تاریخ انتشار : ۰۱ دی ۱۳۸۷ - ۰۹:۴۳  ، 
شناسه خبر : ۶۸۰۶۷

در یک نگاه کلى مى‌توان در این زمان به چهار مورد به عنوان جلوه‌هاى اتحاد ملى اشاره داشت که در حل و اقدام با رفع آنان چاره‌اى جز اتحاد وهمدلى بین همه گروه‌ها و طبقات اجتماعى نیست که عبارتند از:

1- انتخابات

یکى از مسائل مهمى که در اواخر سال 86 با آن مواجه هستیم و نقش تعیین کننده‌اى در سرنوشت کشور دارد، انتخابات مجلس هشتم است و اهمیت مسئله با توجه به جایگاه مجلس که تمام برنامه‌ریزى‌ها و تعیین خط مشى‌ها و تصویب آن و حتى تاثیر نحوه تعامل آنان با دولت در عملکرد قوه مجریه، از وضوح بیشترى برخوردار مى‌شود و یقینا ملت براى اینکه بتوانند دولت اصولگرا را حمایت کنند و همچنین داراى مجلسى در راستاى تحقق آرمان‌هاى انقلاب و امام بخواهند، مى‌بایست به صورت جد و فعال در انتخابات شرکت کرده تا اینکه از این طریق هم:

الف: بار دیگر نقشه‌هاى دشمنان انقلاب را که همواره به دنبال ضربه زدن به انقلاب با طرح فقدان مشروعیت مردمى است، خنثى نموده و به همه جوامع ثابت کنند همچنان حامى نظام و آرمان‌هاى انقلاب و امام خمینى(ره) هستند.

ب: از طریق شرکت فعال و با انتخاب افرادى صالح مانع آن شوند تا عناصر غیر خودى نتوانند از طریق خلاء مشارکت فعال به این ارکان حساس راه یابند و سرنوشت چهار سال انقلاب را تعیین نمایند. در انتخاب افراد صالح و لایق براى مجلس مى‌بایست به راهنمایى‌هاى افراد صالح و بخصوص رهبر معظم انقلاب بسیار توجه نمود و آنچه را که معظم له به عنوان بهترین و مهمترین معیار در انتخابات اعلام داشته‌اند، اصولگرا بودن است.

2- مسئله پرونده هسته‌اى

انرژى هسته‌اى به عنوان یک ضرورت براى ملت‌هاى در حال توسعه مطرح است و از جمله کشورهاى در حال توسعه، ایران اسلامى مى‌باشد. دشمنان انقلاب که همواره به دنبال محدود کردن ایران بوده‌اند از یک سو و از سوى دیگر منافع اقتصادى خویش در آینده را که در انحصارى بودن فناورى هسته‌اى مى بینند، با تبلیغات سوء خواستار ممانعت دسترسى ایرانیان به این فناورى هستند زیرا که با دسترسى ایران:

اولا: ‌دیگر به ایران به عنوان یک کشور جهان سومى نمى‌توانند بنگرند و از این رو نقش حساس او را در منطقه بیش از پیش نمى‌توانند نادیده بگیرند.

ثانیا: براساس الگوى فعالیت سیاسى خارجى ایران و سیاست‌هاى اقتصادى که بر اساس روح اسلام و قانون اساسى مبتنى بر حمایت از مستضعفان و کسب سود در عین سودرسانى با طرف مقابل است، این فناورى که در آینده امر مورد نیاز بسیارى از جوامع مى‌باشد، دیگر حالت انحصارى نخواهد داشت.

ثالثا: ابزارى را که امروزه جهان غرب براى تسلط خود بر دیگر کشورها از آن استفاده مى‌کند، برترى علمى است و یقینا با کسب این دانش توسط ایران از ضربه پذیرى از این حیث بیمه مى‌شود. دشمنان نظام براى اینکه بتوانند ایران را از این فناورى محروم کنند، به دنبال سلب حمایت‌هاى مردمى از این حق ملى‌اند و لذا با ارائه استدلا‌ل‌هایى همچون بى‌نیازى ایران به انرژى هسته‌اى به جهت داشتن منابع فسیلى انرژى زا و یا بالا بردن هزینه‌هاى آن و حتى گذاشتن تاثیرات روانى منفى بر سطح افکار عمومى به دنبال سلب حمایت‌هاى مردمى هستند و در کنار این تبلیغات برخى عناصر داخلى با ارائه مطالبى در غیر قابل سه بودن جریان ملى شدن صنعت نفت و کسب انرژى هسته‌اى سعى در دلسرد نمودن مردم دارند.

ملت ایران مى‌بایست بداند چنانچه صنعت نفت باتمام فشارهاى افراد داخلى و نیروهاى بیگانه بر اثر حمایت مردمى به استقلال رسید و ملى شد مسئله هسته‌اى ایران نیز با اتحاد و همدلى مردم به سامان خواهد رسید چنانچه در مسیر پرونده هسته‌اى شاهد هستیم که روزى تاکید بر تعطیلى مطلق تاسیسات و فناورى دانش هسته‌اى داشته‌اند و با دیدن حمایت‌هاى مردمى گام خود را عقب گذاشته و خواستار توقف در حد کنونى هستند.

3- پیشرفت کشور با حمایت از دولت اصولگرا

جامعه ایران بعد از یک دوره عقب‌‌ماندگى در زمان حاکمیت طاغوت و خرابى‌هاى حاصله بر اثر جنگ تحمیلی، نیازمند یک بازسازى عمیق و جدى مى‌باشد. هر چند در دولت‌هاى سابق گام‌هاى خوب برداشته شد ولى دولت اصولگراى نهم از موقعیت ویژه و ممتازى برخوردار است چه به لحاظ داخلى بعد از یک دوره کم رنگ شدن ارزش‌هاى انقلاب و تاثیر آن بر مردم و امیدشان به دولت و چه از نظر خارجى و تلاش مضاعف دشمنان در ضربه زدن به انقلاب. از این رو چنانچه مقام معظم رهبرى به صراحت در سخنرانى خویش بر کمک همه به دولت و حمایت از آن (1)، سخن به میان آورده‌اند مى‌طلبد تمام جامعه ایران در یک اتحاد ملى در حمایت از اقدامات داخلى و خارجى دولت نهم اهتمام ورزند تا از این طریق آنچه رهبرى فرموده که این دولت سبب امید مردم به انقلاب شد، عینى و محقق گردد. حمایت از طرح حیاتى سهمیه‌بندى سوخت براى مهار استفاده از آن و اتلاف میلیاردها سرمایه بدون هیچ اثر مثبت و همچنین کاهش نرخ سود بانکى از مقوله‌هاى حمایت از دولت در بازسازى کشور است.

البته سخن از حمایت نافى نقد سالم و خردمندانه در عرصه فعالیتها نمى‌باشد.