محمدتقی فاضل میبدی در پاسخ به مسائل مطرح شده واژههای «مشروعیت» و «مقبولیت» را بیهوده میداند و معتقد است به جای آنها باید از لفظ «قانون» استفاده کرد: «در عرف جهانی میان مشروعیت و مقبولیت فرقی نیست و حکومتی که در بین مردم یک کشور به رسمیت شناخته شده قانونی است. بنابراین بهتر است به جای مشروعیت و مقبولیت در ادبیات سیاسی تعریف شده نیست.
از نگاه امام خمینی حکومتی شکل قانونی به خود میگیرد که مبتنی بر رای مردم باشد.» از دیدگاه فاضل میبدی حکومت امری عرفی و عقلایی است و نه مقولهای شرعی مانند نماز و روزه. امام خمینی هم براساس اینکه در دنیای امروز حکومتی قانونی است که براساس آرای مردم انتخاب شود به عرف عقلای امروز رجوع میکرد. میبدی به جملهای از پیام امام به کنفرانس طائف در سال 1359 اشاره میکند: «تخلف از حکم ملت برای هیچ یک از ما جایز نیست.» و تلویحاً به یکی دیگر از سئوالات غرویان پاسخ میدهد: «این جمله بدین معنا است که اگر مردم کسی را به عنوان رئیسجمهور انتخاب کردند ولیفقیه باید تنفیذ کند.» میبدی همچنین در پاسخ به سئوال اول غرویان که پرسیده بود آیا امام در نجف درس «حکومت اسلامی» میدادند یا درس «جمهوری اسلامی» میگوید: «نمیتوان بر سخنان امام در نجف تکیه کرد بلکه باید عملی شدن تئوریهای امام را در مصدر حکومت بررسی کرد.» به گفته میبدی امام خمینی در نجف شطرنج را حرام میدانستند اما پس از مدتی آن را حلال اعلام کردند چرا که حتی در اسلام هم ناسخ و منسوخ وجود دارد. بنابراین قول اخیر و عمل امام خمینی به عنوان مدیر انقلاب برای مردم حجت دارد.
لذا باید دید تئوریهای امام در نجف چگونه و به چه شکلی جامه عمل پوشید: «از پاریس به بعد که امام در مصدر حکومتداری نشست بر شکل مردمی حکومت و محتوای اسلامی آن تاکید کرد. در مورد محتوای اسلامی حکومت و محتوای اسلامی آن تاکید کرد. در مورد محتوای اسلامی حکومت هم براساس رای مردم عمل کرد و از آنجا که مردم اسلام را پذیرفتهاند نپذیرفتن محتوای اسلامی حکومت به معنای نپذیرفتن رای مردم بود.» میبدی معتقد است زمانی که امام در بهشت زهرا میخواست قانونی بودن حکومت شاه را زیر سئوال ببرد گفت: «اگر پدران ما هم به حکومت شما رای داده باشند برای نسل حاضر قانونی نیست.» بنابراین در صورتی که امروز نیز همه مردم خواستار نظام دیگری باشند آن نظام قانونی است. اکنون براساس گفته امام نسل حاضر باید نظام جمهوری اسلامی را بپذیرد و شرکت مردم در انتخاباتهای گوناگون ناشی از همین پذیرش نظام است.