همایون طیاری
از کودکی بارها و بارها شنیده بودم که نقشه کشورم شبیه یک گربه است اما هیچگاه از این کلام احساس شادی نمیکردم چرا که با مطالعه تاریخ ایران و رفتاری که از ایرانیان پس از انقلاب دیده بودم، بیش از هر چیز نام وطن، هیبت و اقتدار یک شیر را در ذهنم تداعی میکرد، اما افسوس که خیلیها حتی چشم دیدن این گربه نقشه جغرافیا را هم ندارند.
سالها قبل که یک همسایه عرب با تحریک اربابان خود و همراهی عربهای دیگر قصد تعرض به این گربه را داشت با غرش یک شیر مواجه شد تا درس عبرت همیشگی برای موشهای زیرپای این گربه باشد.
اما افسوس که آماتورهای خلیج فارس دست از رفتار موذیانه خود نکشیدند و هر از چند گاهی در زمینههای مختلف به شیطنتهای احمقانهای دست زدند.
ورزش که مقولهای فرهنگی و اخلاقی در جامعه بینالملل محسوب میشود و زمینهای برای گسترش صلح و دوستی بین کشورهاست سالهاست که از رفتارهای زشت و زننده کشورهای عربی رنج میبرد.
ورزش آسیا که کشورهای عربی به واسطه پول نفت نفوذ چشمگیری در آن دارند بارها و بارها شاهد صحنههای غیر ورزشی عربها بوده که مایه تاسف و شرمساری تمام قاره را فراهم کرده است.
سالهاست که تیمهای نوجوانان و جوانان کشورهای عربی از بازیکنان بزرگسال در رشتههای مختلف استفاده میکنند، داورها توسط عربها تطمیع میشوند، تبانی در نتایج شکل میگیرد، میهمانان عربها به بدترین شکل ممکن پذیرایی میشوند و فحاشی و جنگ روانی هم شیوه همیشگی ورزشکاران عرب است و حتی با نفوذ در فدراسیونهای آسیا بهترینهای این قاره مخصوصا در فوتبال به سبک و سیاقی انتخاب میشوند که مورد تمسخر تمام دنیا قرار میگیرند و...
نمونه کامل این رفتارها بازیهای آسیایی دوحه قطر است که کلکسیون کاملی از حقخوریها، ناداوری و بداخلاقیهای ورزشی است. همانطور که از قبل هم پیشبینی میشد این بازیها لکه ننگی بر پیشانی ورزش آسیاست و باعث شرمندگی تمام قاره کهن.
آماتورهای خلیج فارس در این مسابقات علاوه بر رفتارهای غیرورزشی و غیراخلاقی که در طول مسابقات از خود نشان دادند و نوک پیکان آن هم به سوی ورزشکاران ایرانی نشانه گرفته شده بود، پا را از سوراخ خود درازتر کرده و اعتقادات مذهبی یک ملت را هدف قرار دادند.
تصمیم شرمآور شورای المپیک آسیا که تحت نفوذ شدید کشورهای عربی قرار دارد استفاده از شعارهای مذهبی را در حالی ممنوع اعلام میکند که تبلیغ هر کالایی بر روی لباسهای ورزشکاران و در اطراف زمین مسابقه بدون اشکال است.
مخاطب این تصمیم شرمآور که ردپای افراطیون عرب و وهابیون با نفود کاملا در آن دیده میشود ورزشکاران شیعه ایرانی و دوستداران اهلبیت علیهمالسلام است. تصمیمی که نه تنها مرزهای ورزش و اخلاق را زیرپا گذاشته بلکه هجومی ناجوانمردانه به اصول اعتقادی و ایمانی ورزشکاران ایرانی است، که جوابی در حد و اندازه خود را میطلبد.
با توجه به شرایط فوق نرمش مسئولان ورزش ایران که بلافاصله دستها را به علامت تسلیم و پذیرش بالا بردهاند جای بسی شگفتی و تاسف است.
مردم ایران در طول این بازیها بارها و بارها شاهد تضییع حق و بیعدالتی در مورد قهرمانان خود بودهاند و از کمتوجهی مسئولان نسبت به این قضیه صبرشان لبریز گشته اما مطمئنا بیتفاوتی نسبت به این تصمیم شرمآور شورای المپیک آسیا از سوی مسئولان ورزشی قابل تحمل نخواهد بود، هر چند که واکنش مسئولان خارج از حیطه ورزش نیز در این زمینه لازم و ضروری است.
به هر حال امیدواریم که یک بار دیگر با غرش شیر خلیج فارس، موشهای نقشه جغرافیا برای مدتی دست از رفتار موذیانه و شرمآور خود بردارند و مسئولان ورزش کشور نیز حمایت قاطعانهتری از ورزشکاران اعزامی به کشورهای عربی داشته باشند.