مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی با انتشار گزارشی ضمن بررسی تحولات فلسطین به تشریح سیاست خارجی ایران در مورد این مسئله پرداخت.
براساس اعلام واحد اطلاعرسانی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، دفتر مطالعات سیاسی این مرکز با انتشار گزارشی تحت عنوان «تحولات فلسطین و سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران» اعلام کرد که منطقه ژئوپلتیک و ژئواکونومیک خاورمیانه از سال 1948 به دلیل تشکیل رژیم صهیونیستی در سرزمین فلسطین و آوارگی تعداد کثیری از جمعیت این کشور به یکی از کانونهای بحرانی جهان مبدل شده است.
این گزارش که به درخواست تعدادی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی تهیه شده، همچنین با تبیین مفهوم ریشههای تاریخی، اهداف، وابستگیها و افکار صهیونیسم، تاریخچه اشغال فلسطین توسط صهیونیستها را تشریح کرده و افزود: در دورانی که انگلیسیها درباره چگونگی شکست امپراتوری عثمانی با اعراب در حال مذاکره بودند، همزمان با سران صهیونیسم نیز درباره چگونگی تاسیس دولتی یهودی در اراضی فلسطین مذاکره میکردند و بر همین اساس نخستین کنگره صهیونیسم در سال 1897 میلادی در شهر «بال» سوئیس تشکیل و تاسیس دولت یهود در سرزمین فلسطین به تصویب صهیونیستهای حاضر در این کنگره رسید و «هرتزل» طی سخنان در این کنگره اعلام کرد که «همین امروز ما دولت یهودی را به وجود آوردیم.»
در ادامه این گزارش آمده است: در دوم ماه نوامبر سال 1917 بیانیه «لرد بالفور» وزیر خارجه وقت دولت بریتانیا (انگلیس) منتشر شد که در آن از حمایت انگلیس در زمینه تشکیل یک دولت یهودی در سرزمین فلسطین سخن به میان آمده بود و این روند تا 15 مه 1948 ادامه یافت تا این که در این تاریخ ارتش انگلیس عملا زمینه تشکیل دولت صهیونیستی را فراهم آورد و بلافاصله نیز «ترومن» رئیسجمهور وقت آمریکا آنرا به رسمیت شناخت. در واقع تشکیل دولت اسرائیل خواست انگلیس و آمریکا بود به طوری که از 1948 تاکنون این رژیم تحت حمایت همه جانبه آمریکا قرار داشته است.
دفتر مطالعات سیاسی همچنین در این گزارش با مروری بر موافقتنامههای مهم صلح منعقد شده بین مقامات فلسطین و رژیم صهیونیستی تصریح کرد که فروپاشی شوروی سابق، پایان جنگ سرد و تلاش ایالات متحده برای تثبیت موقعیت خویش به عنوان تنها هژمون در کنار سایر عوامل، اعراب را واداشت تا با اسرائیل با سازش بنشینند و به تبع آن کنفرانس مادرید در اکتبر 1991 با حضور نمایندگان فلسطین و اسرائیل به همراهی آمریکا و روسیه تشکیل شد و دو سال بعد در اوت سال 1993 ساف و اسرائیل سند تاریخی «اعلامیه اصول» را در اسلو به امضا رساندند که پیرامون انتقال تدریجی قدرت از اسرائیل به فلسطین و عقبنشینی نیروهای اسرائیلی از کرانه باختری و نوار غزه بود. پروتکلهای «الخلیل» و «وای ریور» و «شرم الشیخ» و «نقشه راه» نیز به ترتیب بعدها بین مقامات فلسطینی و اسرائیلی به امضا رسیدند و همچنین با تلاش جمعی از فلسطینیها و اسرائیلیها در اکتبر سال 2003 یک موافقتنامه غیردولتی تحت عنوان «طرح ژنو» توسط طرفین امضاء شد.
این گزارش در ادامه با اشاره به دلایل شکست مذاکرات و طرحهای صلح، دستاوردهای انتفاضه را تبیین و شرایط اجتماعی و اقتصادی کنونی فلسطینیها را تشریح کرده است.
مرکز پژوهشها در پایان گزارش خود ضمن بررسی تلاشهای دیپماتیک ایران پیرامون مسئله فلسطین، تاکید کرده که موضع جمهوری اسلامی ایران تشکیل یک دولت مستقل در فلسطین اشغالی است و بعد از آن است که میتوان به تحقق صلح و آرامش در خاورمیانه امید داشت.