بسماللهالرحمنالرحیم
نزدیکی های انتخابات که می شود ولخرجی ها هم شروع می شود. عده ای برای جلب نظر رای دهندگان از کیسه خرج می کنند و مثلا چلو کباب و اسباب بازی میدهند و عده ای هم از اعتقادات خرج می کنند و چشمشان را به روی بی بندوباری می بندند.
نیروی انتظامی از هفته گذشته و در ادامه اجرای «طرح ارتقای امنیت اجتماعی» تصمیم گرفت با بدپوشی های مخصوص فصل سرما که نوعی بی بندوباری خطرناک است مقابله کند. این تصمیم درست از همان روز اول با مقاومت های پیاپی از درون حکومت مواجه شد بطوری که یکی از مقامات در جواب سئوال جهت دار خبرنگار یک خبرگزاری دولتی که پرسیده بود : آقای احمدی نژاد در دوران تبلیغات انتخاباتی گفته بود مشکل ما پوشش و بیرون ماندن تار موی زنان نیست ولی چرا اکنون شاهد این برخوردها هستیم گفت : «ما از این برخوردها راضی نیستیم و تغییری در نگاه رئیس جمهور به وجود نیامده است» . وی در ادامه جواب به همین سئوال که مشخص بود با هدف خاص تنظیم و مطرح شده بود گفت : « نیروی انتظامی در طرح امنیت اجتماعی ضابط قوه قضائیه است و کارهائی می کند که زیر نظر قوه قضائیه است و ارتباطی با دولت ندارد » . دراین مصاحبه از این مقام دولتی این جمله عجیب هم نقل شده است که «تشخیص مصادیق بدحجابی با علماست» !
هرچند معلوم نیست این مقام دولتی از انداختن توپ به زمین علما چه هدفی را دنبال می کند ولی این نکته قطعی است که گوینده این سخن میداند که وظیفه علما بیان حکم است و تشخیص مصادیق با مخاطبان می باشد. شاید خوشبینانه ترین احتمال این باشد که این قسمت از مصاحبه به درستی نقل نشده و اشتباهی در آن رخ داده است .
جالب تر اینکه یکی دیگر از مقامات دولتی نیز با موضع گیری مشابه درصدد مقابله با «طرح ارتقا امنیت اجتماعی» برآمده و در پاسخ به سئوالی در این زمینه گفت : « ایجاد فضایی برای آزادی بیان مهمترین کار نسل انقلاب در زمان طاغوت بود درحال حاضر اگر می بینیم جریانات سیاسی بجای آزادی بیان مدل پوشش را مسئله اول جامعه قرار داده اند کل فضای جامعه را توانسته اند در یک دسیسه قرار دهند » . این مقام دولتی پا را فراتر گذاشت و در ادامه افزود : « تمام تمدن های بزرگ هدفشان این نیست که نوع پوشش را وسیله ای برای رسیدن به تعالی انسانی قرار دهند » . وی در توضیح این جمله افزود : « قبل از انتخابات بارها با رئیس جمهور صحبت کرده ام مسئله ما نوع پوشش نیست و از بیرون ما گرفتار این موضوع شده ایم تا جامعه اولویت های واقعی خود را که بحث عدالت و اجرای آن است نتواند درک کند » .
این قبیل اظهارات تا آنجا که به عنوان یک نظرسنجی مطرح می شوند مشکلی ایجاد نمی کنند و اشخاص نیز می توانند نقطه نظرات خود را بیان نمایند تا مردم مجال شنیدن و انتخاب داشته باشند. اما همین افراد وقتی به عنوان مقامات دولتی چنین مطالبی را مطرح می کنند موضوع فرق می کند و باید چنین سخنانی را به عنوان موضع حکومتی در نظر گرفت و با آن مواجه شد.
اولین معیار برای سنجش صحت این موضعگیری ها قانون اساسی و قوانین مبتنی بر قانون اساسی است . قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران همه مسئولان این نظام در قوای مختلف را موظف می کند همه موضعگیری های گفتاری و عملی شان در چارچوب قانون اساسی باشد و هیچکس حق ندارد عقاید شخصی خود را بر جامعه تحمیل نماید. روش های اجرائی را نیز قانون مصوب مجلس شورای اسلامی مشخص نموده و حتی نمایندگان نیز در تصویب قوانین حق ندارند از چارچوب قانون اساسی و موازین شرعی خارج شوند.
