تاریخ انتشار : ۲۶ دی ۱۳۸۷ - ۰۷:۵۴  ، 
شناسه خبر : ۶۵۰۱۰

صادق راستگو
اگر در حیات کنونی رژیم صهیونیستی یک تن باقی مانده باشد که با موسسان این رژیم همکاری یا به قول قدیمی ها شاگردی آنها را کرده باشد، باید از شیمون پرز نام برد. شیمون پرز یا آنچه نام اصلی وی است، شمعون پیرسکی اکنون 85 سال دارد و در سال 1923 در لهستان آن روز - روسیه سفید امروز- به دنیا آمد و مانند بسیاری از دیگر صهیونیست ها در دهه 1930 هنگامی که فلسطین تحت قیمومیت انگلیسی ها بود به همراه خانواده اش به این سرزمین مهاجرت کرد. پدرش که یک تاجر چوب بود وی را به مدرسه کشاورزی فرستاد اما او از همان زمان دارای افکار شدید صهیونیستی بود و با پیوستن به سازمان تروریستی و مخوف هاگاناه، مسوول قسمت تامین نیرو و پشتیبانی آن شد.
ژدر این سازمان تروریستی وی دوره های ترور و سیاست را نزد بن گوریون از موسسان و رهبران صهیونیسم جهانی آموخت و در همین سازمان بود که با افرادی نظیر لیوی اشکول هم مکتب شد تا جایی که بعد از گذشت 60 سال هنوز هم زیر پرچم این دو قرار داشته و آن را از افتخارات خود می داند. پرز بر این باور است که ارتش این رژیم و سلاح های مورد نیاز آن را تهیه کرده و در این راستا فعالیت های گسترده ای هم داشته است. او هیچگاه به عنوان یک نظامی کار نکرده و همیشه در قامت یک دیپلمات ظاهر شده؛ دیپلماتی که ردای وابسته نظامی را بر تن می کرد و به هر کشوری که می رفت دنبال سلاح بود. در راستای همین کار هم با سازمان جاسوسی موساد همکاری نزدیکی داشت به گونه ای که بسیاری از سلاح هایی را که این رژیم در دهه 60 و 70 قرن گذشته ساخت توسط جاسوسی از کشورهای اروپایی به خصوص فرانسه بود. هواپیمای جنگی کفیر را صهیونیست ها با دزدیدن طرح هواپیمای شکاری میراژ فرانسه که در سوئیس مونتاژ می شد، ساختند.
یکی از مهم ترین اقدامات پرز، مسلح کردن رژیم صهیونیستی به سلاح هسته ای است. وی با همکاری سازمان جاسوسی موساد توانست پایه های ساخت نیروگاه هسته ای دیمونا را بنا کرده و در اواخر دهه هفتاد این رژیم را مجهز به بمب اتم کند که اکنون تمام خاورمیانه را در هاله ای از ناامنی فرو برده است. وی با همکاری نزدیک با فرانسوی ها توانست این اقدام را انجام دهد تا جایی که امروزه این رژیم دارای بیش از 200 کلاهک اتمی است و در این مورد هم به هیچیک از مجامع بین المللی پاسخگو نیست. اما در روند حیات سیاسی، از وی به عنوان سیاستمدار ناکام نام می برند. وی سالیان دراز رهبری حزب کارگر را بر عهده داشت اما در این سمت تنها دوبار توانست پست نخست وزیری را به دست آورد. یک بار در سال 1984 تا 1986 و بار دیگر پس از هلاکت اسحاق رابین در سال 1995 تا 1996 که عنوان کفالت نخست وزیری را برعهده داشت. در همین دوره بود که وی برای پیروز شدن در انتخابات داخلی این رژیم، جنگ 1996 را بر لبنانی تحمیل کرد که در جریان آن ماجرای قتل عام ساکنان روستای قانا پیش آمد و نزدیک به 100 لبنانی بی گناه به دستور وی کشته شدند. پرز پس از تشکیل حزب کادیما توسط آریل شارون در ژوئیه 2006 به این حزب رفت و از طرف همین حزب هم اکنون به عنوان نهمین رئیس رژیم اسرائیل کار می کند.