"از سال 1974 در جریان اهداف هستهیی هند قرار داشتهایم؛ من و دیگر رییسان جمهور آمریکا به این سیاست تاکید داشتهایم کشورهایی که از امضای پیمان منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی (ان پی تی) امتناع میکنند نباید تکنولوژی هستهیی یا سوخت هستهیی در اختیار داشته باشند." "برای تثبیت این سیاست به عنوان یک اصول رسمی سیاست خارجی ما، با رهبران احزاب مختلف در کنگره آمریکا برای تصویب قانون پیمان منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی در سال 1978 به طور نزدیکی همکاری کردم.
در سال 2006 قانون هاید (Hyde) توسط جورج بوش، رییس جمهور آمریکا برای مشخص شدن وضعیت نهایی پیمان هستهیی میان آمریکا - هند به امضاء رسید.
این دو قانون برای تشویق تابعیت جهانی با اصول پیمان منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی طراحی شده بود که با استقبال از سوی بیش از 180 کشور دنیا روبرو شد. فقط اسراییل هند پاکستان و کرهی شمالی از پذیرفتن این طرح استقبال نکردند."
"در سالهای اخیر دولت آمریکا یکسری اقدامات نادرست را انجام داده است، برای نمونه، پیمان موشکهای ضد بالستیک را رها کرد، در آزمایش تسلیحات هستهیی و توسعه این امور محدودیتهایی اعمال کرد و سیاست طولانی مدت تهدید کشورهای غیر هستهیی با سلاحهای هستهیی را دنبال کرد.
این اقدام واشنگتن چین، روسیه و دیگر قدرتهای دنیا را تشویق کرد تا با اقدامات ارتجاعی به این اقدام واشنگتن پاسخ دهند.
این موضوع پیامهای مختلفی به کرهی شمالی، ایران و دیگر کشورهایی که دانش فنی برای رسیدن به سلاح هستهیی داشتند، ارسال کرد.
توافقنامهی فعلی میان هند و آمریکا چالشی در جهان بوجود آورده است که معاهده جهانی برای منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی را تضعیف میکند.
اگر درخواستهای خاص هند قابل قبول است پس چرا باید دیگر امضا کنندگان ان پی تی از جمله برزیل، عربستان، مصر و ژاپن از دستیابی به تکنولوژی هستهیی منع شوند؟"
"بدون شک رهبران سیاسی هند در اداره زرادخانههای هستهییشان به همان اندازه مسوول هستند که دیگر پنج قدرت اصلی هستهیی دنیا مسوول هستند. اما در این جا یک تفاوت چشمگیر وجود دارد؛ پنج کشور اصلی هستهیی جهان پیمان منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی را امضا کردهاند و تلاش کردند که از تولید مواد شکاف پذیر برای سلاحهایشان جلوگیری کنند.
گروه تامین کنندگان مواد هستهیی - یک نهاد با 45 کشور عضو - تجارت هستهیی با کشورهایی را که از پذیرفتن استانداردهای هستهیی بینالمللی امتناع میکنند، منع کرده است.
اما فشارهای سیاسی فراوان از سوی آمریکا و هند اخیرا اعضای گروه تامین کنندگان را به تغییر موضوع واداشت. این گروه حتی از اعلام تنبیهات علیه دهلی نو به خاطر ازسرگیری آزمایش هستهیی امتناع کرد. هیچ کس نمیداند که چه اسراری پشت پرده این پیمان و بدست آوردن حمایتها از سوی گروه تامین کننده امور هستهیی وجود دارد.
برای انتشارجزییات این پیمان باید کنگره آمریکا در جریان تمامی مسایل مربوط به این موضوع قرار بگیرد تا از تبعیت کامل این پیمان با قانون هاید و دیگر قوانین بینالمللی اطمینان حاصل شود. بهبود روابط میان آمریکا - هند در همه زمینهها مفید است اما با این حال نباید در این راستا اقداماتی دو پهلو صورت گیرد که باعث شود تفاسیر مختلفی از آنها منتشر گردد. زمان آن فرا رسیده که کنگره آمریکا این مسایل را هر چه زودتر روشن کند پیش از آنکه اشتباهی رخ دهد."