به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) به نقل از خبرگزاری آسوشیتدپرس، رحمان مالک مشاور امنیتی بینظیر بوتو نخستوزیر اسبق پاکستان، گفت: فرد مهاجم درست لحظاتی پس از اینکه بینظیر بوتو نخست وزیر اسبق پاکستان از محل سخنرانیاش در جمع هزاران تن درشهر راولپندی خارج شد، وی را مورد حمله قرار داد.
در این انفجار دست کم 20 تن دیگر کشته شدند.
وزارت کشور پاکستان نیز اعلام کرد که بوتو طی این انفجار کشته شده است. گزارشهای اولیه حاکی از زخمی شدن وی بود، اما وزارت کشور پاکستان اعلام کرد که وی در اتاق عمل در بیمارستان عمومی راولپندی جان باخت.
حزب "مردم پاکستان" که بوتو رهبری آن را به عهده داشت نیز خبر کشته شدن وی را تایید و زمان مرگ بوتو را 18.16 دقیقه بعدازظهر اعلام کرد.
پس از اعلام مرگ بینظیر بوتو، هواداران وی در مقابل بیمارستان عمومی راولپندی جمع شدند و علیه پرویز مشرف، رییس جمهور پاکستان شعار دادند.
ترور بی نظیر بوتو درست دوازده روز پیش از برگزاری انتخابات مجلس قانونگذاری پاکستان انجام شد. بوتو رهبری بخش عمده مخالفان پرویز مشرف را در رقابتهای انتخاباتی در دست داشت.
واصف علیخان یکی از اعضای حزب مردم بوتو، در بیمارستان راولپندی گفت: بوتو بلافاصله پس از این حمله به بیمارستان منتقل شد و مورد عمل جراحی قرار گرفت.
وکیل بوتو نیز گفت: جراحان تایید کردند که بوتو به "شهادت" رسیده است.
حامیان خشمگین بوتو که در بیمارستان تجمع کرده بودند، اقدام به شکستن شیشهها کرده و تعدادی از آنها نیز به شیون و زاری پرداختند.
نواز شریف دیگر نخستوزیر اسبق پاکستان و یکی دیگر از رهبران مخالف نیز به بیمارستان محل انتقال بوتو رفته و در کنار جسد وی حاضر شد و اظهار داشت: او خواهر من بود.
بینظیر بوتو در فاصلهی سالهای 1988 و 1996 دو بار نخستوزیر پاکستان بود و نخستین زن در این کشور بود که به چنین مقامی دست یافت.
وی در 18 اکتبر سال جاری پس از هشت سال تبعید به پاکستان باز گشت.
حضور امروز بوتو در شهر راولپندی اولین حضور وی در این مکان از زمان بازگشتش به پاکستان محسوب میشود.
در همین حال خبرگزاری آلمان گزارش داد: پرویز مشرف رییسجمهور پاکستان، قرار است بیانیهای را در ارتباط با ترور بوتو صادر کند.
بوتو پس از کنار رفتن از قدرت همراه با همسرش، آصف علی زرداری، متهم به فساد مالی و سوء استفاده از قدرت شد و کشورش را ترک گفت.
محکومیتهای جهانی
سیدمحمدعلی حسینی، سخنگوی وزارت امور خارجه کشورمان نیز انفجار بمب و تیراندازی در محل نشست حزب مردم پاکستان در راولپندی را که به کشته شدن بینظیر بوتو انجامید، به شدت محکوم کرد.
سخنگوی وزارت امور خارجه، با اعلام اینکه این اقدام از ناحیه هر شخص، گروه و حزبی صورت گرفته باشد، هدفی جز بر هم زدن آرامش، امنیت و صلح و ثبات منطقه و کشورهای آن را دنبال نمیکند، انزجار خویش را از این اقدام جنایتکاراته اعلام داشت.
حسینی مراتب تسلیت و همدردی خود و دولت و ملت ایران را به دولت و ملت پاکستان و خانواده مرحومه بینظیر بوتو اعلام نمود.
سخنگوی وزارت امور خارجه ابراز امیدواری کرد که دولت پاکستان مساعی خویش را جهت شناسایی و مجازات مسببین این عمل غیرانسانی و جنایتکارانه و همجنین فراهم آوردن زمینههای لازم برای بازگشت آرامش و ثبات را به آن کشور فراهم آورد.
تام کیسی سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، اظهار داشت: ما به طور قطع این حمله را محکوم میکنیم. این اقدام نشان داد که هنوز هم در پاکستان کسانی هستند که سعی دارند روند آشتی را مختل کنند و از تلاشها برای پیشبرد دموکراسی در این کشور جلوگیری کنند.
دیوید میلیبند وزیر امور خارجهی انگلیس نیز اظهار داشت که عمیقا از مرگ بوتو "شوکه" شده است.
وی خواستار وحدت و خویشتنداری پاکستانیها شد و گفت: گروههای افراطی با ترور بوتو نشان دادند که تمام کسانی را که به روند دموکراتیک در پاکستان متعهد هستند مورد نظر دارند؛ اما آنها نباید و نمیتوانند موفق شوند.
