش دارد که هیچیک از آنها راه اطمینان بخشی نیست.
راه اول , پذیرش نتایج انتخابات است که مفهوم آن , شکست سنگین آمریکا و پذیرش خواست مردم یعنی قطع سلطه آمریکا و پایان دادن به اشغال است . آیا برای بوش و دارودسته جنگ طلب و زیاده خواه او چنین راهی قابل قبول است؟
پاسخ روشن است . آمریکائیها به عراق حمله نکردند که راه را برای انجام یک انتخابات که خود بازنده آن باشند هموار نمایند. آنها با توپ و تانک و بمب و سلاح های کشتار جمعی و اورانیومی به عراق حمله کردند تا به مردم عراق بگویند آمریکا نجات دهنده شماست و این آمریکاست که باید برای شما تصمیم بگیرد نه خودتان و نه هیچکس دیگر.
آمریکائی ها طبق آمارهای خودشان تاکنون ده ها هزار کشته و زخمی در عراق داده اند. آنها ماندن در عراق و تسلط بر ثروت هنگفت نفت این کشور و برخورداری از پایگاه استراتژیک نظامی در این کشور و منطقه را خون بهای سربازان خود میدانند و بهیچوجه حاضر نیستند کوتاه بیایند. برای بوش , دیک چنی و رامسفلد , که جنگ افروزی و خونریزی در عراق را طراحی و اجرا کرده اند , اصولا ماندن ارتش آمریکا در عراق و تامین همه خواسته های سیاسی , نظامی و اقتصادی مورد نظرشان , کاملا حیثیتی شده و راهی جز تلاش برای تامین این خواسته ها ندارند.
راه دوم , دستکاری نتایج انتخابات است . آمریکا مایل بود مهره های مورد نظر خود , یعنی افرادی همچون « ایاد علاوی » را در این انتخابات به قدرت برساند اما نتوانست . اکنون با ادعاهائی که گروه های بازنده انتخابات دارند , آمریکا بهانه ای برای وارد آوردن فشار بر ائتلاف یکپارچه عراق دردست دارد و تلاش می کند نتیجه انتخابات مجلس را تغییر دهد تا راهی برای رسیدن به اهداف خود باز کند.
این راه نیز , علیرغم سفرهای پیاپی مقامات آمریکائی و انگلیسی در روزهای اول بعد از انتخابات به عراق , مسدود است . زیرا نمایندگان سازمان ملل و ناظران بین المللی انتخابات عراق بارها تصریح کرده اند که انتخابات مجلس سالم برگزار شده و مشکلی ندارد. آنها حتی بعد از آنکه وادار شدند در اثر اعتراضات مخالفین و شکست خوردگان در انتخابات , بخشی از آرا را در شهرهای دیاله , حله و کربلا باطل نمایند , باز هم اعلام کردند این اقدام نیز تاثیری در نتایج انتخابات نداشته و ائتلاف یکپارچه همچنان پیشتاز و برنده انتخابات است.
راه سوم , ابطال انتخابات است. این اقدام را آمریکا در الجزایر تجربه کرده و جبهه اسلامی الجزایر را که در دهه گذشته برنده انتخابات مجلس شده بود , از دردست گرفتن قدرت محروم ساخت و سران این جبهه را به زندان انداخت و جریانی را به قدرت رساند که مطلوب واشنگتن بود و دولت بوتفلیقه که اکنون زمام امور الجزایر را دردست دارد , ادامه همان جریان است.
این اقدام نیز در عراق امروز , جواب نخواهد داد. آمریکا در ماجرای الجزایر چنان ضربه خورد که در دهه بعد نتوانست در برابر جناح اسلامی ترکیه که انتخابات را برد , تجربه الجزایر را تکرار کند و به همین دلیل با آنها کنار آمد و پس از پذیرفتن حکومت آنها تلاش کرد آنها را برای باقی ماندن در حکومت , در چارچوب دلخواه خود قرار دهد که البته در این زمینه موفق نیز بود.
با توجه به تجربه ترکیه , اکنون در عین حال که بعید است آمریکا اصل انتخابات عراق را به سبک الجزایر نادیده بگیرد , این احتمال وجود دارد که با برندگان این انتخابات کنار بیاید اما تلاش کند تجربه ترکیه را در عراق پیاده نماید. به همین دلیل , سران ائتلاف یکپارچه عراق باید با ترفندهای آمریکا در این مرحله با هوشیاری کامل برخوردار نمایند تا مبادا کشور مجروح و ملت ستم کشیده خود را به تجربه تلخ ترکیه مبتلا نمایند.
راه چهارم , کودتاست . بوش و دارودسته جنگ افروز او این آمادگی را نیز دارند که اگر از هیچ راهی موفق به تامین خواسته های خود در عراق نشوند و علیرغم میل آنها یک دولت مردمی در بغداد زمام امور را دردست بگیرد , به یک کودتای نظامی متوسل شوند و مهره های خود را روی کار بیاورند. عراق , کشور کودتاهاست و به چنین تغییرات خونینی عادت دارد.
در برابر این توطئه های رنگارنگ آمریکا , برای مردم و رهبران عراق فقط یک راه وجود دارد که چیزی جز مقاومت نیست . بی تردید , آمریکا در برابر مقاومت مردم عراق به زانو درخواهد آمد همانگونه که در برابر مردم ویتنام به زانو درآمد.
بوش و همدستان جنگ افروز او اکنون به اندازه کافی از طرف مردم آمریکا تحت فشار قرار دارند و نزد افکار عمومی جهان نیز بی اعتبار شده اند. بنابر این , آنها به عنوان سردمداران دولت آمریکا اکنون زمینه چندانی برای ادامه راه خشن و جنگ افروزانه ای که برگزیده اند ندارند. درست در همین مقطع است که مقاومت ملت و رهبران عراق میتواند کارساز باشد و اشغالگران آمریکائی را وادار به تسلیم شدن در برابر اراده ملت عراق نماید. این , راه پنجم است.