*این دو مسئله را برای من باز کنید، بحث حق تشکیل سندیکا و مقاومت هایی که از طرف خانه کارگر و دولت وجود دارد و هم بحث حق اعتصاب.
**در مورد حق اعتصاب در قانون کار نیامده است.معمولا حق اعتصاب در قانون کشورها وجود دارد. در بعضی کشورها هم وجود ندارد مثلا در قانون انگلستان و آمریکا وجود ندارد. در قوانینی که حق اعتصاب وجود دارد چارچوب آن را هم مشخص کرده اند. اگر احیانا در قانون کار ما نیامده یکی به دلیل شرایط خاص آن مو قع است که شرایط جنگ بود. این سال ها سال های جنگ و بحرانی بود و طبیعتا حق اعتصاب از این زاویه با توجه به شرایط خیلی موضوعیت نداشتم. در ضمن چون دولت خود را مدعی و طرفدار طبقه کارگر می دانست نایز نمی دید که اعتصابی رخ دهد چونن هر خواسته ای که کارگر داشت و منطقی بود، خود دولت پیگیر مسئله بودم بنابراین این دو عامل باعث شد که حق اعتصاب در قانون کار نباید. اما به نظر عیبی ندارد و لازم هم هست که از طریق سه جانبه گرایی یعنی کارگر، کارفرما و دولت با هم بحث کنند و به جمع بندی برسندم. به هر حال اگر با این جمع بندی سه جگانبه گرایی، حق اعتصاب برای کارگر لحاظ شود، کاری مفید و موثر در شرایط فعلی صورت گرفته است. اما در ارتباط با سندیکاها ما هنوز در قانون تشکلی به نام سندیکا نداریم. معمولا درهر کشوری تشکلی را به رسمیت می شناسند که به لحاظ قانونی چارچوبش مشخص شده باشد آنچه در حال حاضر از لحاظ قانونی مشخص شده باشد آنچه در حال حاضر از لحاظ قانونی چارچوبش مشخص و معین است، هم در قانون شوراهای اسلامی کار و هم در قانون کار انجمن های اسلامی است.
متاسفانه سندیکا در این قوانین پیش بینی نشده است. ممکن است که از این به بعد بحث شود و در همین تشکل های کارگری و کارفرمایی و دولت و از طریق سه جانبه گرایی، به این جمع بندی برسند. سندیکا مجددا به وجود بیاید که اگر به وجود بیاید، طبق قانون کارگران سندیکا هم تشکیل دهندم. به هر حال با اصلاح قوانین و مقررات می شود آن خواسته را در شوراها دید اما به رغمخ این می توانند از طریق سه جانبه گرایی سندیکاها، فدراسیون و کنفدراسیون کارگری در قانون نداریم و اگر احیانا خود کارگران چنین چیزی را به وجود بیاورند قانون نمی تواند از آنها حمایت کند. زمانی می شود از یک تشکلی حمایت کرد که چارچوبش در قانون مشخص و راه های حمایت از آن هم معین باشد.
*حالا شما به عنوان سازمان مشخصاً در مورد این اتفاقاتی که افتاده توصیه و تجویزتان برای دولت و مجموعه حاکمیت این دولت و حاکمیت و هم آن کارگران شرکت واحد و یا هر جای دیگر است. به هر حال این مشکل الان پیش آمده است.
**بله. اولا اصل مشکل مهم است. اینکه وقتی مشکل به وجود می آید چطور با آن برخورد شود. به نظر من باید با بحران ها و مشکلات با سعه صدر برخورد کرد و بهانه به دست کسی نداد و در چارچوب منطق برخورد کرد. دوم اینکه به هر حال کارگران نیاز به تشکل دارند. بعضی نمی خواهند شورا داشته باشند. نمی خواهند عضو شورا باشند، می خواهند قوانین و مقرراتش به تصویب برسد.ک در واقع من هم موافقمخ که تشکل های کارگری و آنهایی که نمی خواهند عضو شورا باشند می توانند تشکل جدید تشکیل دهند، که این تشکل باید توسط دولت و از طریق سه جانبه گرایی قانونمند شود که کارگران معذوریت و مشکلی رادر این رابطه نداشته باشند.