در ده روز گذشته در مورد رای اعتماد به گزینه پیشنهادی رئیسجمهور برای تصدی وزارت کشور، گفتنیها گفته شد و دغدغهها بیان گردید و اکنون سید صادق محصولی وزیر کشور است. رئیس جمهور و 138 نماینده مجلس که دیروز رای سفید در گلدانها ریختند با محاسبه دقیق هزینه - فایده به این نتیجه رسیدهاند که دستاوردهای حضور محصولی در وزارت کشور آنقدر هست که برخی شائبهها و شایعات - که موجب شادی دشمنان و نگرانی دوستان است - را قابل تحمل نماید. پس بهتر است از این به بعد به جای متمرکز شدن بر حرفهایی که از 18 آبان 84 تا 28 آذر 87 گفته شد، عملکرد محصولی زیر ذره بین قرار گیرد. این عملکرد به ویژه در خصوص مراحل مختلف انتخابات ریاست جمهوری سال 88 بایستی مورد توجه رسانهها و سیاستمداران باشد. زیرا اظهارنظرهای ابراز شده در جلسه دیروز مجلس و گفتگوهای قبلی تعدادی از نمایندگان ، نشان داد که نگرانی ها در این مورد، تنها به منتقدان دولت مربوط نمی شود و عدهای از اصولگرایان نـیـز در ایـن خـصـوص دغـدغـه دارند. نشانههایی نیز وجود دارد که به حق بودن این نگرانی ها را ثابت میکند.
البته رئیس جمهور، دیروز زیر سوال بردن پروسه انتخابات در ایران را مورد انتقاد قرار داد و با تاکید اعلام کرد که تمام انتخابات که در سی سال گذشته در کشور برگزار شده سالم بوده است . اما بهترین سند برای قابل تامل دانستن نـگـرانـی هـا، هـمـان دو نـمونه ای است که در سر مقاله دیروز به آنها اشاره شد و هر دو نیز منتسب به آقای احمدی نژاد و یاران نزدیک ایشان است . روز دوازدهم اسفند ماه 78، صفحه نخست یک هفته نامه اصولگرا، با تصویر بزرگ آقای احمدی نژاد مزین شده بود و در ذیل تصویر، این جمله اتهام آمیز او نسبت به دست اندرکاران انتخابات به چشم می خورد که" 48 ساعت در اعلام نتایج تأخیر کردند که در بعضی از صندوقها اقداماتی انجام دهند." این هفته نامه همچنین به نقل از احمدی نژاد نوشته بود: " از آنجائی که مجموعه مجریان انتخابات در وزارت کشور دارای گرایشات شدید سیاسی به یک حزب و جناح خاصی بودند و در رفتارشان هم این تمایل را بروز میدادند فضا به گونهای شکل گرفت که این حرفهاو شایعات به طور طبیعی مطرح میگردد."
اخیراً نیز یک هفته نامه اصلاح طلب، اظهارات مشاور صمیمی آقای احمدی نژاد را منعکس کرد که در آن ادعا شده بود: " چند میلیون از آرای احمدی نژاد در انتخابات سوم تیرماه 84 قرائت نشده است." ادعاهای احمدی نژاد و مشاور او، در حالی مطرح شد که در هر دو انتخابات، شورای نگهبان نظارت گسترده بر مراحل مختلف انتخابات داشت.
همین دو نمونه کافی است تا دیگران هم به خود اجازه دهند از روز نخست پس از 22 خرداد 88، اما و اگرهایی نسبت به عملکرد یار نزدیک احمدی نژاد در وزارت کشور مطرح نمایند؛ به ویژه آنکه در این دوره بر خلاف اسفند 78 و تیرماه 84، ناظران انتخابات هیچ گونه بدبینینسبت به مجریان، ندارند! البته اصلاح طلبان هم در صورت تمایل میتوانند با توجه به ابراز علاقههای بی نظیر محصولی نسبت به رئیس خود، ادعاهایی همچون ادعای دوازدهم اسفند ماه 78 احمدی نژاد مطرح نمایند اما در دل نباید چندان نگران باشند. آنها اگر بتوانند با امید آفرینیبیرونی و انسجام درونی در انتخابات حاضر شوند رای کاندیدای اجماعی اصلاحطلبان آنقدر با آرای احمدی نژاد تفاوت خواهد داشت که بعید است خطر قابل توجهی، مراحل مختلف انتخابات را تهدید کند. اگر هم آن در انتخاباتمجموعه اصلاحطلبان رفتاری شبیه به رفتار منفعلانه فراکسیون اقلیت مجلس در جلسه رای اعتماد به محصولی از خود بروز دهند حق ندارند کسی را شماتت کنند.
