گروه سیاسی، فرنوش امیرشاهی: هر چه از روزهای باقی مانده به زمان برگزاری انتخابات مجلس هشتم کاسته می شود، تعداد جریان های منشعب از اصولگرایان افزایش می یابد.
راستگرایان که در تلاشند تحت لوای «جبهه متحد اصولگرایان» به همگرایی -هرچند نسبی- دست پیدا کنند، شاهد انشعاب گروه های مختلفی از بطن این جریان و اعلام آمادگی آنها برای ورود مستقل به عرصه انتخابات هستند. پس از تشکیل شورای 6+5 و حمایت سه گروه عمده اصولگرایان سنتی، کلاسیک و رادیکال پیش بینی ها بر این بود که راه رسیدن به ائتلاف هموارتر خواهد شد، اما پس از ورود شورای مورد وثوق اصولگرایان به فاز اجرایی و بروز مشکل «سهم خواهی» در این جریان، گروه های مختلف - آشکار و نهان- در حال جدایی از بدنه جبهه اصولگرایان متحد هستند. در همین راستا، دبیر سیاسی ائتلاف حزب الله ایران از تدوین فهرست 900 نفره یی متشکل از نامزدهای واجد شرایط نمایندگی مجلس خبر داد. به گفته «کنعانی مقدم» لیست فوق از فهرست اصولگرایان به ویژه در تهران مستقل است و هنوز فراخوان برای ثبت نام از دیگر کاندیداها ادامه دارد. او همچنین به ایسنا گفت که تاکنون 80 نماینده مجلس به فراکسیون حزب الله ایران پیوسته اند. این تشکل چندی پیش با انتقاد از عملکرد انتخاباتی اصولگرایان رسماً راه خویش را از سایر گروه های اردوگاه راستگرایان جدا کرد. کانون اسلامی مهندسین نیز تشکل دیگری است که ستاد انتخاباتی خود را برای حضور مستقل در انتخابات فعال کرده است. با جدایی هایی از این دست انسجام میان اصولگرایان دستخوش تغییرات ناگزیری خواهد شد. چرا که ارائه هر لیست مستقلی در انتخابات به معنای شکستن رای فهرست اکثریت اصولگرایان خواهد بود که شانس پیروزی آنان را کاهش می دهد. به همین دلیل بزرگان این جریان در پی راهکاری برای جلب نظر معترضان هستند و رایزنی ها برای تعامل میان مجموعه محافظه کاران آغاز شده است. در این میان اصولگرایان سنتی فعالیت چشمگیرتری داشته اند. حجم سفرهای استانی «محمدنبی حبیبی» دبیرکل حزب موتلفه اسلامی به خوبی موید این نکته است. به علاوه لحن «اسدالله بادامچیان» در گفت وگو با ایسنا نیز نقش آشتی جویانه وی را نشان می دهد: «اختلاف سلایق درون طیف اصولگرایان یک نوع چالش فراروی آنها است. بحث های استقلال گروهی و فردی یا جریان سوم، جریان انقلابی و جریان میانه رو بیشتر سلیقه یی است تا اینکه مبنای اختلافات جدی و تفرقه باشد. امیدواریم تفاهم کلان اصولگرایی، سلایق مختلف را راضی کند.»
طیف سنتی اصولگرایان هرچند به واسطه نامهربانی جوانان آبادگر در انتخابات ریاست جمهوری گذشته کنار گذاشته شدند، ولی تجربه انتخابات شوراها و برخی عملکردها در دولت نهم، سبب شد که آنان دوباره مورد اقبال قرار گیرند و وجهه خویش را بازسازی کنند. هم اکنون جبهه پیروان خط امام و رهبری - شامل 13 تشکل اصولگرای سنتی- نقش تاثیرگذاری در هدایت مجموعه راستگرایان دارند، تا آنجا که اصولگرایان رادیکال ناگزیر به هماهنگی با بخش سنتی شدند. با این حال شواهد حاکی از آن است که این رویه دوامی نخواهد داشت و زمزمه های نارضایتی از گوشه و کنار به گوش می رسد. «علی دورانی» دبیرکل ائتلاف آبادگران جهادی یکی از معترضان است: «ما به ترکیب شورای 11 نفره جبهه متحد اصولگرایان اعتراض داریم، چرا که در این گروه بیشتر افراد اصولگرای محافظه کار قرار دارند و تعداد اصولگرایان پیش رو در این گروه کم است.»
