بسماللهالرحمنالرحیم
ادامه اعتراضات علیه چاپ کاریکاتورهای اهانت آمیز نسبت به ساحت مقدس پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله در روزنامه و نشریات کشورهای غربی , واقعیت مهمی را به رخ میکشد که تاکنون غربی ها از آن غافل بودند. این اعتراضات بقدری گسترده شده که همه کشورهای اسلامی و حتی همه مناطقی را که عده ای مسلمان به عنوان اقلیت در آنجا حضور دارند فرا گرفته است .
این وسعت کم سابقه , دو پیام دارد که یکی برای سران کشورهای غربی است و دیگری برای سران کشورهای اسلامی .
پیام اول که به نظر می رسد سران کشورهای اروپائی و آمریکا آنرا دریافت کرده اند اینست که ملت های مسلمان حاضر نیستند اهانت به مقدسات دینی خود را تحمل کنند و برای برخورد با چنین اقداماتی آمادگی کامل دارند. میزان شور و احساسات مردم در تظاهرات , راه پیمائی ها , تجمعات و اظهارنظرهائی که در این زمینه کرده و می کنند نشان میدهد کینه شدیدی از عاملان این اهانت ها در دل دارند و هیچ چیز نمی تواند آنها را وادار به گذشت نسبت به اهانت کنندگان نماید.
همین واقعیت , نشان میدهد سران کشورهای غربی که بجای عذرخواهی از مسلمانان و برخورد با عاملان این اهانت ها , از این اقدام زشت و ضد اخلاقی حمایت کردند , دچار اشتباه بزرگی شده اند. اهمیت این اشتباه هنگامی به درستی قابل درک خواهد بود که بی اعتباری غرب و میزان منفور بودن سران کشورهای غربی نزد مسلمانان در نظر گرفته شود. مقطع کنونی , که از حدود یک دهه قبل شروع شده , دوران اوج گیری نفرت ملت های مسلمان از قدرتهای غربی است . این نفرت و کینه از دوران استعمار وجود داشت و در دوران استعمار کهنه نیز ادامه یافت و در سالهای اخیر به دلیل جنگ افروزی های آمریکا و انگلیس در چند کشور اسلامی , افزایش حمایت های آنها و سایر کشورهای غربی از رژیم صهیونیستی و مداخلات آشکار غربی ها در امور داخلی کشورهای اسلامی , افزایش چشمگیری یافته است .
اهانت روزنامه دانمارکی « یولند پوستن » به ساحت مقدس پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله , به نفرت مسلمانان نسبت به غربی ها دامن زد و آتش خشم موجود در دلهای آنان را شعله ور ساخت . سران کشورهای غربی نیز بجای آنکه تدابیری برای فرونشاندن این خشم و کاهش نفرت , اتخاذ کنند به آن دامن زدند و وضعیت بحرانی خود را بحرانی تر کردند. اعلام همبستگی پارلمان اروپا با اهانت کنندگان نیز این خطای بزرگ را تشدید کرد. پیام مهم مسلمانان , که احساسات آنها جریحه دار شده , به سران کشورهای غربی اینست که دوران رخوت و خواب آلودگی مسلمانان پایان یافته و ملت های مسلمان از این پس با دشمنان برخوردی جدی خواهند کرد.
پیام دوم , در واقع مکمل پیام اول است و سران کشورهای اسلامی را مورد عتاب قرار میدهد.
واقعیت اینست که سران کشورهای اسلامی در نشان دادن واکنش نسبت به اهانتی که به ساحت مقدس پیامبر گرامی اسلام صورت گرفت , بسیار عقب تر از مردم وارد صحنه شدند و هنوز هم به وظیفه ای که برعهده دارند به درستی عمل نکرده اند. سازمان کنفرانس اسلامی نیز که فلسفه وجودیش دفاع از اسلام و مسلمانان است , یکماه بعد از ورود مردم به صحنه , به فکر تشکیل جلسه افتاد و در بیانیه نیم بندی که داد , کار را به سازمان ملل سپرد! سازمان ملل را هم همه میشناسیم و میدانیم که آلت دست قدرتهای غربی است و حتی اگر دبیرکل آن هم بخواهد مستقل عمل کند , دولتهای صاحب نفوذ بویژه صاحبان حق وتو هرگز اجازه نمیدهند این سازمان دست به اقدامی بزند که برخلاف میل و منافع آنهاست .
بنابر این , سازمان کنفرانس اسلامی به وظیفه ای که دارد عمل نکرده و اینبار نیز مثل همیشه به شعار دادن و کارهای سطحی و بی خاصیت اکتفا نموده است . انتظار این بود که این سازمان قبل از آنکه مردم وارد صحنه شوند , بیانیه منتشر میکرد , جلسه فوق العاده تشکیل میداد و در این جلسه با اتخاذ تصمیماتی جدی , اقدام به برخوردهای اقتصادی , سیاسی و اجتماعی با کشورهای گستاخ غربی مینمود.
پیام مسلمانان معترض به سران کشورهای اسلامی همین است که چرا اینهمه بی عملی چرا اینهمه تاخیر و چرا اینهمه سازشکاری
اگر سران کشورهای غربی پیام مسلمانان معترض را در نیابند , از سران کشورهای اسلامی این انتظار وجود دارد که واقعیت های نهفته در اعتراضات ملت های مسلمان را درک کنند و به وظایف خود عمل نمایند.