درباره صیانت جامعه از بی بندوباری ها و درباره پوشش و رفتار اجتماعی زنان قوانین روشنی وجود دارد که «طرح ارتقا امنیت اجتماعی» براساس آن قوانین تدوین شده و لازم الاجراست . حتی اگر دولت و هر یک از مقامات دولتی این طرح را به هر دلیل قبول نداشته باشند نباید با تبلیغات بر سر راه اجرای آن مانع تراشی کنند. این مشکل در دولت اصلاحات وجود داشت ولی از دولتی که با عنوان « اصول گرا » بر سر کار آمده چنین موضعگیری هائی باورکردنی نبود.
تعبیراتی از قبیل « تهاجم فرهنگی » و « شبیخون فرهنگی » که به مجموعه ای از نوشتارها گفتارها و رفتارهای ضدارزشی باهدف تخریب فرهنگی نظر دارند این واقعیت تلخ را به رخ میکشند که یکی از عوامل انحطاط جامعه آلودگی هائی است که از رهگذر بی بندوباری های ظاهری زنان و فریب و وسوسه هائی که از این طریق متوجه جوانان می شود. خلاصه کردن این موضوع در یک تار مو و بستن پرونده قطوری که از انحرافات جوانان در اثر همین بی توجهی ها و سهل انگاری ها وجود دارد و هر روز بر اوراق سیاه آن افزوده می شود از دولتمردانی که نام اصولگرا برخود گذاشته اند بهیچوجه قابل قبول نیست . به تاریخ اسپانیا و اندلس مراجعه کنید و ببینید که دولت های اروپائی برای از پا در آوردن مسلمانان و پایان دادن به حکومت آنان در آن سرزمین چگونه از بی بندوباری های جنسی به عنوان یکی از ابزارهای کارآمد استفاده کرده اند. اگر از تاریخ غمبار مسلمانان اسپانیا و اندلس عبرت نمی گیریم لااقل به آنچه هم اکنون غربی ها میگویند و گفته های خود را با ماهواره ها و سی . دی ها و سایر ابزارهای تبلیغاتی جدید عملی می کنند توجه کنیم و این واقعیت را باور نمائیم که «تهاجم فرهنگی» و «شبیخون فرهنگی» واقعیت دارد و اگر امروز در برابر این توطئه نایستیم فردا دیر است .
فرعی دانستن موضوع فرهنگ عمومی و بی اهمیت دانستن رواج بی بندوباری و مقابله با آنرا مزاحم برقراری عدالت دانستن از عجایب روزگار ماست ! اولا چه کسی گفته است که پرداختن به طرح امنیت اخلاقی مزاحم تحقق عدالت است و ثانیا جامعه ای که از عدالت برخوردار باشد ولی از نظر اخلاقی و فرهنگی سقوط کرده باشد چه ارزشی دارد آیا اینها بهانه تراشی هائی برای اهداف دیگر نیست؟
پیروزی در انتخابات را برای چه میخواهید اگر حکومت کردن بر مردم برای پاسداری از ارزشها و اعتقادات نباشد آیا جز آنکه وبال گردن باشد چیز دیگری است چرا به انتخابات که نزدیک می شویم اعتقادات فراموش می شود آیا اینگونه رفتارها موجب غضب خدا و پس گرفتن نعمت ها از ما نمی شود؟!
نیروی انتظامی مطمئن باشد که مبارزه با بدحجابی و بی بندوباری برای تامین امنیت اخلاقی و صیانت از فرهنگ عمومی جامعه یک ضرورت اجتناب ناپذیر است و نباید به موضعگیری های بی مبنائی که این روزها مشاهده می شود از هر کس و هر جریان که باشد اعتنا کند. مردم پشتیبان نیروی انتظامی هستند چون خواهان امنیت اخلاقی و اجتماعی هستند و در همه مراحل از این اقدام خداپسندانه حمایت خواهند کرد.