"توجه کشورهای اروپایی به دو موضوع اختلافات لبنان و روند صلح کشورهای عربی با اسراییل این بار به دستور آمریکا شکل دیگری یافته است.
آمریکاییها که برگههای بازیاش در توافقنامهی اسلو رو شد و در بغداد سوخت، اکنون سعی دارد در فلسطین آنها را احیا کند. کنفرانس آناپولیس شاید آخرین دسیسه بوش برای جبران خسارتهایی است که از سیاستهای اشتباه وی در منطقه نشات گرفته است."
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) روزنامهی عربستانی الریاض در تحلیلی تحت عنوان "درهای صلح در آناپولیس باز نخواهد شد" به ارزیابی اهداف برگزاری این کنفرانس پرداخته است.
در این تحلیل آمده است: "کنفرانس بینالمللی صلح خاورمیانه برای تحقق اهداف آمریکا نیازمند افزایش تضمین از سوی کشورهای عربی است که بتواند تا حدودی تیرگی وجههی اروپا و آمریکا را از بین ببرد. اجماع کشورهای عربی به ویژه کشورهای ذیربط رونده صلح و تاثیر این اجماع بر اتخاذ هر تصمیمی در این کنفرانس نقش به سزایی در این مساله خواهد داشت که اعراب این بار دیگر فریب وعدههای پوچ و توخالی غرب را نخورند زیرا تجربههای دور و نزدیک گذشته این مساله را به اثبات رسانده است که کشورهای غربی گامی جز در راستای حفظ منافعشان و اهداف اسراییل اتخاذ نخواهند کرد."
این تحلیل میافزاید: "چیزی که امروز در اثبات این موضوع مشهود است درخواست حال حاضر اسراییل از فلسطینیان است که از آنها میخواهد موجودیت کشور یهودی را در سرزمینهایشان به رسمیت بشناسند و در صورت عدم پذیرش این درخواست تهدید کرده که مذاکرات صلح را قطع خواهد کرد. این موضع اسراییل هرگونه نتیجهی مورد انتظار اعراب را از کنفرانس آناپولیس غیر ممکن و در عین حال حضور فعال کشورهای عربی را در این کنفرانس امری ضروری ساخته است زیرا مسلما فلسطینیها از اهداف و آرمانهایشان چشم پوشی نخواهند کرد و کشورهای عربی نیز هرگز این مساله را نخواهند پذیرفت و مسلما هر گونه تصمیمگیری در این کنفرانس درخصوص صلح با فلسطین ریشه در گامهای بعدی اسراییل در قبال صلح با کشورهای عربی دارد."
الریاض با اشاره به اعمال فشار برخی کشورهای عربی علیه فلسطینیان و در مقابل عدم اعمال فشار آمریکا و اروپا بر اسراییل جهت مشخص نمودن چارچوب صلح و در مفاد مهمی هم چون مرزهای کشور فلسطین، آوارگان فلسطینی و زندانیها و به رسمیت شناختن این مسایل مینویسد: "بیش از 50 سال از این بحران میگذرد و امروز این مساله در بطن شکاف فرو رفته است و هیچ گونه جدیتی در موضعگیری کشورهای مقابل اعراب یعنی اسراییل و آمریکا و اروپا وجود ندارد. اسراییل نمیخواهد در بافت جغرافیایی قرار گیرد که اکثریت آن متعلق به اعراب است و پیامدهای این موضوعگیریها و عدم جدیت در قبال روند صلح به موضوع بحران عربها و اسراییل تبدیل شده است."
در ادامه این تحلیل آمده است: "کشورهای عربی تاکنون انعطاف پذیریهای زیادی نشان دادهاند اما در مقابل غرب و اسراییل از آنها وام بیبهره میخواهند و این درخواستی بیحساب و کتاب و پر از اشتباه است و آمریکا که به دلیل سیاستهای آشوبگرانهاش در منطقه در بدترین شرایط از نظر روابط با کشورهای عربی قرار گرفته باید بداند که تلاش این کشور برای متوازن نشان دادن سیاستهای دولتش بیفایده است و به دروغی بزرگ تبدیل شده که جز گمراهان کسی دیگر آن را تصدیق نخواهد کرد."
در پایان این تحلیل آمده است: "با این که تونی بلر، فرستاده ویژهی کمیتهی چهار جانبه صلح از طرحش برای ساخت فلسطین سخن میگوید و وزرای امور خارجهی فرانسه و آمریکا نیز سعی دارند خودشان را علاقمند به حل و فصل عادلانه بحران خاورمیانه جلوه دهند اما باید بدانند که در استفاده از عبارتهای حقوقی و قانونی به نفع اسراییل بسیار حیله گرانه عمل میکنند و مردم منطقه به خوبی این موضوع را دریافتهاند اما با وجود این اعراب آمادهاند تا با چشم و گوش باز حتی گذشته را نیز فراموش کنند مشروط به آن که راهکارهایی عملی و قانونی در کنفرانس آناپولیس ارایه شود نه اظهاراتی خصمانه و فریبکارانه، زیرا در این صورت این ترفند نیز هم چون ترفندهای گذشته به بن بست خواهد رسید و درهای صلح در کنفرانس آناپولیس نیز باز نخواهد شد."