واتیکان نیز ترور بینظیر بوتو را اقدامی وحشتناک و فاجعهبار خواند.
رومانو پرودی نخست وزیر ایتالیا نیز "فاشیسم" را که موجب مرگ بینظیر بوتو شد، محکوم کرد و خواستار ادامهی مسیر دشوار صلح در پاکستان شد.
هند نیز اعلام کرد که ترور بوتو یک تراژدی و ضربهای سختی به روند دموکراتیک پاکستان بود.
سخنگوی مانموهان سینگ نخست وزیر هند گفت: با مرگ بوتو این شبه قاره رهبری برجسته را که در راه دموکراسی و آشتی در کشورش کار میکرد، از دست داد.
وزارت امور خارجهی فرانسه نیز در بیانیهای ترور بینظیر بوتو را محکوم کرد.
در این بیانیه آمده است: برنار کوشنه وزیر امور خارجهی فرانسه، تاسف عمیقش را از این حمله که موجب کشته شدن بوتو شد اعلام میدارد.
شرح حال بینظیر بوتو
خانواده بینظیر بوتو مانند خانواده نهرو- گاندی در هند، یکی از مشهورترین خاندان سیاسی در جهان به شمار میرود.
پدر بینظیر، ذوالفقار علی بوتو، در اوایل دهه 70 میلادی نخست وزیر پاکستان بود و دولت وی یکی از معدود دولتهای غیرنظامی پاکستان پس از استقلال این کشور بود.
بینظیر بوتو در سال 1953 متولد شد و تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاههای هاروارد آمریکا و آکسفورد انگلستان انجام داد.
وی با وجود اینکه در ابتدا تمایل چندانی به فعالیت سیاسی از خود نشان نمیداد اما تدریجا به عرصه سیاسی پاکستان کشیده شد و بعد دو بار به عنوان نخست وزیر این کشور انتخاب شد، هر چند هر دو بار به اتهام فساد از سوی رییس جمهور برکنار شد.
براساس گزارش بی.بی.سی، بوتو در زمان اوج محبویبت خود، یعنی بعد از نخستین پیروزی انتخاباتیاش، یکی از شناخته شده ترین رهبران زن در جهان به حساب میآمد؛ اما بعد از برکناری از قدرت برای دومین بار، نامش با فساد و بی کفایتی مترادف شد.
ذوالفقار علی بوتو که در اوایل دهه 70 میلادی نخست وزیر پاکستان بود در سال 79 اعدام شد.
بینظیر اراده قاطع و سرسختی را از پدرش به ارث برده بود که بعد از یک کودتای نظامی در سال 1977 توسط ژنرال ضیاء الحق دستگیر و به اتهام قتل زندانی شد.
ذوالفقار علی بوتو دو سال بعد اعدام شد و بی نظیر درست قبل از مرگ پدرش زندانی شد و پنج سال را در حبس انفرادی گذراند. دورانی که آنرا بسیار سخت و طاقت فرسا توصیف میکند.
بوتو در مقاطعی که برای مداوای پزشکی از زندان خارج شد، دفتر حزب مردم پاکستان را در لندن تاسیس کرد و فعالیت سیاسی خود علیه ژنرال ضیاءالحق را آغاز کرد.
وی در سال 1986 به پاکستان بازگشت و دو سال بعد هنگامی که ژنرال ضیا بر اثر انفجار هواپیمایش کشته شد، وی به عنوان اولین نخست وزیر منتخب در یک کشور اسلامی به قدرت رسید.
بینظیر بوتو و همسرش، آصف علی زرداری، با اتهامات متعددی مبنی بر فساد مواجه بودهاند، اما تاکنون هیچ کدام از این اتهامات در دادگاه ثابت نشده است.
به دنبال این اتهامات، بوتو از کشورش خارج شد و به مدت تقریبا هشت سال در تبعیدی خود خواسته در دبی و لندن به فعالیتهای خود ادامه داد.
با کودتای پرویز مشرف، در اکتبر سال 1999 و تحولات بعدی آن که حدود دو سال بعد منجر به تبعید نواز شریف، نخست وزیر سابق پاکستان از کشور شد، این دو نخست وزیر سابق به رغم اختلافهایی که با هم داشتند برای مخالفت با حکومت نظامی مشرف همکاریهایی را شروع کردند.
در اوایل سال جاری میلادی مشرف مذاکرات پنهانی را با بوتو برای آنچه که "تقسیم قدرت" در برخی از محافل عنوان میشد انجام داد که نتیجه نهایی این مذاکرات بازگشت بوتو به کشور در 18 اکتبر سال جاری میلادی بود.
به هنگام ورود بوتو به پاکستان، انفجاری در محلی که از وی استقبال میشد رخ داد که وی از این حمله جان سالم بدر برد.
هنگام اعلام وضعیت فوق العاده در پاکستان (3 نوامبر 2007) بوتو با این وضعیت مخالفت کرد و خواهان بازگشت کشور به حالت عادی شد.
وی مدتی را در این زمان در بازداشت خانگی بسر برد اما به فعالیتهای خود ادامه داد.
