بخش سیاسی داخلی
مبحث "تصویر حقیقی و تصویر مجازی" یکی از پچیدهترین موارد موجود در علم فیزیک به شمار میآید.
تشخیص تصویر حقیقی از نوع مجازی آن و نیز محاسبه رابطه موجود میان آنها براساس فرمولهای متنوع، تخصصی فراتر از مطالعات ساده میطلبد. به عبارت دیگر وجود تصاویر مجازی بنابر نوع آینه یا سطح انعکاس دهنده تصویر شی باعث شده است تا رابطه مستقیم میان شی و تصویر حقیقی سادگی خود را از دست بدهد.
شاید گریز از روابط موجود در علم فیزیک به روابط حاکم بر نظام بینالملل در ظاهر امر چندان مربوط به نظر نرسد ولی با تامل نسبت به آنچه در متن دنیای امروز میگذرد نسبت به کاربرد تصاویر حقیقی و مجازی در عالم سیاست پی خواهیم برد.
جمهوریخواهان کاخ سفید از زمان حادثه 11 سپتامبر 2001 در نیویورک سعی کردند با خلق تصاویر مجازی شی و تصویر حقیقی را در پشت الفاظ و جریانهای کاذب مخفی سازند ولی در این راه عدم پیشزمینه و اطلاعات کافی باعث شکست آنها شد. خلق تصاویر مجازی در نظام بینالملل نیز تخصصی فراتر از مبانی و فرمولهای ساده میطلبد. نکتهای که ذهن نومحافظهکاران واشنگتن نسبت به آن کاملا غافل ماند.
افرادی مانند بوش، رایس و چنی سعی کردند با ایجاد تصاویر مجازی و معطوف ساختن کشورها نسبت به آنها، در پشت پرده معادلات سیاسی و حزبی خود روابط میان تصویر حقیقی و مصدر آن را به نحو مطلوب و مورد نیاز خود طراحی کنند. نخستین این تصاویر مجازی حادثه 11 سپتامبر بود. حادثهای که در پی مانورهای تبلیغاتی و خبری به منشاء ایجاد انگیزه جهت مبارزه با تروریسم! تبدیل شد.
در حالی که ذهن و نگاه بسیاری از شهروندان و حتی سیاستگذاران دیگر جریانهای موجود در جهان نسبت به ابعاد و زوایای این حادثه معطوف شده بود جمهوریخواهان در مقر مخصوص خود مشغول طراحی جنگ عراق و افغانستان بودند و تصویر مجازی حادثه انهدام برجهای دوقلو مانع از رویت تصویر مذاکرات پشت پرده سران نومحافظهکار شده بود.
پس از آغاز جنگ افغانستان و عراق و اشغال این دو کشور نیاز کاخ سفید به ایجاد تصاویر مجازی بیشتر شد. هدف و استراتژی اصلی جمهوریخواهان "تمرکز افکار عمومی بر تصاویر مجازی و انحراف از کشف رابطه میان مصدر و تصویر حقیقی موجود بود." در این رابطه تئوریسینهای نومحافظهکار نقش مصدر یا مولد تصویر حقیقی را ایفا میکردند و اهداف اصلی بیان شده در جلسات و نشستهای محرمانه آنها حکم تصویر حقیقی را داشت.
پس از مشخص شدن تصویر حقیقی، نومحافظهکاران به ایجاد تصویر مجازی میپرداختند. در پی اشغال عراق موضوع "افراد" و "حوادث" پیش آمد. ایالات متحده آمریکا دریافت که ایجاد تصویری مجازی مانند 11 سپتامبر 2001 برای کاخ سفید و هم پیمانان آن در تلآویو بسیار هزینهبر است. بنابراین جمهوریخواهان سعی کردند در کنار استفاده از "وقایع" و حوادث به ظاهر تصادفی از "افراد" و شخصیتها نیز جهت دسترسی به اهداف خود استفاده کنند.
