محمدرضا نوری شاهرودی، رئیس کمیته بینالملل مرکزی حزب اعتماد
یک عذرخواهی خشک و خالی نخستوزیر دانمارک میتوانست این موج عظیم خشم مسلمانان که از چند کاریکارتوریست بیتجربه و ناپخته سر چشمه گرفته است را خاموش کند. البته شاید آنها فکر نمیکردند که مسلمانان در این توهین ناشایست انچنان بی تاب شوند که انزجار و بیزاری خود را با همه مخاطراتی که در تظاهرات بود به گوش سردمداران دولت دانمارک برسانند و موجب بیداری آنها از خواب خرگوشی شوند.
به رغم ادعای تربیونها و مقامات غربی، مسلمانان به خوبی معنای آزادی و دموکراسی را میدانند و ان را تجربه کردهاند و اصولا دموکراسی را نمیتوان در انحصار یک خطه جغرافیایی و یک یا قوم خاص و ملت مشخص نمودار این رو لازم است با سرعت هر چه تمامتر و جهت جلوگیری از گسترش دامنه هتک حرمتها و شعاع واکنشهای اعتراضی به آن، سازمان ملل متحد و دیگر مجامع جهانی با انتشار بیانیه لازم الاجرایی خواستار حفظ حرمت انبیا و بزرگان مذاهب و ادیان آسمانی شوند. مجامع بین المللی با التزام کشورها به رعایت حرمتها و پاسداشت باور داشتهای انسانها راه بر تنشهای فکر یو چالشهای خشونت زای عقدیتی بسته و گامی در راستای همزیستی مسالمتآمیز پیروان ادیان بر خواهند داشت. دولت دانمارک از درک این واقعیت مغفول است که ادامه تنش با جهان اسلام در محدوده مرزیهای اعتراض باقی نمانده و به اقدام عملی کشیده خواهد شد. بنابراین اعلام دولت دانمارک در این چندروزه که مسلمانان کالاهای دانمارکی را تحریم کرده اند، اقتصاد این کشور متحمل 510میلیون یورو و ضرر شده است و فعالان اقتصادی- تجاری دانمارک اعلام کرده اند بیش از 10 سال طول میکشد تا اثرات این تحریک از پیکره اقتصاد این کشور زودوده شود.
.یگانه راه عملی برای فروکش کردن خشم به حق جهان اسلام این است که دولت دانمارک تا دیر نشده از مسلمانان عذر خواهی کرده و از استمرار اینگونه هتک حرمتها ر پناه تاییدهای دولتی جلوگیری کند. دولت دانمارک با این اقدام علاوه بر پایان تنشهای چند هفته اخیر، به حمایتهای خود از عمل ناشایست روزنامههای این کشور خاتمه میدهد و مجبور نیست توهین را مترادف با «آزادی بیان» بداند که شاکله آزادی را با شائبه هتک حرمت آلوده کند. تا دیر نشده باید از اقدام معترضین به مقدمسات دینی جلوگیری کرد تا در این سو هم برخی معترضین به ورطه خشونت کشیده نشوند. قومی که به نام آزادی بیان به توهین روی آورده اند،قومی دگر را با تحریک احساساتشان تست میکنند و این وظیفه عالمان دینی و متفکران است که راه اعتراض را در مجرای منطق پیش برند.