انفجار راولپندی دومین سوء قصد به وی از زمان ورودش به کشور بود که باعث کشته شدن وی شد.
گاه شمار رقابتهای سیاسی در پاکستان
دسامبر 1988: بینظیر بوتو به عنوان اولین نخست وزیر زن پاکستان سوگند خورد
اوت 1990: غلام اسحاق خان، رییس جمهور پاکستان، بینظیر بوتو را به اتهام فساد از کار برکنار کرد.
نوامبر 1990: نواز شریف نخست وزیر پاکستان شد.
ژانویه 1991: پرویز مشرف به درجه ژنرالی در ارتش پاکستان ترفیع مقام یافت
ژوئیه 1993: غلام اسحاق خان، رییس جمهور پاکستان، نواز شریف را به اتهام فساد از کار برکنار کرد.
اکتبر 1993: بینظیر بوتو برای دومین بار نخست وزیر پاکستان شد.
سپتامبر 1994: اعتصاب عمومی احزاب مخالف
اکتبر 1995: پرویز مشرف در ارتش ترفیع گرفت
سپتامبر 1996: میر مرتضی بوتو، برادر کوچکتر بینظیر بوتو، به ضرب گلوله کشته شد نوامبر 1996: فاروق لغاری، رییس جمهور پاکستان، بینظیر بوتو را به اتهام فساد از کار برکنار کرد.
فوریه 1997: نواز شریف بعد از انتخابات سراسری بار دیگر نخست وزیر پاکستان شد.
نوامبر 1997: نواز شریف به توهین به دستگاه قضایی محکوم شد.
مه 1998: پاکستان اولین آزمایش سلاحهای هستهییاش را انجام داد.
اکتبر 1998: پرویز مشرف به ریاست ستاد مشترک ارتش پاکستان منصوب شد.
آوریل 1999: بینظیر بوتو و همسرش آصف زرداری در پرونده فساد مالی گناهکار شناخته شدند.
مه 1999: نفوذ سربازان و نظامیان پاکستان به ناحیه کارگیل، در منطقه کشمیر تحت نفوذ هند
ژوئیه 1999: پاکستان از کارگیل عقبنشینی کرد.
اکتبر 1999: ژنرال مشرف از ریاست ارتش برکنار شد اما بعد از آن قدرت را از طریق کودتا تصاحب کرد.
آوریل 2000: نواز شریف به اتهام هواپیماربایی و تروریسم به حبس ابد محکوم شد.
مه 2000: دادگاه عالی به پرویز مشرف دستور داد تا اکتبر 2002 انتخابات برگزار کند.
اوت 2000: بینظیر بوتو و نواز شریف از فعالیتهای سیاسی منع شدند.
دسامبر 2000: نواز شریف تبعید شد.
سپتامبر 2001: ژنرال مشرف از جنگ آمریکا با تروریسم حمایت کرد.
آوریل 2002: رفراندوم برای افزایش دوره ریاست جمهوری برگزار شد.
ژوئیه 2002: دادگاه بینظیر بوتو را محکوم کرد.
ژوئیه 2003: دادگاهی در سوئیس، بینظیر بوتو و همسرش را به اتهام پول شویی محاکمه کرده و به زندان و جریمه مالی محکوم شدند.
نوامبر 2003: محکومیت بینظیر بوتو و همسرش در دادگاه تجدیدنظر لغو شد.
دسامبر 2003: ژنرال مشرف از دو سوء قصد جان سالم به در برد.
نوامبر 2004: همسر بینظیر بوتو از زندان آزاد شد.
مارس 2005: حزب مردم پاکستان به رهبری بینظیر بوتو اعلام کرد که تماسهایش را با ژنرال مشرف افزایش داده است.
ژوئن 2006: جنجالهایی بر سر زمان بندی انتخابات که پرویز مشرف پیشنهاد کرده، درگرفت.
اوت 2007: دادگاه عالی حکم کرد که نواز شریف میتواند از تبعید برگردد
10 سپتامبر 2007: نواز شریف به پاکستان بازگشت و بلافاصله دوباره به تبعید فرستاده شد.
14 سپتامبر 2007: بینظیر بوتو اعلام کرد که 18 اکتبر از تبعید خودخواسته به پاکستان باز میگردد
18 سپتامبر 2007: وکلای ژنرال مشرف گفتند که اگر او به ریاست جمهوری انتخاب شود، از فرماندهی ارتش کناره گیری خواهد کرد
20 سپتامبر 2007: کمیسیون انتخابات اعلام کرد که انتخابات ریاست جمهوری روز ششم اکتبر برگزار میشود.
5 اکتبر 2007: اتهامات فساد مالی بی نظیر بوتو بخشیده شد
6 اکتبر 2007: ژنرال مشرف در انتخابات ریاست جمهوری اکثریت آرا را کسب کرد اما باید در انتظار تصمیم دادگاه عالی در مورد برنده انتخابات باشد.
18 اکتبر 2007: بینظیر بوتو، بعد از سال ها تبعید خود خواسته، به کراچی بازگشت.