تنش ها بر سر مسأله کردها در ترکیه افزایش پیدا کرده است، به ویژه در مناطق شرقى و جنوب شرقى این کشور که جزء مناطق کردنشین ترکیه به حساب مى آید. در حالى که رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه به منطقه حاکارى در شرق ترکیه سفر کرده بود، حدود ۳ هزار نفر در اعتراض به خیابان هاى شهر یوکسکوا آمدند و با پلیس درگیر شدند. در خیابان هاى استانبول نیز تظاهراتى علیه سیاست هاى دولت در قبال کردها برگزار شد که طى آن پلیس این کشور با استفاده از گاز اشک آور تظاهر کنندگان را پراکنده کرد. گزارش ها حاکى از آن است که ۲۷ نفر در استانبول دستگیر شده اند. به گزارش دیپلماسى ایران سفر اردوغان به حکارى یک روز پس از آن بود که بمبى در مقابل دفتر حزب عدالت و توسعه در حکارى منفجر شد. تظاهرات کردها در مناطق مختلف ترکیه از ماه گذشته و با افزایش حملات نظامى ترکیه به مقر حزب پ.ک.ک در شمال عراق افزایش یافت.
رجب طیب اردوغان که براى افتتاح یک بیمارستان به شهر حکارى سفر کرده بود و در مراسم افتتاحیه گفت که نباید اجازه بدهیم آنان که مى خواهند بین ما جدایى و تفرقه بیاندازند موفق شوند... بیایید از صلح حمایت کنیم و متحد کنار یکدیگر بایستیم. اگر بتوانیم همبستگى خود را تقویت کنیم، آن زمان مى توانیم پیشرفت کنیم. اردوغان همچنین اعلام کرد که اصلاحات بیشترى را مدنظر دارد و درخصوص مسائل حقوق بشر نیز فعالیت هاى بیشترى خواهند داشت. این تنش ها زمانى آغاز شد که برخى از اعضاى حزب دموکرات سوسیال (DTP) ادعا کردند که عبدالله اوجالان رهبر حزب کارگران کردستان در زندان مورد شکنجه قرار گرفته است. دولت ترکیه این ادعا را رد کرده است.
حزب عدالت و توسعه که توانست در انتخابات پارلمانى اکثریت کرسى ها را تابستان گذشته به دست آورد، درصدد است تا در انتخابات محلى در منطقه کردنشین نیز که در حال حاضر در اختیار DTP است پیروز شود. البته احتمال این وجود دارد که حزب DTP در دادگاه قانون اساسى ترکیه به دلیل داشتن ارتباط با حزب پ.ک.ک محکوم شود و از ادامه فعالیت هاى سیاسى بازبماند. هرچند که این حزب پیش از این با هدف یافتن راه حلى صلح آمیز براى پایان درگیرى ها در مناطق شرقى ترکیه کار خود را آغاز کرده بود و در حال حاضر نیز هرگونه ارتباطى را با پ.ک.ک منکر مى شود.
عبدالله اوجالان به عنوان رهبر حزب پ.ک.ک در اسفند ماه سال ۱۳۷۷ دستگیر شد. حزب پ.ک.ک در پاییز سال ۱۹۷۸ در روستاى فیس شهرستان لیجه در استان دیرباکر ترکیه تاسیس شد. این سازمان که به مبارزه مسلحانه و تروریستى با دولت ترکیه اقدام مى کند از سوى ترکیه، آمریکا و اتحادیه اروپا به عنوان یک سازمان تروریستى شناخته شده است. این حزب در واکنش به تحولات جهانى در سال ۲۰۰۲ هشتمین کنگره خود را برگزار کرد و ضمن اعلام انحلال حزب کارگران کردستان ترکیه کنگره آزادى و دموکراسى کردستان را تاسیس کرد و اوجالان را همچنان به عنوان رهبر معرفى کرد. عبدالله اوجالان که قرار است تمام عمر خود را در زندان سپرى کند به تازگى با وکلاى خود صحبت کرد و اعلام کرد که اگر بمیرد حوادث ناگوارى اتفاق خواهد افتاد. وى همچنین از کسانى که خواهان ملاقات با وى هستند خواست که با اعضاى حزب DTP دیدار کنند. این اظهارات اوجالان از طرف سایت هاى نزدیک به حزب پ.ک.ک به شدت مورد توجه قرار گرفت.
اوجالان همچنین اظهار داشت که حتى در صورتى که به مرگ طبیعى در زندان کشته شود تصور مردم این خواهد بود که او را کشته اند، و نتایج وحشتناکى به دنبال خواهد داشت. ترکیه بیش از دو دهه است که نتوانسته است به صورت بنیادى مسأله کردها را حتى در داخل مرزهاى خود حل وفصل کند. عدم توافق و همکارى مناسب با کردها در مناطق کردنشین ترکیه بنا به گزارش هاى غیررسمى حدود ۴۰ درصد از جمعیت این کشور را تشکیل مى دهد موجب بروز مشکلاتى نه تنها براى کردها که براى دولت هاى ترکیه شده است. مسلم است که بهترین راهکارها را دولت هاى ترکیه مى توانند ارائه دهند. هرچند نمى توان ایجاد تغییرات نسبى در وضعیت کردهاى این کشور را نادیده گرفت اما دولتمردان ترک هنوز راه زیادى در پیش دارند. کم نیستند کشورهایى که قومیت هاى متفاوت را در کنار یکدیگر جاى داده اند و توانسته اند در فرایندهاى سیاسى و اجتماعى و فرهنگى به راحتى آرامش را براى یکدیگر برقرار کنند. شاید زمان آن رسیده باشد که ترکیه نیز به عنوان کشورى که سوداى پیوستن به اتحادیه اروپا را در سر مى پروراند، الگوى مناسبى براى خود اتخاذ کند تا بتواند با سر و صداى کمترى آرامش را چه در داخل مرزهاى خود و چه در کنار همسایه ها تجربه کند.