"ریچارد آرمیتاژ" و "دونالد رامسفلد" در ایالات متحده آمریکا در ایجاد تصاویر مجازی نقش مهمی ایفا میکردند. به عنوان مثال پس از افشای رسوایی زندان ابوغریب در بغداد سخنان وزیر دفاع آمریکا مبنی بر حمایت از شکنجه زندانیان بیگناه باعث شد تا تصویر مجازی "رامسفلد" جایگزین تصویر حقیقی جنایات طراحی شده پشت پرده جمهوریخواهان در قبال شهروندان کشورهای اشغال شده شود.
ابعاد تصاویر مجازی در دور دوم ریاست جمهوری بوش پسر گسترش یافت. انتشار کاریکاتورهای موهن از پیامبر گرامی اسلامی (صلیالله علیه و آله) در مطبوعات غرب یکی از این تصاویر مجازی به شمار میرود. در پشت پرده این کاریکاتورهای توهینآمیز تصویری حقیقی از استراتژیهای نانوشته جنگ با اسلام بر اساس نظریات هانتینگتون و فوکویاما وجود دارد.
در حوادث عراق و بمبگذاری اخیر در حرمین شریفین دو امام همام شیعیان (علیهماالسلام) نیز تصویر مجازی ایجاد شده از سوی نومحافظهکاران در قالب چهره و سخنان "زلمای خلیلزاد" سفیر آمریکا در عراق جلوه یافت. وی از سوی کاخ سفید وظیفه دارد تا با ادعاهایی پوچ مانند دخالت ایران در امور عراق و ایجاد تصاویری مجازی موجب اتلاف انرژی سیاسی و استراتژیک کشورهای اسلامی شود. مسلم است که تمرکز بر یک تصویر مجازی موجب تخلیه انرژی و نیروی کشورهای معاند آمریکا خواهد شد و بدین ترتیب تصویر حقیقی براساس تنظیمات مولد آن اثرات نامطلوب خود را خواهد گذاشت.
در جریان پرونده هستهای ایران نیز نومحافظهکاران به سرپرستی "کاندولیزا رایس" وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا روی به ایجاد تصاویری مجازی آوردهاند. اظهارات ضد و نقیض مقامات سه کشور اروپایی در طول دو سال و نیم اخیر موید این ادعاست. در مقطعی افرادی مانند "شیراک" و "مرکل" از جنگ هستهای سخن به میان میآورند و در زمانی اندک پس از آن "دیپلماسی" و تعامل سازنده را تنها راهحل موجود در قبال "تهران" میدانند.
در جریان مذاکرات هستهای میان ایران و غرب مقامات کاخ سفید حکم مولد یا شیء حقیقی و "جلوگیری از قدرت یافتن بیشتر ایران در معادلات منطقهای و فرامنطقهای خاورمیانه" حکم تصویر حقیقی را دارد. در این راستا اظهارات تنشزای مقامات اروپایی و جنگ رسانهای واشنگتن و تلآویو علیه ایران و استفاده از کلید واژگانی کهنه مانند "دموکراسی" و "حقوق بشر" جملگی در قالب تصاویر مجازی معنا مییابند.
هر شخص یا جریانی بخواهد از تصاویر مجازی عبور کرده و به تصویر حقیقی و متعاقبا مولد آن دسترسی پیدا کند از دید جمهوریخواهان به عنوان "توطئهگر" یا "اخلالگر" شناخته میشود.
هم اکنون "بیداری" و "آگاهی" در کشف تصاویر حقیقی و استفاده از تصاویر مجازی در راستای رسیدن به تصاویر حقیقی و مولدان آن در میان کشورهای اسلامی یک الزام محسوب میشود. نباید فراموش کرد که نابودی اسلام هدف اصلی آمریکاست و تنها راه مقابله با دشمنان اصلی اسلام حرکت براساس آگاهی است.