محمدعلی فیروزآبادی
<بنیامین نتانیاهو> در سال 1996 و پس از یک رشته عملیات شهادت طلبانه مبارزان فلسطینی علیه اهداف صهیونیستی، به نخست وزیری اسرائیل انتخاب شد. سلف او یعنی <شیمون پرز> اما دقیقا به دلیل همین حملات به سرعت اعتبار خود را از دست داد و بدین ترتیب راه را برای نتانیاهو باز کرد. نتانیاهو در عمل هیچ اطمینانی به <یاسر عرفات> نداشت و ادامه روند صلحی را که در دوران پرز آغاز شده بود با این بهانه که تشکیلات خودگردان فلسطین به وظایف خود عمل نکرده است، متوقف کرد.
اگرچه نتانیاهو در مقام نخست وزیر با عرفات در مورد عقد قرارداد <وای> به توافق رسید اما همه کارشناسان عقیده داشتند که وی در عمل برای توقف این روند تلاش می کند. نتانیاهو در همین راستا در دوم آگوست 1996 تصمیمی بس چالش برانگیز گرفت و ساخت شهرک های یهودی نشین در مناطق فلسطینی را بار دیگر آغاز کرد و ظرف چند هفته دستور افزایش تعداد این شهرک ها را داد.
سیاست های خصمانه نتانیاهو در آغاز کار برای اسرائیل نتایجی را هم در برداشت و دولت او توانست برخلاف اسلاف و اخلاف خود، تا اندازه ای از حملات انتحاری در داخل اسرائیل جلوگیری کند.
اما با این وجود بخش بزرگی از رسانه ها و طبقه به اصطلاح روشنفکر اسرائیل با سیاست های نتانیاهو از در مخالفت درآمدند و شایعات در مورد زندگی خصوصی وی نیز کار را به جایی رساند که همه اعتبار نتانیاهو نزد اسرائیلی ها از بین رفت. نقطه اوج این بی اعتمادی نتیجه انتخابات سال 1999 بود که طی آن نتانیاهو از <ایهود باراک> شکست خورد و به طور موقت از سیاست دور شد.
پس از کناره گیری حزب کارگر از کابینه <آریل شارون> در سال 2002، شارون هم حزبی خود در لیکود یعنی نتانیاهو را به سمت وزیر امور خارجه گمارد اما نتانیاهو در این سمت با شارون از در تقابل درآمد و در نهایت بازنده این میدان شد. ولی بعد از انتخابات سال 2003 بود که نتانیاهو پست وزارت اقتصاد را در دولت جدید شارون پذیرفت.
نتانیاهو همواره از جمله تندروهای حزب لیکود به شمار می آید و صراحتا با دولت مستقل فلسطین مخالفت می کند. او همیشه با شارون رقابت داشت و تلاش می کرد با برپایی یک رفراندوم در مورد <طرح خروج از غزه> دولت وی را تضعیف کند اما در هفتم آگوست 2005 نتانیاهو در اعتراض به مصوبه کابینه اسرائیل مبنی بر فاز اول خروج از نوار غزه، از پست وزارت اقتصاد کناره گیری کرد.
نتانیاهو در شب 19 دسامبر 2005 توانست در انتخابات داخلی حزب لیکود رقیب خود <سیلوان شالون( >وزیر خارجه وقت اسرائیل) را از پیش روی بردارد. این در حالی بود که چند هفته قبل از آن آریل شارون به همراه تعداد زیادی از نیروهای قدیمی لیکود از این حزب خارج شده و حزب جدیدی به نام <کادیما> تاسیس کرده بودند؛ حزبی که شانس زیادی برای پیروزی داشت و در 28 مارس 2006 توانست این پیروزی را مسجل کند. اما این بار و در نبود شارون (به دلیل سکته مغزی) در دولتی که از دو حزب کادیما و کارگر تشکیل شد و رئیس آن <ایهود اولمرت> بود، نتانیاهو و همفکرانش دیگر جایی نداشتند. بدین صورت نتانیاهو و حزب لیکود در کنیست هم در اقلیت قرار گرفته و کاملادر موضع اپوزیسیون جای گرفتند.
در جریان لشکرکشی و شکست اسرائیل از لبنان این شایعه رواج پیدا کرد که نتانیاهو به احتمال قوی یک دولت اضطراری تشکیل می دهد که البته چنین اتفاقی نیفتاد. اما شکست در لبنان کافی بود تا بار دیگر نتانیاهو با قدرت تمام وارد عرصه شود و علیه رقیبش اولمرت و حزب او دست به کار شود. علاوه بر آن اتهامات فساد مالی علیه اولمرت و کناره گیری وی نیز ظاهرا وضعیت حزب لیکود در نظرسنجی ها را بهبود بخشیده است و این می تواند برای شخص نتانیاهو مایه امید باشد.
حالانتانیاهو می خواهد بار دیگر شانس خود را امتحان کند. این صهیونیست با تجربه شخصیتی متضاد در میان افکار عمومی اسرائیل دارد. نتانیاهو در سال 1996 جوان ترین نخست وزیر اسرائیل و در عمل رهبری جناح راست حزب لیکود را برعهده داشت.
میان اسرائیلی ها با نتانیاهو نوعی به اصطلاح عشق همراه با نفرت برقرار است. این صهیونیست بزرگ شده در آمریکا به خوبی می داند که چگونه وارد عرصه شود و از رسانه ها به سود خود استفاده کند. بی تردید در صورت بازگشت نتانیاهو به نخست وزیری اسرائیل، روند صلح خاورمیانه در ابهام به مراتب بیشتری فروخواهد رفت.
نتانیاهو اولین نخست وزیر اسرائیل بود که توسط پلیس و به اتهام رشوه گیری، کلاهبرداری و اختلاس مورد بازجویی قرار گرفت. همسر سوم وی نیز متهم به پرداخت هزینه های شخصی و خرید اموال با استفاده از پول مالیات دهندگان است. البته این اتهامات نمی تواند دلیلی برای شکست احتمالی نتانیاهو در این انتخابات باشد و گذشته از آن هیچ دادگاهی هم برای رسیدگی به این اتهامات تشکیل نشده است.
نتانیاهو حتی در میان راست گرایان حزب خود نیز از حمایت کامل برخوردار نیست و جالب آنکه با وجود همه کارشکنی هایش در رابطه با ادامه روند صلح، بسیاری از آنها او را به دادن امتیاز به عرفات متهم می کنند! نتانیاهو هنوز هم نتوانسته است اعتبار لازم برای نخست وزیری را به دست آورد و بعید به نظر می آید که در عرصه سیاسی آینده اسرائیل بتواند در کسوت رئیس دولت صهیونیست به ایفای نقش بپردازد و بسیاری پیشاپیش وی را بازنده رقابت با <زیپی لیونی> عنوان می کنند.