هرمز برادران
تزیپى لیونى رئیس جدید حزب کادیما که امیدوار بود به عنوان دومین نخست وزیر زن اسرائیل پس از گلدامایر در این رژیم ایفاى نقش کند شب گذشته در بیانیه اى گزارش مبسوطى از ناکامى خود در مأموریتش براى تشکیل کابینه ائتلافى ارائه داد و خواستار برگزارى انتخابات زودهنگام پارلمانى شد.وى در ۷ هفته گذشته تلاش کرد تا در فضاى سیاسى پرنوسان و متشتت اسرائیل اجماعى براى تشکیل کابینه اى جدید و گذار از دوره ایهود اولمرت که عمدتاً با شکست در برابر مقاومت مبارزان لبنان و رسوایى هاى مالى توأم بود به وجود آورد اما لیونى با همان موانعى مواجه شد که اولمرت را وادار به استعفا کرد.لیونى مذاکرات براى تشکیل کابینه را از حزب کار به رهبرى ایهود باراک وزیر جنگ آغاز کرد و پس از گفت وگوهاى فشرده موافقت این حزب را جلب کرد اما توافقنامه اى میان آنها امضا نشد که این نشان دهنده عدم اعتماد میان لیونى و باراک است. باراک آگاه بود که عدم ائتلاف با حزب کادیما، وى را قربانى کاهش محبوبیت حزبش مى کند و در کنیست بعدى، کرسى هاى کمترى را به دست خواهد آورد. او در ترفندى سیاسى به چانه زنى با لیونى روى آورد تا در کابینه احتمالى آینده هم صاحب پست باشد. این اقدام باراک بیشتر ناشى از مصلحت حزبى بود تا توجه به دغدغه هاى رأى دهندگان.لیونى پس از آن براى رسیدن به اکثریت پارلمانى درصدد برآمد با دو حزب راستگرا و دینى شاس و یهودیت توراتى متحده (UTJ) هم مذاکره کند. در گفت وگو با این احزاب، مقابله با آرمان فلسطین و ممانعت از برقرارى سازش با فلسطینیان محور بحث قرار گرفت.در نهایت اصرار شاس و UTJ بر خواسته هاى خود لیونى را از ائتلاف با آنان منصرف کرد. شاس دو شرط داشت؛
۱) عدم مذاکره با فلسطینیان درباره قدس و
۲) ارائه کمک یک میلیارد شیکل (واحد پول رژیم صهیونیستى) به خانواده هاى داراى فرزندان بیشتر. UTJ هم نکته اول را پیش شرط همکارى با لیونى قرار داده بود.
لیونى شرط دوم شاس را باج خواهى عنوان کرده و تأکید کرد که هرگز به آن تن نخواهد داد. از آنجا که لیونى از مذاکره کنندگان ارشد در دیدارها با مقامات تشکیلات خودگردان درباره سازش بود و تمایلى به پذیرش آنچه که مانع عادى سازى روابط با اعراب مى شد نداشت، به دنبال اعلام تصمیم رسمى شاس و UTJ مبنى بر ائتلاف نکردن با لیونى، وى پرز را به برگزارى انتخابات زودهنگام پارلمانى در ماه فوریه یا مارس ترغیب کرد. حال شیمون پرز رئیس رژیم صهیونیستى تا ۳ روز دیگر نظر خود را اعلام خواهد کرد. در صورتى که وى درخواست لیونى را نپذیرد نماینده دیگرى از کنیست را مأمور تشکیل کابینه کرده و بدین ترتیب دوره نخست وزیرى اولمرت تداوم خواهد یافت.در کارزار انتخابات، لیونى چالش هاى ناکام کننده دیگرى نیز خواهد داشت که بنیامین نتانیاهو رهبر حزب لیکود مهمترین آنهاست. نزدیکان لیونى، نتانیاهو را عامل شکست در مذاکرات براى تشکیل دولت ائتلافى مى دانند و مى گویند وى پیشنهاد یک میلیارد شکلى شاس را مدنظر قرار داده و آن حزب را ترغیب کرده که در صورت رویگردانى از لیونى و پیوستن به حزب لیکود مبلغ این کمک را دو برابر خواهد کرد. نزدیکان لیونى این حرکت را به دست هاى پشت پرده تعبیر کرده اند.
لیکود در مقایسه با سایر احزاب اسرائیل شانس بیشترى براى به دست آوردن کرسى هاى فراوان در انتخابات کنیست دارد و این مسئله راه را براى نخست وزیرى نتانیاهو باز مى کند. ناکامى لیونى در مذاکرات کابینه ائتلافى که به تحقیر و تخریب وجهه وى منجر شد بخت سیاسى نتانیاهو را تقویت کرده و او قادر خواهد بود بدون نیاز به کادیما، کارگر یا احزاب کوچک، اکثریت بالایى در کنیست به وجود آورد. نتانیاهو به اشتراکات هواداران کادیما و کار و تغذیه آنها از منابع مالى مشترک آگاه است و لذا تلاش خواهد کرد با ایجاد اختلاف میان این پایگاه هاى هوادار وى ضربه نهایى را بر لیونى وارد سازد.
در چنین فضاى ملتهبى که با انتخابات ریاست جمهورى امریکا همزمان شده مذاکرات سازش در خاورمیانه تا مدت هاى مدیدى متوقف خواهد ماند. در صورت پیروزى لیکود و ائتلاف آن با شاس یا UTJ پروژه سازش به احتمال زیاد به زمان دیگرى موکول خواهد شد. اساساً موضوع پروژه سازش و فشارهاى واشنگتن براى به نتیجه رساندن گفت وگوهاى آناپولیس بود که لیونى را دچار سردرگمى در سیاست داخلى کرد. بدون شک سرنوشت جنگ قدرت در تل آویو و آینده پروژه سازش خاورمیانه تا حد زیادى متأثر از رویکردها و فشارهاى دولت آتى امریکا خواهد بود و این مسئله تا ۲۰ ژانویه که رئیس جمهور تازه امریکا بر سر کار خواهد آمد معلق مى ماند.