اما آنچه بیش از حضور محصولی در وزارت کشور میتواند موجب نگرانی شود عملکرد رسانهای است که بر آن نام ملی نهادهاند! این رسانهدر ماههای اخیر، عنایت ویژه خود به رئیس دولت نهم را به خوبی به نمایش گذاشته است. تبدیل گفتگوهای تلویزیونی با رئیس جمهور به جلسات استماع سخنرانی و رفتار عجیب خبرنگار آن رسانه با نخستین رقیب رسمی احمدی نژاد - در گفتگوی عمومی مهدی کروبی با خبرنگاران -در کنار پوشش بیسابقه اخبار و گزارشهای مرتبط با رئیس جمهور، نشانههایی است که هرگونه تردید در خصوص علاقه مفرط برنامه نویسان صدا و سیما نـسبت به احمدینژاد را برطرف میکند و البته لابد در این مورد، مصلحت اندیشیهایی وجود دارد که منتقدان دولت - اعم از اصلاح طلبو اصولگرا - از درک آن عاجز هستند. اقداماتی همچون سانسور انتقادات ملایم سخنگوی قوه قضائیه از دولت نیز قاعدتاً در همین قالب، قابل ارزیابی است. اما رفتار دوشب قبل سیمای جمهوری اسلامی ایران، بدعتی جدید در رفتار این رسانه با منتقدان دولت بود. رسانه متعلق به بیتالمال، تنها چند ساعت قبل از آغاز بررسی صلاحیت وزیر پیشنهادی کشور در مجلس، گزارشی پخش کرد تا به زعم خود، وجود هرگونه اختلاف میان دولت و مجلس را تکذیب کند. مجری این گزارش نیز برای هر چه احساساتیتر شدن گزارش خود، چیزی کم نگذاشت. تا اینجای کار ایرادی ندارد. به ما هم مربوط نیست که هدف اصلی این گزارش، دادن روحیه به یک گروه بود یا خا لی کردن دل گروه دیگر! اما آنچه که به ما مربوط میشود تلاش برای کشاندن پای روزنـامـهها به ماجرا بود. در این گزارش در حالی که مجری پراحساس- و علاقهمند به رئیس جمهور - در حال افشای نقشههای دشمنان در اختلاف افکنی میان دولت و مجلس بود برای دقایقی، تصویرمات از پیش خوان یک روزنامه فروشی و نمایی مبهم از دهها روزنامه موجود بر روی آن به نمایش در آمد. سخنان مجری نیز به گونهای بود که گویی اصولاً در هفتههای اخیر، مقامات عالیرتبه دولت، هیچ سخن رسمی نگفتهاند یا اقدام علنی انجام ندادهاند که موجب نگرانی نمایندگان باشد و تمام سوء تفاهمها ناشی از آن است که عدهای در حال نقشه کشی برای القای دروغین وجود اختلاف هستند. لابد تصویر مات پیشخوان روزنامهفروشی نیز به مخاطب کمک میکرد تا ردپای »دشمن اختلاف ساز« را به راحتی شناسایی کند. شاید این گزارش نیز در راستای همان علاقه مفرط به رئیس جمهور و برای اثبات اظهارات دیروز احمدینژاد بود که اعلام کرد:» افرادی نشستهاند و با حرفهای خلاف واقع میخواهند بر روابط دو قوه تاثیر بگذارند.« اما ای کاش رسانه ملی قدری انصاف به خرج میداد و تصویری مات از یک گفتگوی تلویزیونی را نیز پخش میکرد که تنها مربوط به 15 شب پیش است. اتفاقاً مجری آن گفتگو نیز همان خبرنگاری بود که دوشب پیش با حـرارت فراوان از توطئهگری اختلاف افکنان سخن میگفت. طرف مصاحبه در آن گفتگو نیز آقای رئیس جمهور بود که در یک سخنرانی تقریباً نیم ساعته، به انتقاد شدید از نمایندگان مجلس پرداخت که تصمیم به استیضاح علی کردان گرفته بودند.
اکنون باید از کسانی که در ده روز اخیر، تا این حد نسبت به احتمال تاثیر گرایشهای محصولی در برگزاری اتتخابات ابراز نگرانی میکردند سوال شود که »آیا از رفتار رسانهای که رسالت اصلی آن، تهییج عمومی برای شرکت در انتخابات و ترغیب سایر رسانهها - از جمله مطبوعات - به حرکت در این مسیر است، هیچگونه دغدغهای ندارند؟« آیا بهتر نیست فعلاً محصولی را رها کنیم و مراقب رسانهای باشیم که قرار است نقش بیطرف در رقابتهای انتخاباتی بازی کند؟