وی با طرح این موضوع که انتخاب اعضای گروه 11 نفره دموکرات نبوده است، به ایسنا گفت: «ما هنوز توجیه نیستیم که چرا گروه های حامی دولت که در انتخابات شوراها نتیجه چندانی نگرفته اند، در حال حاضر دو نماینده در این ائتلاف دارند. در حالی که گروه هایی نزدیک به قالیباف و رضایی در این شورا حضور چندانی ندارند.»
گلایه آبادگر جهادی نشان می دهد که در جبهه اصولگرایان متحد، جریان هایی در شرف ظهور هستند. بر این اساس می توان تحلیل کرد که حامیان «محمدباقر قالیباف» و حامیان «محمود احمدی نژاد» که هر دو در دسته اصولگرایان می گنجند، در دو جبهه مختلف فعالیت می کنند و هر دو درصدد فرستادن کاندیداهای بیشتری به مجلس شورای اسلامی هستند. در این میان آنها از پشتیبان هایی نیز برخوردار هستند. چنانچه «محسن رضایی» و به تبع آن فراکسیون وفاق و کارآمدی به یاری شهردار تهران شتافته اند. «محمدتقی مصباح یزدی» نیز با فرستادن تعدادی از شاگردان خود به رقابت های انتخاباتی، در پی تقویت همفکران رئیس جمهور و رایحه خوش خدمت است. همچنین وجه اشتراک این دو جریان حمایت طیفی از نیروهای فعال سیاسی با صبغه نظامی از هر دو طرف است.
هیچ کدام از دو جریان فوق تاکنون جدایی خویش را از جبهه متحد اصولگرایان اعلام نکرده اند بلکه با چراغ خاموش اهداف شان را پیگیری می کنند.
اما در کنار آنها، اصولگرایان سنتی نیز با تمام قوا وارد فعالیت های انتخاباتی شده اند. این جریان تنها راه کسب صندلی های سبز مجلس را حرکت در چارچوب مدیریت شورای 6+5 و ارائه لیست مشترک می دانند. آنان برای رسیدن به این هدف «اعتدال گرایی» و دوری از «تندروی» را در سرلوحه برنامه های انتخاباتی قرار داده اند و با این شعار خواهان تحت کنترل قراردادن نیروهای جوان هستند. در واقع قصد پدران سنتی مدیریت مجموعه اصولگرایان و بازگشت به موقعیت گذشته است. از همین رواست که «کمال سجادی» به ایسنا می گوید: «مزاج جامعه اعتدال گرایی است و ما در ارتباط با جناح رقیب و سایر اصولگرایان این روش را برگزیده ایم.»
با این حال گویا تاکید بیش از حد پدران سنتی اردوگاه اصولگرایان به میانه روی آنان را از توجه به طیفی از این جریان که اتفاقاً اعتدالگراتر از سایرین هستند، غافل کرده است. نمایندگان عضو فراکسیون اصولگرایان مستقل - منشعب از فراکسیون اکثریت مجلس هفتم- در این دسته قرار دارند.آنها با در پیش گرفتن مشی انتقادی از برخی عملکردهای دولت نهم که تندروانه ارزیابی می کنند و سکوت مجلس در این مقوله، راه خویش را از اکثریت اصولگرایان مجلس جدا کردند، هم اکنون نیز بنا است لیست انتخاباتی اعضای فراکسیون مستقل، متفاوت از سایر گروه های اصولگرا باشد. به این ترتیب راستگرایان که در تلاشند با تشکیل شورایی مورد وثوق همه تشکل ها و تفکرات اصولگرایی، اختلاف را به ائتلاف بدل کنند، با انشقاق جریان های مختلف و اعلام حضور مستقلانه روبه رو هستند. افزایش تعداد گروه های منشعب از اصولگرایان و جدایی راه انتخاباتی آنها، مشکل تازه یی است که در کنار «سهم خواهی» برخی جریان های عضو جبهه متحد اصولگرایان خودنمایی می کند. اردوگاه اصولگرایان روزهای پرتنشی را تجربه می کند و اعضای آن ناچارند دور از چشم رسانه ها، مسائل داخلی خویش را حل کنند. هدف این جریان بستن لیست واحد انتخاباتی است که با وجود حجم مشکلات خیمه گاه راستگرایان امری سخت به نظر می رسد.
باید به نظاره نشست بزرگان اصولگرا - چه در شورای شش نفره و گروه مرضی الاطراف و چه در نشست های خصوصی انتخاباتی- چگونه می توانند راه رسیدن به کرسی های مجلس هشتم را هموار کنند؟